SPEAKER_03 0:00

Daar zijn we weer. Jazeker.

SPEAKER_00 0:03

Podcastnummer?

SPEAKER_03 0:04

Ja, het is nummer 15 alweer. Ja, wat is dit podcast nummer 15 alweer? De tweede van 2026.

SPEAKER_01 0:11

We hebben een mooi programma nog. Er zijn mooie dingen aan te komen.

SPEAKER_03 0:14

Dit is ook een mooi programma van de gemeente.

SPEAKER_01 0:16

Vandaag hebben we ook een heel mooi programma. We hebben vandaag Job Scheuren zitten. En we hebben over twee weken Jules Nijst, geloof ik, van de Weijersberg. We krijgen Roy Pelgrim nog. Die gaat Sovion Blanc doen uit Europa.

SPEAKER_03 0:30

En de volgende podcast wordt Simone Hofstra met Zake.

SPEAKER_01 0:33

En Adrian Zarzo of Andelusie. En Helmo Dunhof.

SPEAKER_00 0:42

En Benjamin Roelof nog.

SPEAKER_01 0:44

En Benjamin Roelof. En nog, en dan zitten we vol het eerst half jaar met Julian Hoe. Ja, kijk dan naar uit. Ja, we hebben een mooi programmaatje. Maar nu hebben we Job Seuren zitten. Welkom, leuk dat je er bent. Vind ik ook. Job, we gaan het eerst over jou hebben, een beetje. Is dat goed? Ja, helemaal goed. Je bent geboren en getogen waar?

SPEAKER_02 1:12

Geboren, maar daar praat er niet te veel over thuis. Maar in Den Haag, maar het is vrij snel naar Brabant gegaan. Daar ligt de kern, daar ligt de basis.

SPEAKER_01 1:22

Daar ben je naar school geweest, school en weet ik school.

SPEAKER_02 1:25

Exact dat.

SPEAKER_01 1:27

Maar jij ging in Groningen studeren.

SPEAKER_02 1:30

Ben ik uiteindelijk gaan studeren en daar is de wijn begonnen.

SPEAKER_01 1:33

Internationale politiek ging je studeren. Klopt. En toen kwam je via je ouders terecht in Zwaziland.

SPEAKER_02 1:40

Nee, dat was daarvoor. Dat was een middelbare school. Daar had ik een kleine, daar ik een beurs voor gewonnen. Dus voor de United World College. Een middelbare school. Onder andere in Zwaziland. Dus wat tegenwoordig East Spatinië, tegen Zuid-Afrika. Daar heb ik twee jaar gezeten. Daar heb ik al wel wat wijn geproefd, maar het echte virus sloeg aan in Groningen.

SPEAKER_01 1:59

Ja, daar werd je geïnfecteerd door het wijnvirus.

SPEAKER_02 2:02

Precies. Tof een hele leuke wijnwinkel daar. Die zit al niet meer in. Ze zit nog wel in Hare trouwens. Dat heette vroeger de Druivelaar en tegenwoordig in Nutria. Dat is de allereerste werkgever die ik ooit in de wijnwinkel in wijnwereld had, Albert en dat is een fantastisch assortiment. Nog steeds de moeite waard als je in orde bent. Maar dat was de eerste werkgever. En waar ik dus ook mijn opleiding heb gegeven.

SPEAKER_01 2:22

Ja, maar in je studententijd, was een bijbaantje.

SPEAKER_02 2:25

Bijbaantje precies. Vrijdagmiddag doosje.

SPEAKER_01 2:28

Ja, oké. Het werd kwaad door erger, het wijnvirus, wat op een gegeven moment, je ouders kochten naar huis in Zuid-Frijk.

SPEAKER_02 2:39

Ook in diezelfde periode eigenlijk. Vijf keer per jaar zes keer per jaar daarheen. En elke keer moesten we een fatsoenlijke fles terug. En dat was toen 20 euro. Dat was echt heel veel geld voor de student. In een eurotijd? Ja, net in de eurotijd. Jij bent nog vrij jong. 42 deze week. In de Eurotijd. En dan de Monroos en zo. Daar kun je toen nog voor echt goed geld krijgen. En elke keer daarheen ging en nam één fles mee om dan weg te leggen.

SPEAKER_01 3:11

Met de boeken van Hubert Duiker. Absoluut. En dan begon je natuurlijk met die Atlas-serie, de grote wijn van Bordeaux, de kleine wijnen van Bordeaux.

SPEAKER_02 3:22

Maar dat groeide uiteraard uit.

SPEAKER_01 3:24

Zelfs mijn roots liggen daar. Toen Hubert Duiker begon met die boeken, toen was ik een jaar of achttien. Moet je nagaan, dat is dus inmiddels al 50 jaar.

SPEAKER_02 3:34

Dat was dus niet in de Eurotijdperken.

SPEAKER_01 3:36

Dat was duidelijk Hollandse Florijn. Maar op een gegeven moment ben je afgestudeerd?

SPEAKER_02 3:50

Ik ben bachelor afgestudeerd.

SPEAKER_01 3:53

En toen ging je werken in de wijn, want je was door dermaat het wijnvirus geïnfecteerd.

SPEAKER_02 3:58

Ja, laten we wel eens, ik heb 6,5 jaar voor een bachelor gedaan. Ik denk Mark Rutte er je loose op is. Maar dat was hartstikke leuk, maar ik kwam er veel te later achter dat ik dat niet had moeten doen. En ik vond wijn veel leuker. Dus na de bijbaantje ben ik de fulltime wijnhandel ingegaan, destijds bij Vino Blessen. Ja, bij Vino Blessen. In Baan. En nog steeds een hele goede Vino's. Fantastisch. Jeppe Janneke. Jeppe Janneke trouwens hartstikke leuk, maar het is bijna oneerbiedig voor de hartstikke ken ze heel vaak.

SPEAKER_01 4:32

Alleen Chitske ken ik een beetje. Maar niet zo eigenlijk. Maar ik vind het hele sympathieke, leuke mensen die altijd op zoek zijn naar goede spullen, authentieke spullen. Zo ken ik ze dan.

SPEAKER_02 4:42

Vandaag komt er een van hun wijn ook voorbij. Dus daar gaan we straks over.

SPEAKER_01 4:46

Goed zo. Maar toen was je Vienople, hoe lang heb je daar gezeten?

SPEAKER_02 4:49

Maar een jaartje.

SPEAKER_01 4:50

Een jaartje. Daarna schreeuwde de horeca.

SPEAKER_02 4:53

Zoiets. Nee. Ik was sales rap horeca. Dat was duidelijk niks voor mij. Die kant van het spectrum. En toen dacht ik, nou, wat ga ik nu doen? Ik ga gewoon horeca proberen. Mijn broertje werkte al toenmalen Charlet Royal. Dus ze kende de horeca wel vanaf die kant, vanaf de stoel en een beetje vanaf zijn kant. Ik dacht, ik ga het gewoon proberen. Ik zie het wel. En als ik dan toch iets doe, dan moet het wel op niveau. Dus ik solliciteerde voor een sterrenzaak. En werd daar ook aangenomen.

SPEAKER_01 5:20

Ik wilde daar toen gaan werken. Of ik wilde een keer gaan eten. Maar volgens mij was er iets gebeurd met een ongeluk.

SPEAKER_02 5:26

Ja, dat was letterlijk, mijn ene laatste avond daar heeft Mohammed s'nachts van een dijk gereden. Paralyzed. En dat is ook nooit me goed gekomen. Zijn ik daar naar een fiet gegaan. Echt een heel droevig vrouw. Het was waanzinnig mooi. En vooral echt origineel.

SPEAKER_01 5:46

Echt ook toen in de picture.

SPEAKER_02 5:49

Dus ik had gelukt daar als eerste baantje. Ik wist niks van horeca en zij niks van wijn. Dus ze zei: Jij weet wat voor wijn. En horeca kun je leren. Dus dat komt me goed. En dat is ook goed gekomen. Daarna ging je naar de Liberije. Ik dacht, ik was 27. Als je dan toch nog één keer de kans hebt om te solliciteren bij de grootste zaak van Nederland. Dan is dat nu. Later ga je niet meer doen. En dat was ook zo. Ik heb toen binnen een maand leer ik mijn huidige vrouwen kennen. Dus dat is heel goed gedaan.

SPEAKER_01 6:24

Niet alleen in Horeka, maar ook bij de vrouw.

SPEAKER_02 6:27

Dat was dus bij de libre, ik ga haar wijnles.

SPEAKER_01 6:30

Maar daar hebben we elkaar ook leren kennen. Dat is waar we de eerste keer bij elkaar tegenkwamen. Maar vervolgens, hoeveel jaar gezeten in Librijeen?

SPEAKER_02 6:38

Drie een half.

SPEAKER_01 6:40

En toen ging je naar de Clippel, Amsterdam.

SPEAKER_02 6:43

Ja, ik dacht ik wil wel. Ik ging dus voor de liefde naar Amsterdam. Plus de Librij ging verbouwen. Ik dacht, ik zal er toch binnen niet al te lange tijd op een gegeven moment naar Amsterdam willen, kan ik beter mijn plek opgeven voor Sebas, die met wie ik toen samenwerkte, lang daarna hoofdstel mee is gebleven. En die nog steeds echt een hele goede vriend van me is.

SPEAKER_01 7:04

Ja, maar die zit bij jou bijna op.

SPEAKER_02 7:07

Een kilometertje afstand, hetzelfde soort restaurant, inderdaad. En ja, dus dat is een hele goede keuze geweest. Ik ging naar Amsterdam voor de liefde. En zo is Amsterdam. En ik dacht, als ik dan toch het hoogste niveau wil doen, maar op een andere manier. Dus ik vond toen in ieder geval zeker de klepel, toen was er nog niet zo heel veel in Amsterdam, was toen echt wat ze deden, was echt het beste wat je maar kon doen, op een patro manier.

SPEAKER_01 7:33

Ja, het is eigenlijk een beetje wat ik. Ik kom zoals je weet, regelmatig in Amsterdam. En de klipel, dat hoorde, las ik natuurlijk van via de Amsterdamse clan die ik daar ken, Gilles en zo, en weet ik veel wat. En jij ging er naartoe. Ik denk nou, hij zal toch nooit naar een Doosnedro gaan of zo. En toen kwam ik bij jou binnenstappen bij de klipel. En ik was gelijk verkocht. Maar jij was toen met de klippel net een voortrekker, had ik het idee. Tegenwoordig zie je in Amsterdam veel meer van dit soort restaurants. En Roe en Daalder, en je noem het allemaal maar best veel, en jij natuurlijk met zoldering. Maar de klippel is denk ik een voortrekker geweest.

SPEAKER_02 8:19

Zoals mensen vaak terugpraten over het vervelen praten, maar dat was zo'n magische periode. Zeker in het begin, Michael heeft het ooit opgezet, daarna is het snel Marco van Parlot werd samen met Nieke Beuter, die er nog steeds bedrijfsleider. Ik kwam er bij. Je had een jong team die super enthousiast en mega wijnkaart had. En er was inderdaad, het was nog niet zo heel veel destijds. Dus het was echt een fantastische periode. Je ziet ook wat er van gekomen is: Parlot, zoldering, andere zaken. Er zijn heel veel zaken die net zoals het Libriërs en kinderen heeft, heeft Klepel dat op wijngebied absoluut. En het is nog steeds een fantastische plek.

SPEAKER_01 9:00

Ja, ik kom nog echt regelmatig met de klepel, want ik kom alleen maar terug naar Huizen Kruip. Bijna 100 meter vandaan. Ja, dat is echt ideaal.

SPEAKER_02 9:11

En ik mocht daar in de eerste keer tien jaar hangen Lafiet van jou naast elkaar proeven. 1918 tot die waren niet van mij, die waren van onze proefclub. Ja, oké, mijn referentiekader lafiet, was nog niet zo dat ik dat zo naast elkaar had.

SPEAKER_01 9:27

Nee, nee, nee, ik ben nogal verwend. Ja, dat weet ik. Ja, we hebben wel. Nee, dat was erg leuk. Ik kan me nog herinneren, maar gewoon was het toen ook voor mij, volgens mij. En dat was een blindproeverij. En dat was echt erg leuk. Er staat een kurkfles bij. De Katerraad. Dat weet ik niet meer. Dat was de jarang 2000. Die kurk. Weet je wat ik toen gedaan heb? We hebben alle glazen weer in een fles gedaan. Stop erop. Daar heb ik een foto gemaakt van de hele line-up. Dat waren inderdaad tien aangehangen. En toen heb ik een keurig Frans briefje geschreven, en die heb ik gestuurd naar het Lafiet. Twee weken later komt er een nieuwe fles Lafiet terug. Met een brief erbij. Dat ze onverschrikkelijk erg vonden dat wij de middag hadden verprust en weet ik verwaar. Niet wij, maar zij. Zo zagen ze dat dan. Dat het toch echt een dit en dat was. En een nieuwe fles.

SPEAKER_02 10:23

Zo hoorde het toch, Nobles Oblige.

SPEAKER_01 10:26

Ja, dat vind ik absoluut. Dat vond ik echt geweldig.

SPEAKER_03 10:30

Zou dat vandaag genug zijn? Zeker.

SPEAKER_01 10:33

Net wat je zegt, Nobles Obblies. Ik heb het zelf een keer trouwens gehad, by the way, met Monte de Toner van Ravano. En heb ik een ook een kurkfest, 2007, ik weet nog precies. Ook naar hun gestuurd, kreeg alleen een briefje terug. Dank u wel voor uw input. We hebben de kurk even bekeken. En we nemen contact op met de kurkenleverancier. U een nieuwe fles vult, neemt u hem even contact op met uw importeur.

SPEAKER_03 10:59

Even het ook leven plaatsen.

SPEAKER_01 11:01

Ja, het probleem van het flazen. Dat valt alweer minder. Maar goed, dat zijde. Daarna, je hebt de klelepel ook een jaar of drie of zo.

SPEAKER_02 11:10

Ja, ook zo drie en een half zoiets.

SPEAKER_01 11:12

En toen ging hij naar de Zoldering.

SPEAKER_02 11:15

Er zat nog een half jaar het podium in Utrecht. Dat bestaat ook niet meer. Ik weet niet wat dat zegt. Maar dat was eventjes geen succes. Nee, sorry, dat zeg ik verkeerd. Ja, ik ben daarna Zoldering begonnen. Nee, sorry. Het podium zat voor de Klepol. Dat was geen succes. En toen ben ik daar.

SPEAKER_01 11:35

Maar Zoldering, dat is een restaurant waar je mede-eigenaar van bent.

SPEAKER_02 11:39

Samen met Wout en Thomas en Joost. Joost is natuurlijk de wijnleder.

SPEAKER_01 11:45

Klarijs Fine Wines. En Joost en jij. Thomas?

SPEAKER_02 11:52

Wout? Wout Jans, bekend. Ook oud-sommeer van Chel Bleu. Thomas Bronzenchef. En Joost. De grote man achter de scherm.

SPEAKER_01 12:03

En dat was ook echt een groot succes. Jullie hebben inmiddels een ster.

SPEAKER_02 12:08

Het is denk ik wel een succes. En we zijn super trots met die sterren, op die ster. Daar zijn we heel blij mee. Fantastisch voor ons, maar vooral ook voor het team. Maar we zijn vooral heel erg blij dat het elke dag nu, we zijn nu zeven jaar open, elke dag zit het vol. Elke dag. Echt voor robot.

SPEAKER_01 12:24

We hebben op zijn nadelen. Kun je er niet meer in? Nee, want je probleem met mij is een beetje dat. Kijk, we gaan Ad hoc wel eens zeggen van oh ja, weet je, we gaan morgen naar Amsterdam. En dan om dan nog wat ergens bij jullie ertussen te komen, bijvoorbeeld.

SPEAKER_02 12:42

Ja, het grappige is dat wij dus juist al die plekken overhouden. Niet alleen voor vast gasten, maar ook voor de buurt en dergelijke. Dus als je vroeger op de avond nu half negen, negen uur binnenwandelt, is het bijna altijd nog een plekje vrij. Daar hebben we bij de klepel wel. Ja, maar dat hebben ze bij ons ook, alleen weet je dat niet.

SPEAKER_01 12:58

Nee, we hebben wel schatten, ze zei van ik heb alleen die hoge tafel nog voor jou. En dat doen we dan gewoon een beetje. Nee, nee, maar dat is super natuurlijk. Kleepel. Maar of verzoldering. Maar vervolgens gingen nu Wijnwinkel ook, Lof.

SPEAKER_02 13:12

We hebben Lof sinds twee jaar en we hebben sinds dit jaar op de Haalemstraat. Ja, Harlemendijk. Haalem en Dijk. Dat is een fantastische wijnwinkel. Ook een ideale opslag voor ons om de wijnen van het restaurant, maar ook van de winkel zelf natuurlijk op te staan. En we hebben Bonem en de Goat. Dus daarom doe ik, waar vroeger Marius en Borstad.

SPEAKER_01 13:31

En dat is nu ook een restaurant. Mooi pleintje daar. Lief pleintje met die lange tafel.

SPEAKER_02 13:36

Ja, dat. En we hebben altijd gezegd bij Zoldering, we willen plek voor de buurt zijn, wat we ook zijn. Elke avond vol met buurtgenoten. Maar dat is ook. Maar dan in hun buurt. De Zeheldenbuurt.

SPEAKER_01 13:48

Ja, oké, heel goed. En toen dacht je, ik heb toch thijs zat. Dus ik ga ook nog schrijven voor de Grote Amensma.

SPEAKER_02 13:55

Ja, ik dacht een paar uurtje cheks gaan.

SPEAKER_01 13:58

En inderdaad 24 uur, toch?

SPEAKER_02 14:00

Ja, het schijnt zo. Zo wil je niet te slapen. Ik krijg nog wel eens een terecht vermanend vingertje thuis. Dat het ook wel iets meer tijd thuis beste hebben.

SPEAKER_01 14:11

En je doet ook nog wat met de Grote Amensma met die proef. Klopt?

SPEAKER_02 14:17

En daarnaast hebben we sinds december doen we ook de picknick wijnselectieadvies voor de supermarkten.

SPEAKER_01 14:25

En dan heb je nog die Wine Star list. Star Win list.

SPEAKER_02 14:29

Over perswijl nog iets. Nee, daar heb ik wel heel lang voor gedaan. En nu één keer per jaar de Bordeaux-proefrijden die ik samen met Lars doe, maar dat is het, daar hebben we lang voor gedaan. Maar dat viel niet meer te combineren als je op elke dinsdagavond daar moet proeven. Dat werkt niet. Dus als je ook nog een twee restaurants voorbij hebt, dan wordt het lastig.

SPEAKER_01 14:48

En je bent ook nog getrouwd, natuurlijk. Ja, precies. Maar een heel leuke vrouw, dat zijn jullie een keer per ongeluk tegengekomen in het Begonne.

SPEAKER_02 14:55

Op onze huwelijksreis stappen we een restaurant in de Begonje.

SPEAKER_01 14:58

Daarmee was een huwelijksreis meteen geslaagd. Jullie lopen al een restaurant binnen en wie zit daar? Marcelade.

SPEAKER_02 15:05

Een staaveltje naast elkaar. Fantastisch. Ja, dit is een leuke avond gehad. Fantastisch avond had. Zet daar die Nederlands meer in achter waarschijnlijk. Maar ja, nee, ik weet niet meer wat. Murisje Boer gedronken, dat week wel, volgens mij had jij Dovisa Chablis uit mijn hoofd.

SPEAKER_01 15:21

Ik weet het niet meer. Maar ik weet wel dat het heel gezellig was. Nu we nog over Jal gepraat, want jij wilde het eigenlijk hebben over Piemonte.

SPEAKER_02 15:30

Ja, ik weet niet eens hoe we tot het thema gekomen zijn. Maar een van de thema's die mij heel erg aan het hart gaan, is Piemonte absoluut. En ik bedoel Bordeaux ook, maar dat is een soort bijna inkoppertje, net zoals Bogonje. Maar Piemonte mist ik eigenlijk. Eigenlijk mis ik Piemonte heel erg in de Nederlandse restaurants, er zijn absoluut veel liefhebbers. Maar als je kijkt naar de restaurants, mist ik Piemonte, en met name de Barolo's en mooie Naviolo's, wist ik echt op de kaarten. Soms heb je geluk als één of twee staan en dat zit.

SPEAKER_01 16:04

Wat denk jij wat eraan ligt?

SPEAKER_02 16:07

Het kan van alles zijn, maar ik denk dat het gebrek aan kennis is en ervaring en liefde en gewoon ermee aan blootgesteld worden misschien en opzoeken. Ik heb geen idee. Maar ik mis het wel. En dus vind ik het leuk om daar extra aandacht aan bezedden. Want ik vind het fantastische wijnen.

SPEAKER_01 16:22

Maar Piemonte is natuurlijk vooral bekend bij Rollo Barbaresco, maar er is natuurlijk nog veel meer. Ja, vandaar dat we ook die selectie nemen. Jij hebt een selectie gemaakt. Daar gaan we ook nu aan het begin, want de vijf zit al lang in de klok. En wat hebben we hier?

SPEAKER_02 16:36

De eerste wijn was dankzij miscommunicatie. Jouw suggestie, want ik dacht dat het. Jij kwam met Jacosa Roero Arnijs. En Arnijs is natuurlijk een Piemontees druiveras, Roero Arnijs appellatie binnen Piemonte. Je had alleen gevraagd om de Bubbel Arnijs die Jacoba maakt. Dat moeseren had ik even niet meegekregen. Dus ik had de droge witte wijn ervan. Meegenomen, 2024. Het is gewoon een heel eerlijk, fruitig, puur glaswijn. Ik ken de wijn niet. Proef hem nu voor het eerst.

SPEAKER_01 17:10

Oh, ja, ken je hem niet eens?

SPEAKER_02 17:12

Nee. Wel Arnijs, maar niet deze specifiek van Jacosa. En Jacosa, voor mij, die bro's van hem, dat is echt op wereldniveau. Dat zijn waanzinnig mooie, elegante, klassieke Brolo's. Meestal vind ik het basisspel gewoon prima. Dit is gewoon een lekker glas. Het is gewoon heerlijk, ziek uit.

SPEAKER_01 17:31

Ik vind het echt. Ik proef hem nou. Ik kom erop. Ik ken ze ook de Moeserende. Maar die stille, die had ik ook wel eens gehad. Want als je namelijk in Alba komt, daar ben je ook wel op in het hé, dan heb je dat plein. En even de namen kwijt van dat plein. Daar liggen allemaal horecabedrijven omheen. En daar heb je allemaal terrasjes. En een wijnbar, en die heeft dit op elkaar staan. Voor Pinot. Dat kost het 2, 33 euro of zo. En dan zit je in Alba, op een plein, in de Italiaanse zon, met een flesje Roer Arnijs van een topwijnboer, voor dat geld. Nou, dat is toch geweldig? Ja, daar word je vrolijk. Daar word je vrolijk van. En daarom vroeg ik van jou. Maar ze hebben hem ook in een spamantevorm. En ik heb ze al kennen ze allebei eigenlijk. En ik vind dit ook echt mooie frisse tonen. Even een beetje een beetje lactisch, is die toch iets dikker in zijn mond dan dat ik dacht.

SPEAKER_02 18:28

Ja, maar ik vind dat niet storend. En het grappige is met Roero Arnijs. Iedereen die luistert waarschijnlijk en die ervaring mee heeft, die zal vast met de meest fantastische voorbeelden aankomen. Maar grosso modo Rero Arnijs, is net zoals Zouava vroeger was. Dus gewoon nodig, saa, zure, niet heel spannende wijn. Terwijl er echt hele mooie voorbeelden zijn. En het is het grootste complexe voorbeeld, denk ik, hebben, maar het is gewoon een eerlijk, lekker, fruitig, zachtig. Een beetje zoutig. Hij is een beetje ziltig, ja.

SPEAKER_01 18:57

Het is gewoon een heel lekker glaswijn. En gewoon als je daarmee moet beginnen, of als aperief, of in het voorgerecht met we hadden daar straks over wat gerookt vleeswaren en zo op je meegenomen, maak het uit Tsjechië spullen meegenomen. En met dit is dat echt super lekker hoor. Echt een mooi lekkere frisse witte wijn. Oké.

SPEAKER_02 19:21

Je moet ook eens een keer wat. De Itrianen zelf zeggen, we drinken Nebbiolo of we drinken champagne. Als je de wijnkaarten in Italië bekijkt. Het is het grotendeels dat. Als je het Toscana kun als een Brunello'tje tegenkomen, of toch mensen Nebbiolo en champagne. Maar er wordt natuurlijk heel veel leuke dingen gemaakt. Zeker in Piemont heb je zoveel leuke lokale druiven. Nascetta is ook zo'n andere druiver als die echt een wat eigen stijl Witte Wijn geeft. En Arnijs kom je. Het heeft wel enig bekendheid. Volgens mij wordt het in de wijnopleiding ook bijna altijd wel genoemd.

SPEAKER_01 19:59

Viette, heb je ook wel een mooie trouwens.

SPEAKER_02 20:02

Dus het mag wel een beetje aandacht hebben, maar het is ook nooit. Ik heb in ieder geval nog nooit een grote Arnijs.

SPEAKER_01 20:09

Maar voor een grote wijn heb je grootste druivensoorten nodig. En een grote wijnboer in de ideale condities. En dan maak je een grote wijn. Je kan er nooit een grote wijn van maken, maar wel een lekkere wijn. Van Verder wil je ook geen grote wijn maken. En van Chassela ook niet. Ik noem maar een paar dingen. Het grote wijn is voor mij ook een grote druivensoort. En er zijn ook een aantal van Pinot Noir, Cabonet, etcetera. Maar dat weet je zelf ook wel, toch?

SPEAKER_02 20:39

We zetten hem natuurlijk hier nu neer om te laten zien wat er nog meer in Piemont is. Voor 30 euro in de restaurant, daar ben je heel blij mee. En dat het hier ietsje meer is. Maar je hebt gewoon een lekker glasijn. Daarnaast, want dat zeg je wel, ik zei net, Piemonte zie je minder vaak op de wijnkaarten. En wit Italiaans ook. En er is weinig echt spannend Witte Italiaans, zeg ik altijd. En tegelijkertijd, als ik naar mijn eigen wijnkaart kijk, hoeveel leuke, spannen, originele, lekkere witte Italianen, heb ik wel niet door de kaart staan. Maar Piemonte dus ook. En die tweede witte wijn die we hebben, is van Walter Massa, Pignet Massa. En hij zit in Dector of Tortona. Dus echt helemaal in het zuiden van Piemonte tegen, precies, ja in de heuvels. En dit is de Monte Sitoria. Ik zie het. Dit is het Timo Rasso drijf. En tot een jaar, of wat is het, 30, 40 geleden, had je Timo Rasso, een van die, ik noemde net de Nasceta, maar Timo Rasso bestond eigenlijk niet. Er waren drie, vier hectare, die had hij ongeveer. En er werd niks mee gedaan. En nu, elke zichzelf-serieuze wijnboer, heeft in Piemonte dit drijf was. En hij is dus de voorvechter van Maar maak tegelijkertijd daarmee. Ook gelijk voor mij een van de allermooiste. Want je hebt echt strak zure, simpele wijnen. Je maakt hem serend van je kunt dik eikenhouten tegenaan gooien. Het grappig is, dat denkt iedereen altijd. Dus nul eiken.

SPEAKER_01 22:18

Als ik dit ruik en die kleur zie denk.

SPEAKER_02 22:21

Ik snap het, het heeft twaalf maanden roestvrij staal gereapt, wel roeren van de lie, dus gistellen oproeren, waardoor je dat dikker krijgt. Heeft duidelijk een zie je aan de kleur de luisteraars niet, maar het heeft een vrij diep gele kleur. Waar zou denkt, dit is een Bogonja eind jaren negen. Maar absoluut niet. Geen houd. Maar wel heel een beetje, het ruik je? Ik zie jou kijken.

SPEAKER_01 22:49

Ik proef hem nou en ik proef inderdaad geen hout.

SPEAKER_02 22:52

Het heeft wel dikte. Het heeft vet de gistel de vettigheid van de gasting. Het is een beetje door de mano heen gegaan, denk ik? Dat zal ongetwijfeld, dan moet ik in bespreken. En het heeft iets van twee dagen schil inwerking gehad.

SPEAKER_01 23:03

Ja, ja. Want ik ruik. Ik dacht echt eerst, ik zie de kleuren niks gedaan. Oh, dat is zo'n beetje met houtrijping en wat een leeftijd.

SPEAKER_02 23:16

Dus het is niet piepjong meer.

SPEAKER_01 23:19

En dan ruik ik het. Toen dacht ik eerst of dat hij hout had, maar het niet veel. Maar als je dan een slok neemt, dan heeft hij dat helemaal niet. Daarom keek ik verbaasd.

SPEAKER_02 23:32

Ik vind het waanzinnige wijn. En uniek geen goedkope wijn, want ik denk dat het in een consument rond de 50, 60 euro kost. Dus het is geld. En zijn Montessoria's, de koelste wijngaardplanten aangeplant in de jaren 60 uit mijn hoofd. Dus het zijn oude stokken, het heeft diepgang, het heeft iets chocoladeachtigs bijna weer. Wat je denkt, dat is hout, dat is dus niet. Het heeft iets zouten, maar de zur zijn heel mooi verweven. Het is heel rijk en toch iets luchtigs. Zou moeten kijken, maar volgens mij veel 13% alcohol. 13,5. Het is gewoon gemiddeld. Het is een serieuze, complexe.

SPEAKER_01 24:11

Mooie lengte erin, en gelaagdheid. Een beetje dat zilten ook al erin en zo. Dit gaat wel, weet je wat het lekker bij jullie gaat? Je hebt die Langoustines. Met af en toe een beetje te veel knaflopen.

SPEAKER_02 24:23

Maar je hebt een stukje kaas, ik denk dat het bij Comtee of zo is, dit zijn wijn ook ideaal. Dit zijn wijnen die echt op de serieuze wijnkaarten moeten staan eigenlijk.

SPEAKER_01 24:35

Maar jij zei daar net, maakte een opmerking over van ja, ik vind Italië en witte wijnen niet zo interessant. Dat ben ik niet mee eens. Want ik ben natuurlijk in ik kom best wel regelmatig in Alto Adietje Ro. Vind ik dat hele mooie wijnen gemaakt worden. Vind ik echt. En in Friuli vind je ook hele mooie dingen.

SPEAKER_02 24:58

En 100% zeker. Friuli noem jij Miani is natuurlijk een van de grootste widdelijnen van Italië. Je hebt de Valentiniano. Er zijn absoluut voorbeelden, maar de voorbeelden zijn schaarser dan een grote nel.

SPEAKER_01 25:17

En ze hebben de reputatie tegen, denk ik dan. Net wat iedereen denkt dat Italië interessant is voor rood, je hebt jarenlang geschreven in.

SPEAKER_03 25:24

Maar lokaal drinken ze het ook heel weinig, toch?

SPEAKER_01 25:26

Ja, weet ik niet. Het ligt er wel aan waar je bent hoor. In Alto Adije wordt er echt veel wit gedronken.

SPEAKER_03 25:34

Maar in het algemeen nog steeds meer rood, hoor, in Italië, als we een kijken.

SPEAKER_01 25:37

Ja, Rood Wijnland. Dat is in Spanje.

SPEAKER_02 25:41

En dan heb je een leuk Pino Grito en dat. Jij begint over Alto Adije.

SPEAKER_01 25:50

Ja, Pinocchio is fineto, hebben mijn voorkeur. Het is finito trouwens. Ja, je moet even goed uitspreken als ik krijg weer op mijn vlekken. Ik vind beide wijnen, beide witte wijnen, vind ik echt heerlijk. Daar kun je helemaal niks van zeggen. Prima. En zeker, wil je een stukje kaas? Mees zijn het bij mij, maar het is voor ons beide. En ik denk inderdaad, ik weet niet wat voor een kaas we hebben, ik heb maar wat gepakt.

SPEAKER_02 26:33

Prima. Mevrouw wordt altijd plaatje prima, zeg. Prima is geen regel, maar het is gewoon wel lekker.

SPEAKER_03 26:50

Prima zeker zeker zeker.

SPEAKER_01 26:51

Oké, dat heb ik al gezegd, ik heb er wat ruiversoorten opgezocht. Gravy, Anij, Marasso, Moscato, dat is wat je hoofdzakelijk vindt in Piermonte, toch? Sorry, Timarasso. Ja, en ook een moscato. Ja, zeker.

SPEAKER_02 27:08

Ja, vaak voor bubbels en zoet. Ja, moscato dusty en zo.

SPEAKER_01 27:14

Ja, dat heeft niet echt mijn voorkeur. Het is zoet en lekker.

SPEAKER_02 27:19

Wel grappig inderdaad, over moscato dustie gesproken, diezelfde Walter Massa maakt dus ook een moscato. Maar die schon ik dus altijd in argement bij het Librije, maar dan uit Bogonje glazen, niet te koud. En dan heb je echt een super complexe, rijke stijl. Dan heeft het niks meer met die simpele glue simpel zoete maken. Je hebt een serieuze, vrij, complexe. Ja, natuurlijk Tika's dit maar.

SPEAKER_01 27:44

En in rood, want we hebben namelijk ook, je hebt iets meegenomen, dat is de Grigolino. Ja, klopt.

SPEAKER_02 27:53

Dit hebben we nu redelijk gecovered. Maar in Italië en vooral Piemonte draait om rood. En we kennen Barolo en we kennen Barbaresco, en we kennen dus de Nabiolo. En heel veel mensen. Een van mijn hardlopers bij mij op de kaart is vooral het Barbera. Grappig genoeg. Heel veel mensen kennen dat en hebben daar een soort van prettig voel bij, een associatie met wel stevig, maar toch wel lekker drinkbaar. Enbiolo vinden is meer een liefhebber zijn, denk ik, omdat mensen dat toch moeilijker vinden door de zuuren en de tanines. Ik denk niet dat het terecht is, want er zijn waanzinnige voorbeelden NBO. En zeker tegenwoordig met de huidige vinificatietechnieken en hoe ze weten te behandelen, heb je bijna borgogne-achtige nembiolo's. Het beeld is anders. Maar wat mensen dus inderdaad vaak niet kennen, en wat wel echt heel leuk is, zijn ook de andere lokale druivassen. En die hoeven niet per se, die komen deels uit de Alba. Maar deels ook uit het Alto Piemonte, de Aosta of Catinara Valtelina, dus echt Piemonte de voet van de berg. En Alba ligt al vrij hoog. Maar je hebt de wijngaden die 1200 meter hoogte liggen, die bijna onbereikbaar zijn. En een van die drijven die daar staat, is de Grignolino. Ik heb er nog even Jens Robinson op nageslagen, maar dat wordt toch niet gezien als het edelste druiveras. Ja, ik dacht, dat zien de kijkers niet, maar ik heb een beetje dure Barola nog in de klas aan, die wil ik bijna leeggooien. Ik denk, nee, je kan toch even een ander glas. Mooi gelijk.

SPEAKER_01 29:39

Je wil het, oké. Je doet dat liefst in een Pinoire glaas, dus net zoals.

SPEAKER_02 29:45

Hij gooit wel weg, dat is niet, Griolino is een van die druiven, associatie met Nabiolo, het heeft eenzelfde soort geurprofiel. Het heeft een beetje dat zoete, hele rijpe pure en toch heel frisse fruit tegelijkertijd, heel grappig. Wat ik al zei, als je de boeken erop naast laat, dan wordt het vaak altijd een beetje ruwig, duiver als gezien, met grove tanines en hoge zuren. Maar de voorbeelden die ik ken, en dit is er één van. Die hebben een soort van het smaakprofiel van Nabiolo. Dus de zoete cranberry fruit en de thee en de teararoma's en de bloemigheid, de rozen. Maar tegelijkertijd veel lichtvoetiger. De zuren zijn hoog, maar milder. En vooral de tanines zijn veel milder. Dus veel toegankelijker stelwijn, het komt ook vaak uit. Het heeft ook een hele dun schil met zijn biolen, dat zie je hier ook in het glas. En er zijn natuurlijk wijnboeren die daar hele krachtige, zoals altijd, hele krachtige wijn van willen maken, door heel lang de schillen mee te willen laten ripen, gisten, wat dan ook. In dit geval is het een veratuurboer. Da zijn jij en ik allebei niet per se altijd van gecharmeerd. Maar dit is voor mij in ieder geval de goede kant van de medaille, de goede kant van het spectrum. Een van de traditionele wijnboeren die al in de jaren 60 bedacht bio en natuurlijk te werken, het zit maar volgens mij 15 milligram vrije zwavel op. Dus dat is echt marginaal. Het is echt puur om het stabiel en buiten de bacteriën te houden. Maar dit is Grignolino en heeft dus inderdaad, ik ben ook heel benieuwd wat jij vindt, dat zoete bijna rozen botten vooruit.

SPEAKER_01 31:40

Als ik het blind zou krijgen, ook al als ik op de kleur af ga. Welke jaargang is dit? 24. En we moet je kijken of jij die ontwikkeld is. In de kleur wel, zeker.

SPEAKER_02 31:48

Maar goed, dat heeft Nebbiolo ook, die Antasian, die zijn niet echt heel erg veel aanwezig in die schil. Dus het ontwikkelt vrij snel in contact met zuurstof. En traditionele wijnboeren, en zeker de natuurwijnboeren. Daar komt nog wel wat zuurstof bij kijken. Maar zou je zeggen, als je dit ruikt, dat het je kleur, daargelaten, dat dit te oud is. Nee, zeker niet te oud. Nee, nee, nee, nee.

SPEAKER_03 32:17

Rozen, een beetje peper.

SPEAKER_01 32:18

Ja, rozen, vooral rozen heb ik.

SPEAKER_03 32:27

Maar ook mooie tanines hoor. Tanines zijn er, zeker.

SPEAKER_01 32:32

Maar niet heftig. Als je dit in de zomer licht gekool drinkt, is hartstikke lekker.

SPEAKER_02 32:38

Ik vind het nu ook lekker hoor. Van wie is die? Dit is de natuurwijn van Vino Bles.

SPEAKER_01 32:44

Dit is van Vino Bles.

SPEAKER_02 32:46

Kost die bij Vinobles?

SPEAKER_01 32:48

Porteculier in de winkel 17 euro of 16 euro. Goed glas wijner voor, die prijzen. Ik weet een prima glas wijn. Maar we moeten wel even wat dingen. Dat heeft toch te maken met de reclame, natuurlijk, een beetje, eerlijk gezegd. Timo Raso, die is van karakterwijn en van karakter. En die weet ik, ja die is toch wel zeventientjes hoor. Toch wel, ja. En die eerste wijn, die Arnijs, is van Herman Wijns. Van Herman Wijns.

SPEAKER_03 33:13

En ook meerdere Italiaanse leuke wijnen ook wit staan.

SPEAKER_01 33:17

Herman. Die heeft heel veel meer staan.

SPEAKER_02 33:21

Ja, zeker. Ik denk dat half Axel is bebouwd met zijn wijnvoorraad.

SPEAKER_01 33:29

In Pol heel lang. En nee, nee, oké. We zetten het ook in de show notes. Daar zoeken we de wijn even op. Je kom in de show notes te staan.

SPEAKER_03 33:38

Dus als je interesse hebt, linkje naar de website.

SPEAKER_01 33:41

Link je naar de website, et cetera, dat doen we altijd. Zo zijn we dan ook wel weer.

SPEAKER_02 33:46

Maar kijk, ik hou sowieso veel meer van het traditionele, klassieke stijl, niet te veel opmaak. En dit ook een heel fijn voorbeeld. En dit is misschien wat aan de rauwere kant. Wat boerser. Maar zeker niet te heftig. Boers wordt vaak geacseerd met mes staan. Dat heb je hier dus zeker niet. Het is gewoon meer. De tanines zijn wat grover zijn en de zuuren zijn wat duidelijk aanwezig. Hoeveel ook al zit hierin? Een hele goede vraag.

SPEAKER_03 34:18

13. Ja, dat moet ik net zeggen.

SPEAKER_01 34:21

Dat vinden wij tegenwoordig al prima. Toen ik jong was, dronken we bordoos op 11,5%. Dat is al heel lang, 50 jaar geleden. Die bordoos zijn nog steeds niet rijp. Tijdje overrijd. 15% zomaar. Zo rond 2010.

SPEAKER_02 34:41

Ongelooflijk, het is in ieder geval heel leuk om. Ja, ik vind het een heel ander bereikras.

SPEAKER_01 34:48

Je staat ook niet zo heel om. Je hebt een wat gevogelte of zo, denk ik. Zoiets, ja, bijvoorbeeld.

SPEAKER_02 34:53

Je hebt ook heel duidelijk die kruidigheid. We noemen de roosebodels, maar er zit ook echt een salie-toets in. En tuin hem die kant op. En als je dat dan niet te heftig, zweezerik met een dragonzaus. Je moet ook een keertje vegetarische kant op.

SPEAKER_01 35:10

Moeten we ook vegetarisch doen?

SPEAKER_02 35:12

Dat hoeven jij en ik niet te doen. Maar ik vind het af en toe wel lekker om een keer niet alleen maar de zandenvlees te gericht in het.

SPEAKER_01 35:25

Zelfs, wij eten een paar keer in de week vegetarisch.

SPEAKER_02 35:29

Wat ik ze nu ineens spontaan in mijn hoofd kom, wat ook heel grappig is, bij een spijstechnisch. Wat ik nooit had verwacht, maar Bogolet, we hebben het even off-track of thema, maar ook wel een klein opstapje naar de volgende. Baujolet met of ga mee met sushi, is dus ook fantastisch. Sushi? Ik was er ook nooit opgekomen, soms kom je ergens. En dan wordt de wereld geopend, soja saus en zeewieren en dergelijke. Het werkt echt nooit voor. Snap ik? Ik ook niet. Maar dan krijg je ineens die ervaring. Notebene Instancer en de wijnmakers, een vrouw was Japans, en die zei: go mee met sushi. Grappig?

SPEAKER_01 36:14

Ja, nou ja, zo zie je maar weer wat voor leuke dingen tegen komen.

SPEAKER_02 36:18

Het beeld wat we hebben met Baujolais, is vaak simpel: fruiter, gloegloe. En er worden serieuze voorbeelden in het Mars het gezicht vertrekt.

SPEAKER_01 36:29

Ja, nee, maar weet je, ik ben het namelijk er 300% met je eens. Wij zoeken nog iemand om een Beaujolais podcast mee te doen. Want ik ben heel erg van Bogolet, sterker nog, ik kocht al natuurwijn Baujolais in begin 2000 al. Toen kocht je nog van Yvonne Maitra bijvoorbeeld, de Beaujolais Rouge, of toen nog de Fleury en zo. En dat kostte dan 23 euro of zo. Dan hoef je tegenwoordig niet meer mee aan te komen.

SPEAKER_02 37:00

Ik ben wel heel blij dat dit nu officieel geregistreerd is, Marcel Arendt koopt de natuurwijn.

SPEAKER_01 37:05

Maar wel als het goed is. Maar is zoals je weet enorm veel rotzooi.

SPEAKER_02 37:12

Ja, hoeft er mij niet mee, lastig te wel.

SPEAKER_01 37:14

Nee, nee, nee. Maar ik denk dat 95% rotzooi is. En dan ga ik weer korter de bocht misschien. Dat is een handig verhaal. Maar wij zoeken dus nog iemand die wat met meer met Bozole wat kunnen doen. Want ik ben erg gechameerd van Bozole.

SPEAKER_02 37:32

Ik zal mijn ogen en oven openhouden. De vrouw van Yvonne Meetral is een Nederlandse? Leuk om te weten. Dus wie weet dat hier nog een keer heer in kan komen.

SPEAKER_01 37:44

Maar bijvoorbeeld voor jaar of een lapierre, ik koop elk jaar wel een doosje van 6 lapier.

SPEAKER_02 37:50

Kan ik drinken?

SPEAKER_01 37:51

Ja, ik vind het ook hartstikke lekker. Dat zijn wel de grondleggers van de natuurwijnen.

SPEAKER_03 37:55

Ja, want je zei dat ze het daar bijna voor elkaar hebben. Bijna voor elkaar, heeft hij gezegd. Wie zei dat? Jij zei dat mooi zo. Ze dat bijna voor elkaar hebben, met natuur.

SPEAKER_01 38:05

Nee, die mensen hebben het heel goed voor elkaar. Maar die zijn er ook al vanaf de tachtige jaren mee bezig. Die weten precies wat ze moeten doen en wat ze niet moeten doen.

SPEAKER_02 38:13

Maar, en dat was dus de opstap naar deze wijn, Dolcetto, de zachte, de liefde wijn uit Piemonte, die ook heel veel mensen ooit kennen, wordt vaak geassocieerd met stijlboos. Het wordt ook vaak zo gemaakt: heel snel opvoeden, heel snel vergisten, staal veel te vroeg eigenlijk. Op de markt brengen en op fles brengen. En dan heb je dan gewoon een simpel slap aftrek van een wijn, die heel pessig en heel melkerig proeft, maar eigenlijk niet interessant is. Maar er zijn gelukkig dus ook wijnboeren die absoluut fantastische dolgetten's maken, die ze laten rijpen op groot hout. Die zijn er dus zeker. En een van de wijnboeren waar ik heel erg fan van zijn dogetto ben. Is deze, Cesare Bousalo. Dit is de wijnmaker tevens voor Vuercio. Dat is echt een van de grote namen.

SPEAKER_01 39:16

Vo Roberto Vuercio. Alle een naam al. Mooie naam. Prachtige naam.

SPEAKER_02 39:23

Zo rigide, als hij te werk gaat bij Vuercio, nog erger doet hij dat in zijn eigen wijngaard. Dus één specifieke wijngaard waar de Dogetto heeft, waar hij echt een halve kilo druif per plant van afhaalt. Zo streng is die. En dan heb je echt voor een spotprijs heb je een Dolcetto. En de Dolcetto is namelijk heel goedkoop. Want mensen hebben het beeld, je krijgt het ook voor weinig geld verkocht. En hij vraagt zich niet zoveel geld. Maar zijn wijnen zijn fantastisch. En dit is dus uit San Bartholomeo wijnkaart. Wijn is gewoon fantastisch. Voor een Dolcetto zeker. Het is gewoon een lekkere wijn. Het is een complexe wijn, relatief, kost niet zo heel veel. Het etket is fantastisch. Wijnboeren stop. Is de grootste, dat is even daar gelaten. Maar ik denk dat waar ik eigenlijk naartoe wil, is dat het iets anders is dan de Beaujaur, de simpele Globe Dolcetto, het is gewoon een serieuze wijn. En het is nog jong, het 2023, mag zeker nog een paar jaar flesrijing hebben. Maar waar ik ook vooral naartoe wilde, want dat is de opstap weer naar voor het show. Barolo heeft. Jij weet dat, ik weet dat. Maar het is wel leuk om dat meer geven. We praten hier voor de mensen. Barollo heeft nu de grootste naam ongeveer ter wereld. Het hoort als wijngebied tot de grootste wijngebieden ter wereld, Barolo, Barbaresco. Boujoje in Frankrijk en Bordeaux en Nepal, noem het maar even. De grote gebieden. Maar dat is al heel lang niet zo geweest. En je hebt in de jaren het jaar. Volgens mij is het de jaren 70 geweest. Maar je had vroeger een traditionele stroming, en daar hebben we nu ook wat wijnen van op tafel staan. En dat was echt onbereikbaar ongeveer. Zeker toen. Er waren geen snelwegen. Het is afgelekende bergen. Dus er werd super traditioneel wijn gemaakt, zoals papa dat deed, en zoals opa dat deed. De prijzen die er nu voor gevraagd waren, dat was absoluut niet het geval. Ze konden ook niet investeren in de wijnkaarten en dergelijke. En er waren een paar die überhaupt los van de corporatie wijn maakten. En die deden dat ook allemaal super traditioneel. En dat met grote houten voeders, 10.000 liter vaten onderdompelen, veel zuurstofcontact, echt gewoon heel boers. Heel simpel, echt heel boers. En sommige wisten een fingerspitsige gevoel, waren gewoon heel goed in een vak. En die wisten daar hele mooie wijnen van te maken en er werden heel veel rotzooi gemaakt. Op een gegeven moment kwam daar dus een shift in. En kwamen de internationale technieken. Nieuw Frans Eikenhout. Dat was Gaia toch de eerste. Gaia was niet de eerste, maar die was wel een van de vroegere. Dat is gaat. En rotorfermentator, Rutfermentors moet ik zeggen. Waardoor je dus lucht en macceratie. Dus je kreeg van de Nabiolo, zo'n delicaat, super verfijnd druiveras, met een hele dunne schil en lichte kleur, kreeg je echt gevrochte van wijn met een hele, diepe kleur, omdat het echt alles eruit getrokken werd en het uitgetrokken werd. Pad ze eigenlijk erover heen. Sorry? Ja, precies twee jaar nieuw Frans Eiken. Het is echt ondrinkbare wijn eigenlijk. En dat werd een soort van battle, eigenlijk, de oude school versus de nieuwe school. De bureen.

SPEAKER_01 42:49

Maar dat was eigenlijk begin deze eeuw was dat vanaf 2000, zo'n beetje. Nee, in de jaren negen er al.

SPEAKER_02 42:59

Zoeken we op. Maar het was in ieder geval wel zo dat dat was een hele duidelijke shift. En dat zorgde ook dat er binnen het dorpen dorpen veten kwamen wijnboeren die elkaar niet meer aan konden kijken. Four show werd eigenlijk altijd gerekend tot de Barolo boys, tot de nieuwe generatie wijnboeren, die dus juist die technieken maakte. En de wijn die we nu drinken, Del Chetto van Sesare Boezelo reken ik even voor het gemak tot Fouretio, want zijn wijnmaker. Maar dat is eigenlijk helemaal niet van toepassing. Fouratio gebruikte wel degelijk nieuwe technieken, maar zo is het met behoud van de traditie ook.

SPEAKER_01 43:42

Hij doe ook barikrijping. Zeker, dat doet Boezelo ook absoluut. En ook zelfs opnieuw Bariek. Ik heb heel lang geleden, ook wat joh geweest.

SPEAKER_02 43:51

Is hij ook weer van teruggekomen. Maar nu doet hij weer op Botti. Maar een van de belangrijkste dingen: geen rode Farmentator. Ik vind het zo'n woord, irritant woord, rotor van mentors. En wat zou ik zeggen, dus wel barik, maar dat is ook een stuk minder. Maar het is vooral dat die stijl van wijnen, dat zijn de grootste wijnen van Barolo, vind ik, in hun in zijn stijl, en het plaatje wat er opgeplakt wordt, is niet altijd even terecht, dat wil ik er zeggen. En zeker bij Boezelo is een kleine wijnboer. En die zegt ik gebruik nieuwhout. Niet dat het mijn ultieme wens is, maar mijn productie is zo klein. Dat op het moment dat ik een fout in het vat heb, dan gooi ik niet gelijk 20.000 liter weg, maar gooi ik 500 liter weg. Dat zijn die.

SPEAKER_01 44:48

Maar dan gebruikt hij dus gebruikt, die mimoei eigenlijk. Voor de toch?

SPEAKER_02 44:57

Dus ook een beetje van 1 hectare geloof ik of zo. Ja, niet veel. Dan kun je niet eens een botje neerzetten. Nee, precies. Dus even dat daar illustratie. Maar ook wel belangrijk, die scene, dat kunnen we zich niet voorstellen, maar hoe dat was en hoe dat is, en hoe die traditionele, versus de moderne school is. En dat is allemaal weer een beetje samengesmolten.

SPEAKER_03 45:17

Ja, ik heb net over gezorgd, eind jaren 70 ging dat van start, eigenlijk. En die jaren 80 en na jaren 90 waren de hoogteaden erin. Dat ze echt helemaal aanrechtstel helemaal tegenin gingen. Van buitenaf gingen werken. Ja, precies.

SPEAKER_01 45:34

Maar weet je, ik had vroeger had ik een kennis. En die was een enorm Barolo fan. En die zei tegen mij altijd, ik vind het onbegrijpelijk dat jij als Pinowa liefhebber. Dat ligt parallel met Nebiolo. Maar waar ik tegenaan liep, was inderdaad altijd die droge tanine. In de finale, maar ook Fenolis onderrijpen wijnen. En we praten nu over de 9e jaren trouwens. En dat was gewoon mijn ding niet, en stoffig vaak. En toen kwam op een gegeven moment die moderne dingen allemaal. En daar was ik al helemaal niet van. Ik heb zelfs een paar twee jaargangen voor Wellsjo gehad. 2001 en 2004 in mijn hoofd. Had ik doosjes van zes gekocht, waar elks twee flessen op, en die heb ik gewoon weer verkocht, omdat het gewoon mijn stijl niet was. Dat kan toch niet Nebiolo zijn, dacht ik. Terwijl ik wel anderen weer, van Mascarello bijvoorbeeld, en überhaupt Bruno Jacosa, die vond ik fantastisch. Dus toen had ik al uitgefurileerd dat die nieuwe stijl niet de mijne was.

SPEAKER_02 46:49

En voor mij geld het, voor mij geldt het, maar mijn beeld, sowieso bij wijn in het algemeen, is niet. Je mag het zeker polijen, je mag het met een nagelveldje heel mooi bijwerken. Maar alles met zorg. En je wil geen botoxwijnen. En dat soort wijnen waren botoxwijnen. Er werd alles tegenaan geflekkerd, wat God verboden had. En die wijnen kon je dus kunnen ook niet rijpen. Er kwam straks nog een verhaal daarover, bij een van de wijnen die we straks gaan proven. Dat waren geen wijnen waar je lang kon wegleggen. En dat was, daar zag je in Bordeaux en in Bourgogne en Na Pavalie precies hetzelfde. En daar zijn ze wel terug.

SPEAKER_01 47:28

Er werd ook vaak gezegd dat je die wijnen lang moest laten rijpen. Maar ja, minimaal tien jaar. Maar een paar maanden geleden was ik bij een vriend van mij en die trok een Rinaldi op. En dan in 2016 Brunaten. Dan zou je toch denken van dat is veel te jong. Maar die wijn werd ingeschonken, super lekker glas wijn. Dat hele stekelige wat Nebbiolo wel kan hebben, had hij wijn helemaal niet.

SPEAKER_02 47:54

Dat beeld wat we hadden, en soms ook nog wel hebben, maar dat is niet helemaal meer terecht. Er is zoveel ontwikkeling, en dat geldt ook voor Nebiolo van Baron, maar er is zoveel ontwikkeling en kennis en overdracht, ook tussen Barolo en Australië bijspreken. Hoe ga je met bladbeheer om? Hoe ga je in de kelder met techniek om? Waar zijn zoveel onderzoeken naar gedaan aan de universiteiten praten met elkaar? Wijnboeren praten met elkaar, wat vroeger ook niet. Je kunt tegenwoordig geen slechte wijn meer maken, kan wel. Maar dan moet je eigenlijk je best doen. Met alle mogelijkheden.

SPEAKER_01 48:33

Er zijn nog nooit zoveel goede wijnen geweest als tegenwoordig. Door de interactie, ook tussen de wijnboeren en ook het wetenschappelijk aspect bij elke wijn tegenwoordig.

SPEAKER_03 48:42

Het laboratorium werkt dus ook tegenwoordig veel belangrijker dan vroeger. Want ja, dat deden ze vroeger goed in het was om op gevoel.

SPEAKER_01 48:49

En over de overdracht, en net wat je daar straks zei, je deden zoals je paard had gedaan en zoals je de opa had had gedaan. Er zat geen spatverandering in.

SPEAKER_02 49:00

En dat kan ook heel mooi zijn. Daar kun je ook hele originele, mooie, als je dat goed in de controle hebt, hele mooie wijnen mee krijgen. Een unieke wijn.

SPEAKER_01 49:09

Maar ik ben toch meer iemand van. Ik was bij Louis Ciabra in Portugal. En die kijken gewoon. Hij zeg van we kijken gewoon wat voor drijvenmateriaal we binnenkijken. Da gaan we eerst, ja, dat klinkt een beetje saai, zeg je, een analyse op doen. En dan gaan we pas bepalen wat we met die drijven gaan doen. Dus of het met houtrijping, met malolaxie, half of niet. Er wordt ingespeeld op het materiaal wat ze hebben. Dat betekent wel dat bijvoorbeeld dat de ene jaargang heel anders kan zijn dan de andere jargang van dezelfde wijn. Maar dat komt gewoon daardoor. En daar ben ik eigenlijk meer van. Ik ken ook wijnboeren die zeggen, ja, we gaan oosten, en dan gaan we doen twee of drie keer per dag pigeage en weet ik veel wat. En gaan we dat doen, dan gaan we dat doen. En dan gaan we, en dan gaat die wijn 12 maanden op wijk. En dan gaan we bodelen, klaar. Elk jaar hetzelfde. Terwijl in mijn optie, ik ben geen wijnboer, maar lijkt mij ook elk jaar je drijvenmateriaal anders is.

SPEAKER_02 50:14

En wijn is ook echt een persoonlijk product, vind ik zo'n denigerend woord, maar daar komt het natuurlijk wel op neer, want je drinkt het. Maar het is ook de signatuur van de wijnmaker. En de wijnmaker proef je er ook in terug. En nu merk je dat. Ik noem het straks Dovisamen. Een integer, maar ook een rustige man. En die stel, zoals hij als zijn karakter is, zo zijn zijn wijnen ook. Ik ken Mark Kent uit Zuid-Afrika, een fantastische fan, maar echt een robuuste rugbyblinger. Zijn wijnen, chocoladeblok en dat soort. Dat zijn powerhouders. En dat is ook eerlijk. Dat zijn zijn karakterwijnen. En zo merk je dat in heel veel dingen de keuzes van de wijn maken, profje terug in de wijn. En of het nou één jaar de ene kant op is, en de andere jaar de andere kant op of het ontwikkelt. Maar die signatuur, en dat vind ik ook erg interessant en leuk aan. Maar heel veel mensen vragen hebben het erover, ook in mijn restaurant. Kun je een algemene term over begonien praten? Ik denk dat het nog veel belangrijker is dat je luistert naar welke producent. Want je kunt van Nebbiolo het gedrochten maken, maar je kunt er ook de meest fantastische colerina's van maken.

SPEAKER_01 51:27

Ik ben op een gegeven moment wel geswitcht naar Nebbiolo hoor. Ook omdat ik er natuurlijk een paar keer in Piemonte ben geweest. We zijn met die wijnclub, waarmee ook die Lafite-proverijar, zijn we een keer naar Barolo geweest. Alle grote producenten bezocht. En net of Wercio zijn we geweest. We zijn bij Bruno Jercoza geweest. Rinaldi veel wat. En Bartolo Mascarello. Alle grote jongens zijn we geweest. Behalve Gaia, omdat dat niet. Ik heb mix feelings over Gaia. Ik drink het misschien één keer in drie of vier jaar, dat vind ik het toch altijd wel mooi.

SPEAKER_02 52:02

Gaia maakt echt waanzinnig mooie wijnen.

SPEAKER_01 52:03

Maar ik koop het nooit.

SPEAKER_02 52:05

Ik ook niet. Ik koop het nooit omdat. Ik weet niet of nu met mensen nu beledigd, maar ik koop het nooit voor de wijnkaart. Omdat het een beetje prolet publiek aantrekt. En dat is niet wat ik wil, net het Baron de L en zo, dat soort wijnen.

SPEAKER_01 52:24

Een beetje proleden wijn.

SPEAKER_02 52:29

Die maakt fantastische wijn. Die wijnen zijn briljant. Mens die het kopen hebben dan een Gaia. En dan hebben ze een. Het is een merkwijn geworden. En dat is eigenlijk zonde.

SPEAKER_01 52:38

Wij noemen dat in een Nijmegense Scuie een koppelbazenwijn. Omdat die vroeger heel veel koppelbazen hadden. En noemen een koppelbazenwijn, noemen we dat dan. Grappig. Ja, absoluut. Maar net als ik het drink, als ik het dan drink, dan is het toch wel wat.

SPEAKER_03 52:54

Het is gewoon goed, inderdaad, wat je zegt.

SPEAKER_01 52:56

Ik vind die doel, ik vind dat lekker geloof ik.

SPEAKER_02 52:59

Ik weet het niet in mijn hoofd, maar de Wine Connection. Van de Wine Connection, van Walter Kras. Volgens mij ligt het net iets boven de 25 euro. Maar dat weet ik niet zeker. 22 euro.

SPEAKER_01 53:12

Dat zei hij tegen mij. Dat zou heel goed kunnen.

SPEAKER_03 53:15

Google.

SPEAKER_01 53:17

Walter Kras, de Wine Connection.

SPEAKER_03 53:19

Ja, het staat in de show notes.

SPEAKER_01 53:21

Wat gaan we doen? Ga je eerst de Barbera doen? Ik ga eerst de barbera doen. Want dat is een scheberon hoor.

SPEAKER_02 53:26

Ja, dat is zeker dat mooi. Maar ik wil aan daarna wil ik echt naar Nabiola toe, namelijk. Dus inderdaad, naar Barbera toe. En deze heb jij uitgezocht. Ik doe mijn onderzoek natuurlijk wel redelijk. En ik begreep van importeur Job, naamgenoot, de Zwart, dat dit een van jouw favoriete wijnen is. De Barbera Nizza. Nee, vertel jij het maar eigenlijk? Nee, jij bent een gas, jij moet het vertellen. Heel goed. Oké, het is een kleine mini-appellatie in het noorden. Iets noordelijker in ieder geval in Baro. Iets meer de berg in. Waar redelijk wat klei in de grond zit. Waar bijvoorbeeld Baro's en Barbaresco's veel meer op de kalk zitten en op de Mergel. Zit dit meer op klei? Dat geeft over het algemeen voor kaststijl meer krachtiger type wijnen. Merlow houd van klei om maar eens een beeld te geven. Wordt er vaak wat dikkere stijl wijnen gemaakt. Barbera is ook zo'n druiverras, die heeft ten opzichte van de biolo, een veel dikkere schil, veel meer kleur. Ook heel veel alcohol, veel suikers, dus veel alcohol. Maar ook hogzuren. Dus het is echt een soort van wijn op steroïde, zeg maar. Kan het zijn? En zo wordt het vaak ook gemaakt. En is ook de reden waarom ik meestal niet zo heel veel met Barbera heb. Als druiverras. Er zijn absoluut heel erg veel voorbeelden die ik wel fantastisch vind. De conternos en dergelijke. Maar wat ik dus ook al heel leuk vind, dit is de eerste keer dat ik deze sport proef, dus ik ga nu ervaren.

SPEAKER_01 55:08

Je mag gewoon zeggen wat je ervan vindt, dan weet Job dat gelijk. Ik rup het over Job te zwart dan. Job en Job. Ik moet niet denken om Job en Job een keer in één tafel te hebben. Dat lijkt me wel heel gezellig. Wat een drama.

SPEAKER_03 55:26

Maar je hebt je roed fruit, zwart fruit.

SPEAKER_01 55:29

Ja, dit is wel een spier. Maar dat vind ik van Barbera überhaupt. Ik heb een keer ook waarde dat staan.

SPEAKER_03 55:36

Maar normaal heeft dat meer veel meer dat kako vind ik.

SPEAKER_02 55:42

Wat mij vooral opvalt, is dat het veel alcohol heeft. Je krijgt ook een klein beetje de kiersachtige aroma's. Ik had een beetje van tevoren ingelezen dat het echt heel krachtig zou zijn, en dat is het ook, maar het is niet dik hout of iets dergelijks. Het is geen chocola of het wel, maar het is niet dat dikke, buurbanachtige nieuwe hout aroma's. In die zin het is wel kruidig, dat verwacht je ook in op je mond. Het is echt niet kruidigheid. Het is wat traditioneler gemaakt dan ik had verwacht, op basis van wat ik had gelezen.

SPEAKER_01 56:17

Hij maakt drie babera's eigenlijk. Een basisbarbera, die wordt op stalentiek gemaakt, Villa heet dat. En dan hebben we de rocket, dat vind ik eigenlijk de mooiste. Die worden op voeders gemaakt, op botie. En deze krijgt ook bariekrijpingen en zo.

SPEAKER_02 56:33

Ja, dat had ik inderdaad gelezen, wat Barik had gehad. Maar het zit er gewoon, heel eerlijk, het zit er gewoon goed in. De zuren zijn hoog, maar ze zijn ook wel en aanwezig, maar goed verpakt. Het is veel wijnt. Ook hier weer dat zoutige, dropig, lauri-achtige aroma, maar ook richting de zamiak. En richting een soort van oesterschelpachtig, maar heel heel subtiel hoor, maar op de achtergrond is wel grappig. Met enorme lengte. Het gaat echt minutenlang door. En op een fijne manier. Niet dat het storent dat je alleen maar in je kop geslagen wordt voor je kop geslagen wordt. En ik ben een vrij glas wijn. Ik vind het nog heel goed.

SPEAKER_01 57:19

Het is wel een wijn, moet ik eerlijk zeggen, die ik niet snel meer naar huis neem. Als ik ergens een keer tegenkom, dan drink ik het wel. Maar dat is misschien maar één keer in het jaar of zo, weet ik veel. Maar moet je hier eens een flinke mooie rippe in de gril hebben liggen, ofzo, de barbecue. En dan zoiets erbij, dan denk je dat het goed doorkomt.

SPEAKER_02 57:38

De Biestek of Fiorentina, maar dan vinden ze in Barola in Piemonte worden daar niet zo vrolijk van. We hebben de wijnprocent nog niet genoemd, dus Olimbouda. Reserva 2020.

SPEAKER_01 57:53

Van de Ginerre.

SPEAKER_02 57:54

De Generreu groep verkoopte.

SPEAKER_01 57:57

En die kost 35 euro 40 euro.

SPEAKER_02 57:58

Maar dat heb je wel een serie. Het is ook serieus klasse. Ja, een serieus klas.

SPEAKER_01 58:04

Die roket, die kost 3, 24 euro. En die villa zit op een euro 15 of zoiets. Hoe nabij. Maar ik vind het een hele goede productie.

SPEAKER_02 58:15

Je zou bijna zeggen dat jij iets met de Genreu hebt.

SPEAKER_01 58:17

Ja, bijna wel. Ja, daar heb ik wel wat roots liggen daar met de Genre. Maar ik vind het toch prima goed gemaakte Barbera, vind ik.

SPEAKER_02 58:27

Maar er zitten ook associaties, ook hier in met NBO, er zitten een beetje de zoete speeserijen richting de sterrenijskant op, die je daarvocht. En een echte frisse cranberryhoek van die gedroogde Cranberries. Dat zijn ook keuren die ik gewoon associeer met NBO. Maar dan is het veel, dit heeft ook dat zoele gestoofde, donkere, gemmige fruit en meer pruimen en power. En dat vind ik meer barbera-achtig.

SPEAKER_01 58:50

Dat is duidelijk verschil met Nebbiolo. Het is een fraie Barbera. Ja, daarom had ik allemaal. Ik dacht, dat vind ik ook wel lekker. Kan die drinken? Dat kan niet drinken.

SPEAKER_02 59:02

Maar goed, na de Barbera, de Timo Rasso, de Dolcetto en de Grignolino, kom je dan toch echt bijgene uit waar het wel in Nebbiolo in Piemont om gaat. Een van de dingen die ik ook ga zeggen, want we hebben hier nu twee Barola's op tafel zijn. Maar één, ik vind dus dat restaurants veel meer. Het hoeft niet altijd de Barbera's en de Dolcetto's te zijn. Je hoeft niet echt uit te spreiden. Maar een beetje fatsoenlijke kaart met wat nebiolo's erop, mag toch echt wel. Het was een goede rechter. Ja, ook rechten, daar zijn gewoon ook liefhebers voor, en het hoort gewoon op een kaart vind ik. Maar we hebben hier nu twee Barolla's staan. Maar wat ik eigenlijk vooral ook vaak mis op kaarten. Daar gooi je de term tegenaan. Maar goede lange nabiolo's. Een goede Barollaboer die een lange Nebbiolo maakt, dan heb je financieel echt voor een paar tientjes, heb je echt vaak fraaie wijnen. En dat zie je op kaarten echt te veel te weinig.

SPEAKER_01 1:00:00

Zo zit het er ook te weinig aanbod of zo. Ik weet niet. Het is hartstikke veel aanbod. Ja, maar iedereen denkt dat Barolo allemaal pakken geld kost.

SPEAKER_02 1:00:10

Een beetje Barollo kost wel een paar tientjes. Ja, we zetten het af tegen de wereldschaal. Ja, dan valt het mee. Zelfs Australische Brossachers kost gewoon geld. En dan heb je een Barollo echt grote wijn. Dus ja, natuurlijk. Je bent zeker waar. Je bent vier tientjes kwijt voorbeeld. Iets waar Barollo op de dedeket staat. Maar dan kun je echt voor dat geld interessante dingen vinden. En 50, 60 euro helemaal. Kom daar maar mee in Borgogne. Dan heb je een Borgonje Rouge. En er zijn dus ook hele mooie lange NBO's voor 20, 30 euro. Of soms nog minder. En dan heb je gewoon een hele fraaie, elegante, klassieke stijl naar biodo. Nou, op een kaart is dat 50, 60 euro of zoiets. En dan heb je originele unieke wij.

SPEAKER_01 1:01:01

En dan denk ik dat mensen toch meer op zeker gaan. 65 euro heb je ook een bordeau. Of zo?

SPEAKER_03 1:01:06

Dat is kennis dan? Dan gaan ze op het safe spelen, wil je zeggen. Dan gaan ze op safe spelen.

SPEAKER_02 1:01:13

Dat is dus een statement dat ik heel veel wilde maken. Het zijn grote Brollenboeren. Jij noemde net Rinaldi. Nou ja, Rinaldi kost echt in de secundaire markt heel veel geld. Maar de lange Nebbiolo van Rinaldi, koop je bij Rinaldi voor minder 20 euro. Het staat helemaal nervig. Ja, die Nebbiolo, ja. Maar dan heb je wel echt een serieus mooie klassieke topwijn. Oké, je kunt er niet aankomen. Maar nee, maar dit is wel echt top. Ik dacht, ik wil verschillende stijlen nembiolo naast elkaar zetten. En het is ook waar we het net over had. Die super heftige, moderne stijl Barolo's met rote fermentators en rote fermentors en nieuwhout en dergelijke. In mijn beeld was het schoolvoorbeeld daarvan, als Domenico Clerico. Ik heb dat vaker geproefd en gedronken, en we hebben het op de kaart gehad van die 100 punten parkerwijnen. Die binnen een paar jaar uit elkaar vielen. En die ik blind geproefd heb, dat ik in een blindbroeverij echt zei, ik weet niet wat er stond alles door elkaar. En dan stond er één clerico tussen clerico. Dat is gewoon een beetje onders. Dus ik dacht, dat neem ik mee. Dat laat ik laten proeven. Want ik wilde dat als schoolvoorbeeld van de naaste traditionele stijl, die ik heel lekker vind, de andere stijl laten proeven. En zoals ik dat doe met goede wijn, met Bureau's. Want jij had het over glaswerken, daar gaan we het er zo meteen over hebben, en over temperatuur en dergelijke. En hoe ga je ermee om? Maar een van de dingen die is dat je het van tevoren flink lucht geeft. Dus ik had het vanochtend thuis in de kraf gedaan en terug in de fles. Om het de dubbel te decanteren en dan hiermee toe te nemen. En ik proefde hem. Ik ga niet met de kurkflesen aankomen. Dus ik proefde hem. En dit is niet de klerico die ik ken. Ik even de importeur Pallas gept. En die kwam gelijk met een heel verhaal dat klirico nou het vroeger dat was, maar daar een flinke veranderingen, die wist ik dus niet. Heeft plaatsgevonden. Maar dus veel traditionel is hebben nog wel 10% nieuwhout. Dus er wordt nog steeds wel nieuw houd gebruikt. Maar het is wel heel anders dan dat het vroeger was.

SPEAKER_01 1:03:25

Hadden jullie daar niet de laatste keer in 2004 van, die had ik jullie meegegeven.

SPEAKER_00 1:03:32

Was dat niet? O was dat per Christina? Nee, volgens mij is per Christina.

SPEAKER_01 1:03:38

Dat is ook van Dominic Let's hun top. Dat per Christina. Die had ik jullie meegegeven, had ik hem meegegeven.

SPEAKER_02 1:03:45

Zoals je dat doet met kinderen toch? Ja, goed opvoeden. Ze komen thuis de was doen en je geeft ze een flesje de topbroller mee.

SPEAKER_01 1:03:53

Ik hoorde van kennis van ons, als die kinderen komen, weet je wel, die studeren allemaal. En dan gaan ze weer naar huis en nemen ze tandpasta mee en een pak koffie. Bij mij nemen ze gewoon Barollo mee.

SPEAKER_02 1:04:06

Ik kan nog de sms'jes van mijn moeder teruglezen: waar is de rip i die in de Riezen lag?

SPEAKER_03 1:04:12

Die is in de tas meegegaan. Dit is wel fijn.

SPEAKER_02 1:04:18

Nee, dat zeker. Dus het grappige was, daar ken ik ook helemaal niet van hem. Want normaal is hij veel donkerder. Ja, maar die trend heeft dus, die verandering heeft dus al jaren geleden schijnbaar ingezet, of in ieder geval de afgelopen tien jaar, waarvan ik ook niet op de hoogte was. Maar dat blijkt dus zo. Je kunt niet van alles alles op de hoogte zijn. Maar veel belangrijker voor de luisteraars. Dit is de Barolo van Domenico Clerico. Heet wel het waar een korte massoratie en gisting gehad. Maar wel 10% houtrijping vervolgens. Ten stokken van 50 jaar oud, uiteen krank-rurewijkaard, of een MGA, zoals dat in Barolo heet. En is inmiddels gewoon een hele vrije wijgorde. Zeker. Ik kan het niet eerder van zeker. 20 is het trouwens.

SPEAKER_03 1:05:07

Maar die heb ook genoeg lucht.

SPEAKER_01 1:05:08

Hij heeft echt dat hoi-achtig, gedrood gras, noem ik altijd, dat is hooi natuurlijk. Dat ruik ik dan. En ook weer rozen en zo. Maar ook die vervelende droge dan in de finale heeft hij heel iets. Maar met het eten gaat het prima als je een stukje kaas hebt, of weet ik veel.

SPEAKER_02 1:05:26

En je moet ook niet iets willen maken van iets willen maken wat het niet is, of juist iets willen maken van.

SPEAKER_03 1:05:33

Het hoort wel bij de wijn.

SPEAKER_02 1:05:34

Ja, het hoort bij Nebbiola. Nebbiolo heet zuur, heeft dat niet. Dan moet je er niet uit willen halen, want dan krijg je dus een botoxwijn.

SPEAKER_01 1:05:41

Ja, of je gaat dan krijg je een Sanct Laurent, ofzo. Karnamelk.

SPEAKER_02 1:05:50

Dat is toch niet meer. Nee, dat is gewoon heel fijn. Het heeft zo rozen en het heeft iets the-achtig, zeker, en de cranberry. En de noemde Bali-spacerij, waar je ooit in Babel. Die hele velden vol met de kruidnagel die er liggen, veel klassieker dan dat, die was. Veel meer. En dat wordt dus ook opgemerkt, schijn maar, want ik zag dus in de trein hier naartoe, zag ik dat onder andere Galoni en de Venus en dergelijke, dat inmiddels ook doorhouden en dat ook waarderen in de wijn. Dat ik het even gemist had, je kan niet alles volgen, maar het verras me positief. Het is ook niet belachelijk duur. Ik weet ook niet hoe duur het moet zijn in de winkel, maar ik denk iets van 60 euro.

SPEAKER_01 1:06:36

Maar bijvoorbeeld, ik vind af en toe drink ik wel een vriendin van mij van Dimilano, die Baro's. Dat zijn betaalbare Baro's, en die kosten vier, vijftientjes of zo. En dan heb je een hele goede. Niks mis mee. Maar ja, goed, we luister niet in andere vier, vijftientjes. Onze luisteraars hebben dat makkelijk vooral. Je hebt een goed publiek. We hebben een goed publiek. Een soort zoldering publiek.

SPEAKER_02 1:07:05

Maar ook hiervan, de lange Nabiola, ik weet niet wat die zou moeten kosten, maar dan zou ik echt. Pallas Winds verkoopt best wel veel aan grootschalige hoorken. Ik zou gewoon een keer een simpele wijnbar willen binnenlopen, of een simpel restaurant, Steekhouse bijspreken, en dan gewoon een lange Nabiolo drinken en denk ik, het hoeft niet altijd de grootste zwijn te wereld te hebben. Maar we hebben gewoon een lekkere klassieke Nabiolo.

SPEAKER_01 1:07:28

Dat is allemaal bijna om 2, 3, 400 euro te hebben.

SPEAKER_02 1:07:31

Nee, mag wel, maar dat hoeft niet. Nee, dat hoeft niet.

SPEAKER_03 1:07:34

Nee, maar zeker bij Steekhous, waarom niet? Het is veel betaalbaarder en het past er goed bij.

SPEAKER_01 1:07:39

Ik vind een goede wijn. Niks mis. Nee, echt niet. Hoe zitten we qua tijd, man?

SPEAKER_03 1:07:45

1 uur 7.

SPEAKER_02 1:07:50

We gaan zo naar de nu naar de Bartlomascara. Zeg jij het maar? Ja, inderdaad. De Barbera trouwens, heel belangrijk, is in kraf geserveerd. We hebben ook zeker een uur in de kraf laten staan. Caraveren met Nabiolo vind ik echt een soort van must. Zeker als we wat jonger zijn, grote rode wijnen en wit trouwens ook, moet gewoon in de kraf. En of je dat nou nu gelijk in de kraf doet, of dat je het in de kraf doet en dan terug in de fles. En dan in de koelkast laat staan, die wijnen moeten lucht krijgen. En ik vind vaak het mooiste als ze gewoon en de kraf terug in de fles. En dan beetje bij beetje uitschenken. Want dan merk je een soort van die ontwikkelingen. En de verandering inderdaad. Maar ze hebben echt even wat lucht nodig.

SPEAKER_01 1:08:40

Maar wat is even? Ik lees het meer wilde verhalen dat het twee dagen op moet staan of zo.

SPEAKER_02 1:08:46

Ja, dat ze hem inschenken en twee dagen drinken. En dat zal vast helpen. Maar hou gewoon als richtlijn gewoon één tot twee uur aan. En dan heb je echt al een andere wijn dan dat je in eerste instantie houdt. Dat maakt echt het grote voorstelling. En dat kan in de restaurant niet.

SPEAKER_01 1:09:02

Ja, maar dan wou ik nou net vragen. Maar dan zit je in een restaurant, iemand bestelt zo'n fles. Wat ik wel eens heb, maar goed, ik ben natuurlijk best wel een geoefende wijn drinken, ik wil niet naast een schoede lopen, maar ik denk het wel. Als ik van tevoren weet dat ik zoiets ga drinken, dan bestel ik hem al bij het apparatief. Of je belt van tevoren nog wat. Of ik bel van tevoren, dat heb ik ook wel eens al een keer gedaan. Dat ik van tevoren laat weten van dat en dat ga ik drinken, helemaal van het carafeer. Dat doe ik dan ook. De meeste mensen doen dat natuurlijk niet.

SPEAKER_02 1:09:32

Nee, dat snap ik. Maar het is gewoon mogelijk. En dat is bij ons mogelijk, en natuurlijk, als ik je niet ken, dan zal ik daar iets sceptischer in zijn aan de telefoon.

SPEAKER_01 1:09:41

Gaan we jou bellen? Nou, doe even een Bronze Jacosa, 2007 rokken. En 400 euro en dan vervolgens een no-show.

SPEAKER_02 1:09:52

Vroeger had je hier. Volgens mij bestaat nog steeds maar andere eigenaar, want je had hier Gut op de Berglandse. En die had ook een mega selectie aan Barolo's staan. En die zei ook gewoon van, als je het morgen komt drinken, ik trek het vandaag over.

SPEAKER_01 1:10:05

Sterker nog, waar ik daar straks over had, waar ik een dispuut mee had, dat ik met dat hij dus met die Barolo's. En ik met die Pinot Noir's, dat was Willem. Willem van de Gut. Die had het daarover.

SPEAKER_02 1:10:17

Echt zo'n trouvaille, een restaurant dat iedereen in zijn buurt wil hebben, maar er zijn er maar zo weinig van.

SPEAKER_01 1:10:22

En zij zijn ook alweer gestopt.

SPEAKER_02 1:10:24

Alweer gestopt.

SPEAKER_01 1:10:25

En toen 30 jaar gehad of zo, ze hebben het verkocht. Maar dat is mis ik wel. En ik als Nijmegenaar mis de Gut. Maar wij kwamen er vroeg heel vaak. Misschien wel één keer in de week of zo. En toen we nog geen kinderen hadden, en Annoeska en ik werkten allebei, allebei eigen zaak, heel heel druk. Dan gingen we daar gewoon eten. Fles wijn erbij, eten, en weer weg. Maar toen hadden we nog geen kinderen. Dat was fijn, jongen.

SPEAKER_03 1:10:52

Schilderbak geld.

SPEAKER_01 1:10:55

Sorry mees.

SPEAKER_02 1:10:57

Marcel Soon zit hier naast net de klas gebarodig gekregen.

SPEAKER_01 1:11:03

Goed, dan gaan we het hebben over deze wijn. Dit is een wijn, Bartolo Mascarello.

SPEAKER_02 1:11:07

Nou, we noemden, ik had het straks over de klassieke en versus de moderne school. En ik wil trouwens even, ook de moderne school heeft wel degelijk met technieken wel dingen opgeleverd die ook de moeite waard zijn. Maar ik ben een zakker voor classics. En dit is er één van, althans, de producent, Bartele Mascarello. Hier krijg ik met het restaurant misschien drie flessen van per jaar of zo, als ik geluk heb. En als je Geel's beter kent, zoals Marcel, dan krijg je Gilles doet dit wijnhandel Bataar. In Amsterdam. Komt de Koninginweg. Voor mij horen de beide mascaras, want je hebt ook een Giuseppe mascara, horen in op hun eigen manier tot de grootste wijnen, die ik ken. Dit is inderdaad de Bartlo. Ik weet niet of jij ooit aan gerefereerd hebt. Er is ook een andere podcast. Die heet I'll Drink to Dead van Amerikaan. Delta neer. Nee, Delta. Uitgebaid interview met de eigen resum gehad. Zeer interessant ook over de geschiedenis van Barolo. En zeker de moeite waar, het kost je ook twee uur om te luisteren, maar dat is echt informatief, en leuk. Maar dit hoort dus voor mij tot de grote wijnen. Normaal gesproken, tot de grote wijnen, Marcel, je had hem al ingeleid, je had hem met de kerst open, en die was al een beetje ontwikkeld. En ik merk aan deze fles ook, hij is wel beter geworden sinds die open is, want we hebben een uur geleden open gemaakt, of anderhalve. Maar het is wel een ontwikkelde fles. Dat is best zonde. Want het zijn unieke bijna.

SPEAKER_01 1:12:51

Ja, weet je wat ik jammer vind? Want die andere mascarel waar je het over hebt. Daar is die Mon Privato, waar je het over hebt, die heb ik ook. Fantastisch.

SPEAKER_02 1:13:02

Dat is echt Bourgogne gemaakt van NBA. Zo lichtvoetig en elegant in het.

SPEAKER_01 1:13:05

2010 Mon Privato heb ik ook. En die heb ik ook een maand of drie geleden een keer gedronken. En daar was ik erg van gecharmeerd. Voor ook een hele mooie wijn. Echt een mooie wijn. Maar deze 2007 Bartolo Mascarello. Die heb ik nu geloof dat ik 12 less had. Daar heb ik er nu drie van op de laatste jaar. En ik ben eigenlijk een beetje in teleurgesteld. Ik vind het te ver ontwikkeld. Ik ben niet bang voor ontwikkelde wijnen, dat weet je wel. 1918. Ik ben niet bang voor ontwikkelde wijn, maar dit is voor mij te ver, snap ik.

SPEAKER_02 1:13:45

Dus voor degene die luisteren, als je de komende jaren iets op een veiling 2007 Bartelen Mascello, dan zijn die van mij geweest.

SPEAKER_01 1:13:55

Ik loop hier echt niet meer de deur uit. Ik heb er nu een beetje kaas bij. Dat gaat al wel wat beter. Maar ik loop je echt niet meer de deur uit. Waar ik wel de deur mee uit loop, mees, pak maar weer echt een toetje er nog bij. Ik ben erg blij dat je bent. Nogmaals, ik vind het ook heel leuk. Jij vindt Mascarello de top in de Pinoch van Barollo. Ik heb rond, Jacobo Conterno. Dat is voor mij. Dat vind ik echt super geweldig. Dat vind ik nou de beste producent. En Bruno Giacosa, maar die maakt een iets lievelige stijl, vind ik. En dit vind ik echt puur klassiek voor Jacob Conterno vind ik fantastisch. En dan heb ik het nog helemaal niets over de Monfortino.

SPEAKER_02 1:14:50

Die heb ik denk ik twee, drie keer in mijn leven gevoerd. En een van die momenten was ik dus niet bij. En daar was jij bij de Librijen heb jij een heel Monfortino niet neer gehad. Ik was er niet, ik weet niet meer waarom. Ik was op vakantie geloof ik of zo. Bout heeft toen die proeverij begeleid. Ik weet alle details nog. Maar Monfortino is een van de unieke wijnen ter wereld. Kost ook 1000 euro plus. Per fles.

SPEAKER_01 1:15:15

Ik heb hier op de kast de lege fles staan op de proeverij. Die had Borista had georganiseerd. En weet je waarom? Dit is mijn geboortejaar.

SPEAKER_02 1:15:28

58. 1958. Ik dacht jij voor de Tweede Wereldoorlog.

SPEAKER_01 1:15:32

Zo ziet het er misschien uit, dankjewel. Maar ik ben van 1958 en 1958 is qua wijn een drama. Alle Prumecus in Badoga, alleen Latour was acceptabel. Nog niet groot, maar acceptabel. Maar 1958, Baronlo is heel groot. Het enige wijngebied in de wereld, waar ze een grote wijn hebben gemaakt, in die jaarang. En daar is de Mortino. Da is deze fles, helaas leeg voor jou. Die hebben we in de librijen proeverij gehad. En ik heb hem meegenomen. Omdat het mijn geboorte hebben. Vervolgens heb ik er twee gekocht op een veiling. Oh, pardon, sorry. En heb twee flessen gekocht, en dat was bij Sylvius. En daar heb ik twee flessen gekocht en heb ik er eentje opengemaakt hoe ik 50 werd. En ik werd er eentje opengemaakt hoe ik 60 werd. En die waren echt helemaal geweldig. Maar dan betaal je inderdaad duizend euro de fles. En voor je geboortejaar moet je wat doen. Denk ik dan. En dit vond ik erg geweldig. Is die niet.

SPEAKER_03 1:16:49

Nee, de keuken is inmiddels half afgebroken. Maar misschien met die ronde kunnen we er nu uitkrijgen.

SPEAKER_01 1:16:59

Kijk, ik moet hem nog net iets beter opvoeden.

SPEAKER_02 1:17:03

Dit gaan we allemaal tussenuit knippen. Daar hebben we het helemaal niet over gehad, maar wat bijvoorbeeld inderdaad, een van de. Gooi je maar even leeg, want je wil hem opdringen. Maar wat Barolo inderdaad. Waarom Barolo? Omdat het een unieke eigen stijlwijn is, of laat het even zeggen, grof gezegd, Nebbiolo uit Piemonte. Omdat het een unieke eigen stelwijn is, dat vind ik sowieso altijd leuk. Dat wil niet zeggen dat het lekker is, maar in dit geval ook wel. Daar komt er maar gewoon in. De Bartlo bijvoorbeeld heeft echt dat hele mooie aardse, diepgaande lengte, stoeren, de zuren die super hoog zijn, de tenines die super hoog en rauw zijn, en toch tegelijkertijd heel mooi verfijnd erin zitten. Het historische aspect eraan, dat een enorme geschiedenis heeft. Iedereen heeft dat deuntje van die serie, het Spanje, met die bankoverval. Er zit zo'n deuntje in. Maar dat is eigenlijk een heel mooi. Coas de Papel Coza Papel, dankjewel. En daar zit een heel mooi, traditioneel, revolutionair nummer in, die tegen de fascisten was. En dat is een Piemonte's, de nu even roepering. De Piemontees nummer. We slapen onder de rozen. De helder rusten onder de rozen onder de boom. Het heeft traditie, het heeft geschiedenis, dat vind ik er waanzinnig mooi aan. Maar dat is één aspect. Maar die wijnen zijn ook zo klassiek en aards. En eigenlijk misschien niet altijd even makkelijk door de jur en eens, maar hebben zoveel complexiteit en verfijning en zoveel wou. Dat je dan dat je niet weet waar het vandaan komt, en toch tof. En toch meer dan tof. Suf woord als je vergelijkt met dit. Dit zijn de grootste kunstwerken ter wereld waar je het over hebben. En dat maakt het uniek en speciaal en fantastisch. En dan heb je zo'n Bartlow Mascarello en de Giuseppe Mascherella, allebei dezelfde achternamen, en compleet in hun klassieke stijl, ook nog eens hun eigen stelwijnen, waar Giuseppe de lichtvoetige Spelse Mozart Sonatus bij heeft, en Bartlow, de aardse, stoerdere, rustiekere. Eigenlijk een beeld wat we bij klassieke Broodens hebben stijl heeft. Waanzinnig, vind ik echt.

SPEAKER_01 1:19:41

Ik heb ook nog nooit een NetBiolo gehad, buiten Piemonte die groot is. Ik heb er wel eens in Californië een beetje.

SPEAKER_02 1:19:50

Australië wordt ook wel gemaakt.

SPEAKER_01 1:19:52

Ik heb er wel eens een keer eentje links en rechts gehad of zo. Maar daar word je echt niet vrolijk van.

SPEAKER_02 1:19:58

We hebben het over de kennis die je vanuit de universiteiten komt. En dat is fantastisch. Maar je hebt ook af en toe bij sommige dingen, dit soort dingen, heb je ook je geschiedenis van je vader. Je hebt 20, 30 jaar in de weijkaart staan met je vader nodig om te weten wat er gebeurt. En je grootvader of moeder die op je inpraat. En die vertelt wat je de buurman die zegt. Oh ja, maar in dat jaar, dit specifiek, dat soort dingen heb je af en toe gewoon ook nodig om die uniciteit te maken.

SPEAKER_01 1:20:26

Ik ben ook meer een voorstander, ik ben niet voor klassiek. Helemaal niet zelfs. Ik ben ook niet voor supermoderniteit. Maar ik vind wel dat je moderne technieken moet kunnen toepassen in klassieke keuken, maar in een klassieke winery. Dus dat je de combinatie maakt. Dat maakt de beste wijnen. Dat denk ik.

SPEAKER_02 1:20:57

Wat heb ik hem op? Maar ik heb in ieder geval zeker geproefd en ik denk dat nog even te lucht maken. Het is heel elegant. Ik val ik stil, want ik laat het een beetje op inwerken. Heel fraje wijn. Want je hebt eigenlijk een beetje wat die Bartl wel had, maar die was veel te ver ontwikkeld, maar een beetje dat rustieke aroma, ietsje stoer, ietsje aardig, paddenstoelen ontwikkeld duidelijk. En het gaat een beetje de Madeira kant op, in de zin van een bijna ijzerachtige aroma, laat ik dan zo zeggen. Maar tegelijkertijd heeft het een soort van frisheid en elegantie en luchtvoetigheid die je niet verwacht. Dit heeft waarschijnlijk 14,5% alcohol. Nou, no freaking way dat je 14%, dan haal dat bijna niet uit, dat zou je niet zijn uit.

SPEAKER_03 1:21:48

Ze is veel meer in harmonie nog.

SPEAKER_01 1:21:51

En het is zo een keer net op. Dus ik denk, voordat we er straks weer aan toekomen in eten, dan zijn we gewoon weer een paar uur verder.

SPEAKER_02 1:22:01

Je hebt nu dus de Giacomo Conterno, Barolo Cachina Francia uit Sarelunga, opengetrokken in 2001. Dat ook nog eens een topjaar was. Dat was die drie jaar.

SPEAKER_01 1:22:12

25 jaar oud is drie.

SPEAKER_02 1:22:14

Ja, ik niet. Ik was toen is heel echt heel speciaal. Wat ook een hele leuke toevoeging hierbij is, is dat los van dat het echt een bizar speciaal domein is. En dank daarvoor dat je dat opgetrokken hebt, is dat Jaco inmiddels ook in het domein in Nervi heeft overgenomen, of het domein Nervi heeft overnomen in het noorden. En hebben we het over de Alte Piemonte, en daar een fantastisch restaurant heeft neergezet. Zijn eigen glaswerk heeft, ik heb het letterlijk vandaag. Als je Barolo wilt drinken op de allerbeste manier, over best wel over decanteren. De temperatuur is hetzelfde als Bordeaux, dat moet je niet te koud, niet te warm. Dus zeg maar, een graadje of 16. Maar Barlo glazen van Jacco Conterno, die kosten 50 euro per stuk. Die worden door Riedel gemaakt? Nee, door Sizel. Maar dat zijn echt, die heb ik in de restaurant. Ik heb standaard gewoon een bepaald glaswerk en voor Bordeaux het een bepaald glaswerk. We hebben twee soorten glaswerk, daar wil ik kijken zeggen. Maar voor Nebbiolo en voor champagne maak ik een uitzondering en die zijn beide van Conterno. Hij maakt twee glazen, wat ik al mee begon. Of je drinkt Nebbiolo, of je drinkt champagne. Hij maakt dus glazen voor Brolo en hij maakt champagne. Die werken ooit niet met blande noir, maar wel met blandde en champagne. Dan komt de nerd naar boven. Maar die glazen, die kost 50 euro, maar als je ze netjes behandelt. Het is moeite waard, want je drinkt er echt zo'n fantastisch wijn uit. En heeft dus twee restaurants. En dus eentje in Alten Piemonte. En sinds kort ook in Elba.

SPEAKER_01 1:24:01

Daar ben ik nog niet geweest, maar dat moet ik zeggen. Die wijn waar je prefereert, dat is een Nervi Conterno heet dat. Toevallig heb ik dat inderdaad. Eerlijk niet meer. En even een paar Wijngaren, Ceralonge. Nee, hoe weet je dat allemaal? Mosinara en Van Verana, dat zijn de wijngaren. Die heb ik toevallig allebei. Maar een Nervi Conterno is dat. Maar ik ben geweest bij hier bij Gaco Conterno, ook toen we dat bezoek hebben gedaan. En het is echt indrukwekkend, hoe die wijnen, hoe dat gemaakt wordt. Superklassiek, je kan er van de vloer eten, echt waar geweldig. Echt top, top, top alles echt top.

SPEAKER_02 1:24:46

Dit is wel zo'n wijnboer waarvan je zegt: enerzijds. Hij gebruikt moderne en klassieke technieken. En enerzijds houdt hij je dus vast aan, zoals het altijd was. En dat doet hij fantastisch. Al is spik en span perfect. Het is ook een Italiaans maatpak bij zo spreken.

SPEAKER_01 1:25:08

Zo loopt hij er ook bij trouwens.

SPEAKER_03 1:25:10

Dat is altijd mooi.

SPEAKER_01 1:25:12

Volgens mij hebben we die wijn ook door Paul Herman gedaan. Dat zou heel goed kunnen. Ik denk dat je daar gelijk in hebt. Ja, want daar heb ik 2000 serven bij me gekocht een keer. Want weet je, ik heb bijvoorbeeld ook 2001 en 2004, dat is echt niet te geloof. Die hebben gekocht op een veiling van Christie's. Volle dozen. Ze staat toen nog één dozen voor 12. Inclusief veiling kosten onder de 1000 euro voor 12 flessen. Zo wil krijg je daar nu niet meer voor. Daar krijg je niet meer voor. Dat was euro's. Want ik was daar geweest bij hem. En ik was zo onder de indruk van die wijn. Dan kwam ik zo per ongeluk tegen beveiling. Ik geloof dat ik echt van 950 euro of zo voor 12 flessen, inclusief veiling kosten, alles erop en draan.

SPEAKER_03 1:26:07

Ja, maar de dag van vandaag is eens zo'n flessel onbetaalbaar toor?

SPEAKER_01 1:26:11

Volgens mij doet hij 2,500 of zo.

SPEAKER_03 1:26:13

Ja, maar in de horeca moet je dan een dubbele prijsje vragen.

SPEAKER_02 1:26:15

Volgens mij, ik heb dit sowieso op de kaart. Niet de ene, maar ik heb het wel op de kaart. Uit mijn hoofd staat het voor iets van 3,500 euro uit mijn hoofd.

SPEAKER_03 1:26:22

Ja, dan heb je wel een hele serieuze ruimte. Maar dan heb je een prachtige wijn toch? Zeker. Want ze zijn luisteren.

SPEAKER_02 1:26:33

Ik probeer me een beetje samen te vatten van wat we hier hebben geproefd. Dat mensen die een beetje luisteren, ook nog er iets aan overhouden. Los van twee oude mannen die met elkaar wijnen zitten drinken. Wat maakt het nou zo speciaal? De diversiteit, maar tegelijkertijd vooral voor mij in ieder geval traditie goed uitgevoerd. Unieke wijnen. Wijnen die ook heel voedselbestendig zijn. De Keuken van Piemonte met het Trus en dergelijke is natuurlijk ook fantastisch. Konijn, ja zeker. De Anulotidean met konijn, fantastisch. En daar zijn die crioline wel het straks over. Waar zet je die crioline in? Nou, bij die Anulotine zou ik het zeker bij inzetten. Het zijn echt ook bijnen waar je bij kan eten. Ik kan het altijd drinken, maar ik snap dat niet iedereen het zin heeft om s'avonds een wijn van 15,5% alcohol achterover te klappen. Het zijn wel eetwijnen, maar er is een megadiversiteit aan een megatraditie.

SPEAKER_03 1:27:42

Ik denk dat we dat echt wel laten laten zien dat het er veel meer is in Piemonte dan alleen maar Neviodo of Barbaresco.

SPEAKER_02 1:27:48

Ja, zeker. En als je dat dan drinkt, doe het wel. Maar dan zijn er ook al echt fantastische vormen.

SPEAKER_03 1:27:55

Zeker.

SPEAKER_01 1:27:56

Goed, nou, de dessertwijn doen we niet, Moscato Dastie. Nog niet? Dus we gaan afsluiten. Dus we zijn anderhalf uur weer onder de pannen. Je zei tegen mij dat hij mijn podcast te lang vond. Maar snap je nou waarom je het te lang vindt? Er kan nog geknipt worden. Ja, nee, maar we kunnen niet veel knippen bij jou. Want je hebt zoveel zinnige dingen geteld.

SPEAKER_03 1:28:19

Het is wel nuttig.

SPEAKER_01 1:28:20

Ja, nuttig. En we horen het ook wel heel veel terug dat mensen het gewoon heel onhoudend vinden. Af en toe hoor ik wel dat iemand het te lang vindt. Maar ik zeg, je hoeft niet één keer te luisteren. Je kunt ook geen stukken doen. Ik doe ook in stukken. Ik wandel veel. En dan ben ik bijvoorbeeld twee uur onderweg. En dan luister ik een half uurtje naar Old Dream to Red. Want ook Old Drain Toad vind ik een hele gave podcast. Of ik luister ook een half. Maar ik kan ook een half uur. Politiek, economie vind ik belangrijk. Want als geschiedenisman natuurlijk, ben je dat. Maar ik kan ook heel onbenullig naar de voetbalpodcast luisteren of zo. Dus ik wissel het altijd af. En dat kun je met de podcast ook doen.

SPEAKER_02 1:29:05

Er zijn maar weinig mensen die me één keer afluisteren. Tegenwoordig kun je weer naar een NRC luisteren, heb ik gehoord.

SPEAKER_01 1:29:10

Wat?

SPEAKER_02 1:29:11

Iets over NRC. Ik heb tegenwoordig naar luister. Die gaan volgens mij naar Champulinken.

SPEAKER_01 1:29:19

Ha, ik ben niet.

SPEAKER_02 1:29:21

Dat moet ik oppassen wat gaat. Ik kom uit.

SPEAKER_01 1:29:24

Wijk van PSV. Ja, tuurlijk. Maar goed, we vonden het ontzettend leuk dat het was. We hebben veel van jou geleerd. Prachtig, mooie wijnen. Dankjewel voor de mensen die wijn erin gezonden hebben, die gaan we dus in de dingen zetten.

SPEAKER_03 1:29:42

Zoldering staat er ook natuurlijk bij.

SPEAKER_01 1:29:43

En Zoldering staat er ook bij. Ik wil zeggen al coat in de boom, maar dat is niet hè.

SPEAKER_02 1:29:50

Het is wel een woordspeling op Coat de Boom, maar het is Boon en de coat. Boom en de coat.

SPEAKER_01 1:29:56

O wijnwinkel Lof. Je kan in Amsterdam goed terecht. Ik denk het wel. Ja, dat vind ik wel.

SPEAKER_02 1:30:03

In ieder geval voor Nebbiolo en Piemonte Wijnen.

SPEAKER_01 1:30:07

Dan moet je er echt naar zonder in. Dus dankjewel en super leuk dat het was. Ik heb gehoord dat Joep van Bordeaux houdt, dus we gaan ook een Bordeaux podcast doen. Ja, oké, daar gaan we het over hebben. Bedankt Job. Tot binnenkort snel.