Wijn en Wijsheid
Wijn en Wijsheid – De Podcast neemt je mee in de wereld van wijn, samen met sommeliers, wijnmakers, wijnimporteurs en kenners uit de gastronomie. Met meer dan 40 jaar ervaring brengen we diepgaande gesprekken, verrassende wijnweetjes en proefnotities die verder gaan dan de basis. Een podcast op niveau voor iedereen die wijn niet alleen wil drinken, maar echt wil begrijpen. Schenk in en luister mee! 🍷✨
Info@wijnenwijsheid.nl
Wijn en Wijsheid
18. Adrian Zarzo - Restaurant Zarzo, Vinos de Jerez & Andalusische roots
Use Left/Right to seek, Home/End to jump to start or end. Hold shift to jump forward or backward.
Sommige van onze gasten hebben bij wijnliefhebbers weinig introductie nodig: Adrian Zarzo is zo iemand. In Eindhoven bouwde hij met restaurant Zarzo aan een plek waar gastronomie, wijn en persoonlijkheid samenkomen. Maar achter die naam zit een veel breder verhaal. Over roots, smaak, discipline, ondernemerschap en de vraag wat iemand nu echt vormt: de keuken, de wijn of juist de combinatie van die twee.
Adrian werd geboren in 1981 in Benaguasil, vlak bij Valencia, en verhuisde op jonge leeftijd naar Nederland. Zijn Spaanse achtergrond speelt nog altijd een duidelijke rol in zijn manier van koken, denken en proeven. Later groeide hij via de horecaopleiding en leermeesters zoals Jonnie Boer uit tot een van de bekendste chefs/sommeliers van Nederland. Hij opende restaurant Zarzo in Eindhoven in 2013 en ontving in 2015 al zijn Michelinster.
We spreken met Adrian over zijn jeugd, over de invloed van Spanje op zijn smaak en over het moment waarop het wijnvirus hem echt te pakken kreeg. Want bij Adrian kwam wijn opvallend vroeg. Nog vóór het koken echt centraal stond, was er al fascinatie voor wijn en gastronomie. Dat maakt zijn blik op wijn en spijs extra interessant. Is hij in de kern een wijnminnende chef, of toch een goed kokende sommelier?
En die combinatie zorgde voor een uit de hand gelopen hobby: het bouwen van een wijnvoorraad van maar liefst 3.500 verschillende wijnen. In onze ogen niet alleen de grootste wijnkaart van Nederland, maar ook de mooiste. Niet alleen grote namen, maar ook verrassend.
Natuurlijk staan we ook stil bij zijn tijd bij De Librije en bij wat hij daar leerde op het hoogste niveau. Hoe vorm je je smaak als je werkt in een absolute topzaak? Hoe blijf je nieuwsgierig als de lat altijd hoog ligt? En wat maakt iemand volgens Adrian uiteindelijk een echt goede sommelier of chef? Vanuit daar gaan we door naar restaurant Zarzo zelf: het restaurant, de wijnkaart, de stijl en de keuzes die hij in de loop der jaren heeft gemaakt.
Daarnaast praten we uitgebreid over wijn en spijs. Werkt Adrian vooral vanuit harmonie of juist vanuit spanning? Mag een wijn schuren met een gerecht als het daardoor interessanter wordt? Hoe belangrijk zijn zuur, bitter en textuur in zijn manier van combineren? En moet een wijnkaart gasten vooral verleiden, of ook opvoeden? Dat maakt dit gesprek niet alleen interessant voor liefhebbers van gastronomie, maar ook voor iedereen die beter wil begrijpen hoe smaak op hoog niveau wordt opgebouwd.
Ook zijn liefde voor Sherry en Jerez komt uitgebreid aan bod. Adrian is al jaren sterk verbonden met Spaanse wijn en was onder meer betrokken bij evenementen en wedstrijden rond Jerez. In deze aflevering vertelt hij waarom Sherry hem zo fascineert, waarom dit type wijn nog steeds door veel mensen wordt onderschat en waarom juist hier zoveel gastronomische mogelijkheden liggen. In 2025 werd hij bovendien genoemd in relatie tot Masters of Jerez en Sherry-presentaties binnen de Nederlandse wijn- en gastronomiewereld.
Tot slot gaan we terug naar Andalusië en Spanje als culinaire bron van inspiratie. Wat maakt die keuken zo krachtig? Welke smaken, gerechten en tradities neemt Adrian daaruit mee? En hoe bewaak je als chef en ondernemer je eigen stijl? Want naast restaurant Zarzo bouwde hij ook verder aan andere horecazaken in Eindhoven.
🍷 Wijn en Wijsheid
De podcast waar smaak, kennis en verhalen samenkomen.
Volg ons en blijf op de hoogte:
📌 Instagram: @wijn_en_wijsheid
📌 Instagram: @marcelarentz
📌 Instagram: @geist.op.wijn
📌 TikTok: @wijn.en.wijsheid
🎧 Luister via je favoriete podcastplatform
📧 Contact: info@wijnenwijsheid.nl
Nieuwe aflevering elke maand.
Goedendag allemaal. Goedendag. Hier zijn we weer. Ja, ja, mooi zo. Dat zijn we alweer. Alweer. Podcast nummer 18. Time Flies. En dan deze keer niet bij jou. Dit keer niet in de studio. Nee. Nee. Laten we het zomaar even noemen. Studie. Studio Adem. Maar nu zijn we op locatie. In het mooie Eindhoven.
SPEAKER_02Prachtige Eindhoven.
SPEAKER_00Onder een rok van de Philipsstadion. Papa. En niet in de Jesse, de beste zaak.
SPEAKER_02Nee.
SPEAKER_00Nee, we zitten hier bij Adrian Zarzo. En die heeft een restaurant na zichzelf genoemd, dat heet Zarzo. Goedemiddag.
SPEAKER_01Goedemiddag.
SPEAKER_00Adrian, leuk. Dankjewel voor de uitnodiging.
SPEAKER_01Dankjewel.
SPEAKER_00Dankjewel dat we überhaupt mochten komen. Maar we hebben eigenlijk eerlijk onszelf uitgenodigd, natuurlijk. Zo ver. We zijn nog niet zo ver. We zijn er niet zo ver.
SPEAKER_01Van harte welkom. En het is deze keer niet in de kelder, wat gebruikelijk is met mijn restaurant. Maar juist bovenaan de Chef Table, inmiddels ook inmiddels een inspiratieruimte. Je ziet al dingen hangen en een proefruimte, waar we ook vaak met andere collega's doen. Dus vaak doen we één leverancier uitnodigen. En juist pakken we de traceweg hoeven, of tribacken erbij. En dan kan de leverancier ook wat mooie dingen opentrekken. En dan niet meer die korven. En gewoon lekker mooie dingen op gepoeten.
SPEAKER_00Wij zijn hier natuurlijk om een reden. Ik persoonlijk, ik heb hier al een aantal keren gegeten. En altijd met veel genoegen. Je hebt een Michelinster sinds 2015. Dat is twee jaar na opening al. Dat is snel, je ben in 2013 begonnen. Dat klopt. 2015 Michelinster. Maar we zijn hier omdat ik vind dat jij de mooiste en ook de meest uitgebreide wijnkaart van Nederland hebt. Klopt dat ongeveer?
SPEAKER_01Dat zijn jouw woorden. Ik probeer alles wat ik mooi vind op elkaar te zetten. Af en toe komt er wel iets langs wat ik denk dat mijn gasten wel prettig vinden of die dan op zoek zijn, dat wil niet per se zeggen dat mijn lievelingswijn is, of een wijn die ik open zou trekken. Maar ik denk dat om een wijnkaart completer te maken, die referenties wel thuis horen. Maar ook daarin, waar we vandaag over gaan praten, daar ben ik heel uitgebreid in. En misschien is dat maar 0,01% van hetgene wat we verkopen. En er is geen moment van de dag bewijs van dat ik er niet aan denk of niet het liefst zou willen nippen aan een van deze wijnen.
SPEAKER_00Dat heeft wel een bepaalde reden, maar we gaan het eerst even over jou hebben, Adrian. Je bent geboren waar? In Binguaziel, Valencia. Ja, prachtig. Ik kreeg het niet. Ik heb Binqua.
SPEAKER_01Binquail. Ben Agua, dus de tijd van de Moren, Ben was een keizer, of in die tijd een hoge moor. En Agua waar altijd gevestigd stadjes bij water.
SPEAKER_00Agua is water.
SPEAKER_01Dus Ben Agua Sil, dan met S of met C, C is Castellano en S is Valenciano. De taal die in Valencia gesproken is Alicante en Catalonia, uiteraard, waar wordt het Catalaans genoemd, of Mallorquin. Maar officieel ben ik geboren in Valencia, maar in die tijd schreef je in in de gemeente, uiteraard, en daar stond dan geboorteplaats bijna Wasil.
SPEAKER_00Want je hebt een Spaanse vader en je hebt een Nederlandse moeder. Je bent een halve Spanje. Twee paspoorten?
SPEAKER_01Nee, heb ik op een gegeven moment laten gaan. Niet door een reden, ik ben ook niet echt zo'n dat ik dat per se wilde houden, maar het was meer omslachtig om weer naar Den Haag te gaan en dan te verlengen.
SPEAKER_00Belastechnisch reden, dat ik mooi dat Spaanse paspoort had.
SPEAKER_01Voor tips naar de uitzending.
SPEAKER_00Je bent daar geboren, en op een gegeven moment, toen ben je naar Nederland gekomen met je moeder geloof ik.
SPEAKER_01Ja, mijn moeder en mijn broertje. Dus mijn oud is wel een aantal jaar geleden van tevoren gescheiden. En mijn moeder besloot toch met ons naar Nederland te gaan. Ook al is mijn Spaansfamilie nog haar familie, want zij gaat nog steeds twee, drie keer per jaar terug. En mijn oma noemt haar ook nog dochter. Dus het zou in ieder geval exchoondochter of ex schoonmoeder zijn. Daar is geen sprake van.
SPEAKER_00Nee, het is geen verscheiding geworden, alle toeters en bellen. Rechtzaken en kleren. Nee, nee, zeker niet. Gelukkig maar gelukkig maar. Toen kwam je in Nederland, was je twaalf jaar. En toen ging je eerst naar school natuurlijk. Waar gingen jullie in Nederland naartoe?
SPEAKER_01Hier in Eindhoven. Want mijn moeder kwam uit Eindhoven. En toen gingen we ook bij haar ouderlijke huis, dus bij mijn opa en oma in huis. Later bij mijn tante in een andere deelgemeente van Eindhoven, in Woenzold. En tussen Eindhoven en Woenzel, daar zit die school, de school voor Constantieve beroepen, SKB, wat nu rode pannen is. Ja, ik wilde echt al kok worden van kind afvaar. En dat was volgens mij eerste week december 20. Nee, misschien 2012. Dat is de opening, of dat was de maand voor de opening. In december kwam ik naar Nederland en in januari ging ik gelijk op school. Ja, ja, oké. Dus die heb je eens afgemaakt natuurlijk? Die heb ik daar moeten afmaken. Dan weer door naar leerlstelsel. Dan vier dagen werken, één dag naar school, terugkomend. En dan dan mijn leerperiode gedaan door Nederland.
SPEAKER_00Goed zo. En toen was je klaar en toen dacht je, hé, in de librije. Oh nee, ben je kees helder bij begonnen?
SPEAKER_01Nee, ik ben begonnen hier aan eind bij de Luitervelde, dat restaurant bestaat nog. Toen naar Prinses Juliana in Valkenburg. Toen naar de hoefslag in Bosenduin. Toen nog met André.
SPEAKER_00Was Yef Krimpervoort daar toen nog?
SPEAKER_01Er was sommige, hè. Die was net weg, of net een maand, maar die heb ik laatst ontmoet. Nee, die was net een maand eerder weg. Ik heb hem laatst ontmoet. En toen zei ik, we hebben nooit samengewerkt, maar ik heb veel over jou gehoord, want die kel, ik verbleef in die kel, ook al was ik ook. En na de hoefslag naar Parkeuvel, heb ik twee jaar vastgemaakt. Had hij toen drie sterren. Ik heb dus één jaar met twee sterren gewerkt en één jaar met drie ster. Dus je zat bij de promotie. Jij kijkt nog mee.
SPEAKER_00Misschien komt het wel, door Jan.
SPEAKER_01Ik ga vragen of we nooit van krijgen.
SPEAKER_00Meneer, Helder.
SPEAKER_01Fantastisch. Ik zag hem gisteren bij Gomeo en vorige week maandag met een prachtige uitreiking voor Jon en Therese Johannes van Damprijs. En ja, het is fantastisch hoe hij is en die overal award wat hij gisteren heeft gekregen, wat hij niet had verwacht, want mevrouw Helder had hem stiekem meegenomen. Het is echt prachtig om te zien wat hij allemaal toch heel veel heeft geleerd zonder te schreeuwen. Ook wat Jonnie altijd zei, daar is ook beter geworden dan het schreeuwen in de keuken. En dan was hij precies hetzelfde. Toen zei gisteren iemand gemaakt, is hij ooit boos op jou geworden? Ik zei nee, hij fluisterde dan in een beetje teleurgesteld in je. Ik haalde gewoon een net over waar het over ging of zo. Dus hij had een enorm gevoel van humor. En daar komt terug, want er wordt een prachtig boek geschreven over meneer Helder. Daar mag ik ook iets eens zeggen. En daar gaan we teruglezen. Ja, leuk. Dus toen Parkeheubel. Parkheubel en toen in dat jaar kwam Miguel Torres met zijn wijnen uiteraard, uit de Panadis. Later op priorat en joh, volgens mij maken ze alles. En dat zat Santi Santa Maria, de allereerste drie-sterrenchef in Catalunya. Dus net voor Verrania. Dus volgens mij drie jaar voor Verran kreeg Santi zijn derde ster. En daar mocht ik naartoe. En na anderhalf jaar keuken. Moet je dan solliciteren of word je gevraagd? Ik heb gesolliciteerd in de auto van Kesel in de Audi. Dus meneer Helder reed. Voorin zat Santi, rechts van mij zat mevrouw Santa Maria, Angel. En ik was als stolk. We moesten mee naar Smietse. En naar de Kookwinkel en naar de Chinese boot. En er was één grote snoepjezaak voor Sandy, die nam meer mee dan. De bus moest weer terug met spullen. Want alle ingrediënten bleven natuurlijk bij de gasten en alles. En toen zei ik of ik mocht werken. En toen zei Zandti heel mooi dat hij het niet netjes vond dat ik dat deed in de auto. En toen zei ik, meneer Elder, nee zegt hij gerust gesteld, hij heeft toestemming aan mij gevraagd. Dus mijn eerste sollicitatiegesprek was in de auto. Ook wel creatief. En toen mocht ik daar beginnen. Dus toen ben ik in mijn vakantie bij Park ben ik op gesprek geweest bij hem in Saint Saloni. En drie weken later begon ik in de keuken. En dan prachtig geleden. Het is een enorm inspirerend persoon.
SPEAKER_00Ik ken dat helemaal niet, want die man is ook overleden. Dus ze bestaat natuurlijk die meer uit, maar waar lag dat restaurant op?
SPEAKER_01Het restaurant zat eigenlijk tussen Blaanis en Arrange de Mar. Dus eigenlijk van Barcelona, een kleine half uur 40 minuten met de trein, metro. En 40 minuten verder kom ik bij Corona, kwam we bij de geboorte schokken. Dus een beetje in die. En daar heb ik anderhalf jaar gedaan in de keuken. En toen begon het een beetje kriebelen. Kribelen betekende een nieuwe uitdaging voor mij. Maar ik wilde de service in. Want mijn gevoel was dat ik een eigen zaak wilde gaan beginnen. En toen zei ik tegen Sandy dat ik heel graag de service in zou gaan. Ik zou het liefste. Dat is nooit gebeurd uiteindelijk, ik wilde in één zaak alle drie facetten. Dus keuken, service en administratie. Puur om dat te leren. En toen zei Zandy schrok er een beetje van. En de volgende dag kwam ik op gesprek, op audentie eigenlijk. Want er was echt een statig persoon. En toen zei hij, ja, wat wil je er zelf van? Ik zeg, ja, ik wil ooit een eigen zaak. En als ik niet begrijp hoe mijn sommeil en mijn merken zijn, hoe kan ik dan dat doorgeven vanuit de keuken. En toen zei hij letterlijk, ja, zei hij, waarom zou ik je laten gaan? Je spreekt Engels, Nederlands en Catalaans en Spaans. Hij zegt: en wie meer dan jij, of in dit geval omdat ik uit de keuken kwam, kan mijn verhaal doorgeven aan de gasten. Iemand die het zelf heeft aangevoeld en geraakt en die mijn techniek kent. En zo begon het. Anderhalf jaar, weer anderhalf jaar, en toen begon het weer te kribbelen. En toen wilde ik met een goede vriend van mij een zaak beginnen in Nederland. Dus daar kwam ik voor terug. Toen was ik 27, bijna 27. Ik was volgens mij zelf 26. En daar waren we veel te jong voor. En hij wilde een wat commerciële kant op, en ik wilde juist fine dining. En ik zag die twee dingen niet in combinatie. En uiteindelijk ging ik weer werken bij mijn leermeester, waar inmiddels die zaak later hebben overgenomen, Restaan Zuid hier in Eindhoven. En van de een op de andere dag zei hij tegen mij van ja, waarom ga jij gewoon zet die droom niet weg, maar even opzij, je bent jong, waarom ga je niet gewoon op niveau werken? En echt in datzelfde weekend belde Terece op, dat Jonnie en Sidney destijds met mij wilden praten. En eigenlijk twee weken later start ik bij de librijen.
SPEAKER_00Maar dan wel in de service? Nee, in de keuken. Dus je moest Jonnie leren koken.
SPEAKER_01Nou, nee, het was in de keuken. Dat wilde ik ook weer. Dus voor mij was dat stukje service puur als lichtgierigheid. En ook daarbij Librij werd ik Sueschef samen Mike Kuipers. En toen kriebelde het weer. En toen wil ik natuurlijk weer de service in. Of in ieder geval weer dat gevoel van ja, ik wil hier niet weg. Maar ik ben ook niet uitgeleerd, maar ik wilde weer iets anders doen. En ja, Terraise zei gelijk, oh ja, wanneer begin je? En John en Sydney waren dus het niet helemaal mee eens.
SPEAKER_00Was Sydney toen ook nog in de librijen? Zeker keukenchef? Ja, want Sydney is later naar Was dat hij in Hongkong of zo? Ja, bij Richard Ekkerbus.
SPEAKER_01Sydney heeft toen het hotel weer opgestart. Dus het Librijs Zusje. Ja, maar in Amsterdam? Nee, in Zwolle. Dus het hotel eerst. To hadden we de Liberije drie sterren. En toen lieber je zusje en daar kreeg je ook twee sterren.
SPEAKER_00Oh ja, dat is waar ze nu zitten eigenlijk.
SPEAKER_01Eigenlijk wel. En later werd die naam verhuisd naar het Waldorf voor Spectrum. Ja, dat is nu spectrum. Ja, dat is nu spectrum. En toen zei op een gegeven moment zei Joni, oké. Ik ben altijd creatief geweest. Ik wilde verder gaan nadenken. En op een gegeven moment zei Joni, oké, prima. Maar dan ga je het hotel opstarten. En dan kom je pas terug naar de Librijen. Dat was de deal. En op een gegeven moment was het zo dat ik vier en een halve dag werkte in het hotel. En een halve dag nog wijnschoon bij de Librijen. Zonder Sommer, met Teresse. Toen ging Ronnie Brouwwe ging weg. En toen langzaam van Wijnschenker naar Somarje.
SPEAKER_00Maar dat was op de nieuwe locatie.
SPEAKER_01Nog steeds oude locatie. Dus ik kan zeggen dat ik de enige eik is die ooit Suesje is geweest en Sommar bij de Librije.
SPEAKER_00Kom ik daar nog op? Ik heb een opmerking over gemaakt natuurlijk. En toen zat je dus. Heb je de verhuizing nog meegemaakt van het oude. Die heb je niet meer meegemaakt.
SPEAKER_01Nee, toen begon bij mij ook weer te kriebelen, bijna mijn dertigste. En toen besloot ik om naar Frans van Geuds te gaan in Rotterdam. Toen Ivy. En toen werd later FG. Daar heb ik ook niet meegemaakt. Dus ik heb eigenlijk onder Ivy gewerkt, L. Sommer. En later, toen bijna drie jaar weer begon te kriebelen, het kriebelt allemaal. Ja, dat is. Ik kreeg het op papier te horen, toen zei ik nee, dat doe ik niet. Ik denk niet door de concepten, maar door die tijd waar hier al twee, drie zaken niet over de kop gegaan, maar weer van nieuwe eigenaar, et cetera. De formule werkte misschien niet. Of jeugdigheid, ik weet het ook niet. Ik was ook jong. En toen kwam ik hier en ik keek naar die zaak en toen voelde ik hem gelijk. Daar moet de kelder komen. De keuken blijft zo, pam, minders tafel, minder stoelen. En uiteindelijk hebben we het gemaakt zoals het nu is. En iedere dag ontwikkelt zich gewoon.
SPEAKER_00Je zit hier echt in de kelder. Als je komt dinen hier, dan zit je in de kelder. Maar het ziet er niet uit als een kelder. Als je er zit, heb je niet eens in de gratis joh.
SPEAKER_01Wel belangrijk was toen ik hier kwam, is we zijn naar de trap naar beneden gegaan, zie je die klimaatkassen, en zie je al deels van wijn, beleving. Daar zat ook een tafel. En dat was in die tijd heel erg eindhovens, gezien en gezien worden van jullie ook, er gebeurt heel veel in mijn andere zaken, van meer bekende mensen die daar komen. Of ons Eindhovens eigenlijk. En ik zeg, die tafel moet weg, dan moet er gewoon klimaatkass komen, dan moet veel glas werken komen. En dan kijk je naar beneden niet van we gaan daar zitten, maar we gaan de kelder in. En de kelder van wijnbeleving. En uiteindelijk reflecteert het naar de twee werelden waar ik altijd opgegroeid ben, is eten en drinken. En wat ik niet los van elkaar zou willen. Want er is geen eten zonder wijn en geen wijn zonder eten.
SPEAKER_00Maar ik las een keer, ik heb een interview over jou gelezen. En er stond: Wat ben je meer? Een wijnminde chef, kok, of een goedkokende sommelje.
SPEAKER_01Ik weet niet wat ik gezegd heb.
SPEAKER_00Het eerste denk ik. Wat ben je meer? Een wijnminnende chef, of een goedkokende sommelier. Ik weet het niet meer. Bij Runkjes, interview in 2020. En wat zei ik toen? Ik weet niet meer wat de antwoord was. Ik vraag het antwoord aan jou.
SPEAKER_01Ik denk inmiddels dat ik een wijngafstje ben geworden, die wel kan zeggen dat ik voldoende verstand heb van mijn keuken, van het eten, van de technieken. Maar om volledig weer terug de keuken in te gaan, zou het ziek anders. Ik kan dat contact met de gast, ook al heb ik een open keuken, daar zou ik moeilijk moeite mee hebben. En dat gebeurt af en toe als er dan een van de jongens ziek is, of die moet even in een andere zaak van mij werken dan. En ik sta er even, ja, dan komt weer iemand binnen. En de jongens moeten eigenlijk nooit om mee rekenen als ik in de keuken sta of zo een dag dan. Of een halve dag of een lunch.
SPEAKER_00Adriaan, dit is er bij, maar je hebt er eigenlijk niks aan.
SPEAKER_01Ik doe vanavond wel ontvangst. Ja, dan hebben ze het allemaal helemaal gecalculeerd. Want ze weten dat ik altijd op zorg dat ik de hete code eruit haal.
SPEAKER_00Ja, nee, precies. Maar ik ben hier namelijk al een X altijd keer geweest. En ik ken jou niet anders dan inderdaad.
SPEAKER_01Drie keer, denk ik. Wat drie keer? Wees etenje. Hoe weet je dat? Eén keer met je vrouw op de bank.
SPEAKER_00Ja, toen hebben we een wijn gehad uit.
SPEAKER_01Zwitserland. Dat je dat nou weet. Van Theresa is Japas.
SPEAKER_00Heb je dat allemaal in de computer staan?
SPEAKER_01Deze computer. Ik ben heel slecht in namen, Marcel, Harry, wat was het ook al? Maar heel eerlijk, wijnen en daar kan ik echt. Verhalen, dingen, wijn. Ik ben in mijn naam echt verschrikkelijk.
SPEAKER_00Ik ben hier wel vaker geweest, want ik heb hier een keer een masterclass. En die duurde twee dagen met Frank Smulders.
SPEAKER_01Oh, sorry, dat is vier. Ja, die twee dagen met Frank Smulders met Ricarero en Tondonia. Toen opende ik nog hele oude Tondonias.
SPEAKER_00Daar was ik ook bij. En ik ben hier een paar keer geweest met, volgens mij met Aard.
SPEAKER_01Ja, dat was de laatste keer. En dan één keer met jouw team.
SPEAKER_00Ja, we hebben hier een keer nee, nee, dat is geen afscheid. Dat is onze jaarlijkse uitstapje. Dan wil ik wel zo'n jaarlijks uitstapje. Ik heb altijd heel goed voor mijn personeel gezorgd.
SPEAKER_01Ik noem ze ook mijn handen. Ik noem ze al bijna nou.
SPEAKER_00Ik noem ze ook trouwens, medewerkers.
SPEAKER_01Ja, dat klopt. Ik noem het mijn handen. Zonder hun ben ik machteloos.
SPEAKER_00Nee, je moet goed voor je mensen zorgen. Dus ik nam ze altijd één keer per jaar mee naar echt dikke tent. We zijn bij Broed geweest. En we zijn hier geweest. En we zijn bij Trees Vijhoeven geweest en we zijn bij Sonil geweest.
SPEAKER_01En ik kan zeggen ook dat je niet zuinig was.
SPEAKER_00Sorry?
SPEAKER_01Ik kan zeggen dat je niet zuinig was.
SPEAKER_00Nee, ik was niet zuinig. Het was een late lunje. Het was een heel later lunje. Dankjewel, dankjewel. Maar ik heb het je altijd enorm naar mijn zin. Ik vind ook het eetniveau. We hadden het er net in de wijnkelder al, toen we na een beetje rond lief zeiden. Toen vroeg iemand aan jou: Waarom heb je geen tweede ster? En dat exact heb ik precies hetzelfde gezegd toen ik het laatste keer met Aard Schuttingen was, dan zei ik ook tegen jou, want we zitten dan zo subliem goed te eten. En alles eromheen trouwens, de glaswerkverzorging, de temperaturen van de wijnen. En alles klopt gewoon.
SPEAKER_01Ik zit heel dicht op. Nee, ik zit niet dicht op. Ik zit er altijd dik op, dat dingen gewoon echt nog gecontroleerd worden. Nog een keer. Ik ben echt een controvrike. Als jongens horen hoe vaak ik toilet check, toilet check, toilet check. Het toilet moet bij mij ook echt. Als de rest top is en een slechte toiletten, dan ga je weg dat je vizergik bent. Maar dat gaat niet zo. Ik hou van die reinigheid, rijnheid. Alleen ja, die twee sterren. Da zullen ze ook daar hun ding voor klaar hebben staan. Je staat wel op nummer 15 bij de Corbio. Dat is hoog? Nee, lekker. Lekker 15. Lekker 15. Vijftien of 16 ben ik niet gezakt? Ja, 15 was je. Oh, ik weet niet. Want volgens mij ben ik een puntje gezakt. Één puntje, één puntje. Ja, mijn sterren is al heel heftig, maar lekker dan één puntje. Maar baal je dan? Heb je een kijkje, dan denk je fuck. Nou, volgens mij was ik ben niet gezakt van 15 à 16.
SPEAKER_02Volgens mij 16, als Niveau was op de foto. Gisteren op je story was 16.
SPEAKER_01Ja, dus dan ben ik 15. Ik had gelezen 15. Dus dan ben je een plaatje gezakt. Dus ja, maar dan zit je nog steeds in de top van 20 van Nederlandse gastronomie. Mijn gevoel is wel, als je dan wegzakt naar 25, dan is omhoog klimmen ook. Je kan harder dalen dan stijgen. Je zit bij de absolute top van de gastronomie, volgens mij dan nog 12 of 11, 2 sterrenzaken, 1, drie sterren zaken tussen. Dus dan zegt dat iets. En Gomeo, prachtig, 17 punten. We hebben de beste wijnkaart ooit gekregen, in het verleden, Talentvol Sommelier ben ik geworden, mijn sommelniers zijn geprijsd. Ik noem het echt niet maar een gidje of een boekje of een dingetje. We zijn er met z'n allen mee bezig. Ik denk dat de consument er minder mee bezig is dan wij. Maar we willen gewoon met z'n allen iets heel moois neerzetten. En ik denk dat wij in Nederland echt mega trots mogen zijn op hetgene wat we doen.
SPEAKER_00Ik denk dat Nederlandse gastronomie enorm hoog staat.
SPEAKER_01Ah, het is fantastisch.
SPEAKER_02Wat je hier allemaal kan krijgen, kan proeven, kan drinken en kan meemaken qua concepten. Dus ook een klein landje.
SPEAKER_00Natuurlijk, twintig jaar geleden was het inderdaad ook minder, daar hadden de Belgen helemaal gelijk in. Maar nu is het echt heel hoog niveau. Ik vind het echt heel hoog niveau.
SPEAKER_01Maar toen deden wij ook allemaal andere dingen. En ik denk zelf dat het nog langer geleden is. Als je praat over in die tijd van Maatje Bouwing, Emmanuel Mertens, Twan Herms. Kees Helder, Jonnie Al, Sergio. Lucas Rief met zijn orgaanvlees. Laten we eerlijk weten, ik denk zelfs nog lang geleden, Marsalla. Want ik ben bestaan al dertien jaar. Die jonge jongens zijn nu de grote chefs. Hans van Wolde had toen al twee sterren, met zijn belooga en ronblauw. Laten we eerlijk hebben, we hebben echt serieus al. En ja, we integreren onze cirkel erin. Of onze partner. Vissen uit de Noordzee. Maar dat moet toch ook? Je hoeven toch niet allemaal Bloefin te hebben. Terug vanuit het Alba. Helemaal mee gezien.
SPEAKER_00Super, leuk. Hartstikke goed. Ja, oké. Goed. Kijk, ik heb een aantal dingen papieren, een keer schelder. Sommjeer bij de Liberije. Zarzo ging open. Dus jij begin je, je kwam hier, dan zag het altijd.
SPEAKER_01Die april 12, sleutel kregen we in juni. To begonnen we na de bouwvak te verbouwen. Toen hebben we eerste kerstdag gedraaid. Volgens mij had ik nog één proef. Eeten de 20e. 25e hadden we eerst kerst ook voor destijds de aannemer. En toen hebben we twee openingen moeten doen, omdat ik te veel mensen op de lijst had. Dus 13 januari was voor de Eindhovenaren. En 20 januari officieel de Jonnie Teres geopend. Oké, gaaf leuk.
SPEAKER_00En toen meteen na twee jaar dacht ik Michelin van pas. Adriaan doet goed zijn best. Sterre.
SPEAKER_01Twee jaar al een sterren, ja, was snel. Ik zie Loens, echt maar nog. Dat heb ik hem laatst nog niet verteld, toen zag op een beurs. Ik had een geitje, een gaarig geitje met een Vinicret van Oester en bleekzelderij. En dat hij nog een stukje brood vroeg om de hele saus op te eten. Hij had lekker weggesmikkeld. Wie? Loens, Pernloens. Oude hoofdinspecteur van Michelin. Uit oog uit het hart. Die ken ik niet.
SPEAKER_00En een pensioen. Ik vind het allemaal leuk en aardig hier, maar we hebben nog niks te drinken.
SPEAKER_01Jij wel? Ja, goed. Onze collega hier recht. Ik moet opstaan.
SPEAKER_00Ja, niks aan te doen.
SPEAKER_01Je hebt niet zo over het onderwerp.
SPEAKER_00We gaan het hebben. Want jij komt natuurlijk uit Andalusië.
SPEAKER_01Nee, Valencia. Mijn hart zegt wel Andaluscia.
SPEAKER_00Valencia is het Catalina. Valt het in Calonie?
SPEAKER_01Comune da Valenciana. Dus dat is Castellon, Valencia Alicante, dat is de Comune da Valenciana. En Catalunia begint volgens mij bij net boven Castellon, dacht ik. Zaraone.
SPEAKER_00Oké, sorry hoor. Ik weet dat het heel gevoelelijk is.
SPEAKER_01Nee, ik weet niet. Mijn vader was heel. Ik zou je wel een hele kleine anekdote vertellen. Mijn vader, zei, jij spreekt Frans. Je spreekt geen Catalaans. Alleen het lijkt heel erg op elkaar. Alleen de Catalanen hebben het gestudeerd en die hebben toch gewoon een universiteit opleiding van gemaakt. En toen kwam ik bij Santi, en toen zei hij. Spreek jij ook Catalaans? Ik denk, ja, wat moet ik nou zeggen tegen die grote chef? Ik zeg: ja, je hebt met parallele dialecten. Ik spreek ook een dialect. En zei hij. Nee. Of het Catalaans is een Valenciaas, daar kunnen we over discussiëren. Maar het is absoluut geen dialect. Ik zei oké, dan spreek ik Valenciaas. Oké, dat vind ik dan wel prima. We gaan inschenken. Glaas zijn gevuld.
SPEAKER_00W toen we een afspraak maakten, toen wilde je het persie hebben over Andalusië. Dat snap ik natuurlijk helemaal. Want ik vind het fantastisch daar.
SPEAKER_01En uiteraard nog Andalusia, nog doen in Gerezen, natuurlijk.
SPEAKER_00San Lucar.
SPEAKER_01Ik denk alleen dat dat zijn goede idee, gezegd. Ik moet even gaan uitkijken dat ik nou niet alleen maar San Luka heb. Dat ik alleen maar San Luka heb gedaan, maar uiteraard San Luca de Puerto Grijf. En dan heb je natuurlijk ook verder gaat naar Tipona met zijn prachtige moos cartels. Ik heb vier glazen ingeschonken. Het linker, het hoge glas, het Bordeaux Glas, vaak een van de. Om over Sherry te praten, jij zei net van dat je laatst een beetje uitliep met een podcast. Ik denk, en helemaal als mijn zo meer bij ze zijn, of mijn maatje Sem van de Libraije, of voor mij een van de grootste mensen, Eduardo Reda van Malespino, met uiteraard Equipo Navazos. Als je daarover gaat praten, dan ben je uren bezig. Ik denk dat we het meer verder gaan naar de versterkte sherries. Alleen ik heb één glas ingeschonken, wat gezien wordt een wijn die niet versterkt wordt, nonfortified. Bino de pasto, ik vind het geen mooie naam. Ik had het met Eduardo over afgelopen september. En toen zei ze, ja, pasto, pasto de pasta. Dat is gewoon een ezel of een paard die laat je eten, en dat heet pasto. De combaassen uit eten. Dus dit is een hele lelijke naam. Ik weet ook niet waar die naam vandaan komt. Als je in gerees komt, dan ga je terug, heb je nog 16 verschillende termen. En als je niks opschrijft, of het was een plezierijtje met twee, drie bodega's, lekker eten drinken met Vreswer en met de Librien, met Terras was mee, en met Cindy van de Groen Lantaaren. En dik en lauw. Dan is deels plezier: wandelen, fijn hebben en uiteraard nog een stukje kennis. Ik was blij dat ik niet nog twee bordega's ging bezoeken, want dan word je helemaal gek. Wij zijn grote begonjes die op gegeven, als je de hele dag Sherry drinken. Dan kunnen we aan het einde dag klaar.
SPEAKER_00Ik heb er nou een keer echt bij.
SPEAKER_01Ik ga niet zeggen welke producent op de kaart zou, maar die hebben we dus niet genomen. We gaan vandaag niet over PX praten, Pedrochimines, niet over Moskotels. Later kom ik even terug, waarom ik niet over één onderwerp wil praten. En stille wijnen. Een wijn die niet versterkt is, waar ik denk dat echt. Het is eigenlijk dezelfde wijn die we net in de kelder hadden. Nu op temperatuur, maar puur in een andere glas, nu met z'n drieën. Ik had eigenlijk de fles moeten pakken, dan maak ik weer geen geluid. We hebben de aroma's van geris. Het heeft Flor gehad. Uiteraard. Heel herbale. Het is niet een hele dikke flora. Waarom? Omdat uiteindelijk wordt die dan versterkt.
SPEAKER_00Mooie neus toch een beetje dat noodachtige, en dat komt natuurlijk van die flora aan, maar heel bijzonder als we nu nood gaan zeggen, waar gaan we straks zeggen.
SPEAKER_01Wat we nog gaat komen, maar we moeten zeggen wat we zijn. Misschien dubbele nood of noodconcentraat.
SPEAKER_00Ja, oké, lekker. Wat is het precies?
SPEAKER_01Nou, per toeval afgelopen weekend achtergekomen dat een van de expo managers van Barbadio echt hier om de hoek woont, en die had ik aan de lijn en zei. Ik kan bij een uur bij jou zijn. En dan kan je een doos Jerry erop. En dan vertel ik je weer een kwartier heb je weinig van mijn tijd. Nou ja, na triur zatten we nog steeds met Antje's en halme te eten en terug te praten waarom dit en waarom dat. Mijn wereld ging weer opnieuw open en gerist. Misschien is het omdat het te weinig gesproken wordt, waardoor iedere keer als iemand enthousiast over sherry is, of je de juiste mensen raakt en meespreekt, ben je nog meer kennis. Iedereen weet wel wat over de Bourgon. En al zou mijn hart ook heel erg Bougignon zijn, ik zou zonde dit ook niet kunnen. Dus misschien moeten we een soort sherry maken in de Bourgje ofzo. Een kortje allemaal met flor.
SPEAKER_00Ja, maar goed, maar nu ga ik toch. Ik zit al, zoals je weet, 35 jaar. Ik heb 35 jaar de winkel gehad in Nijmegen. En om de vijf jaar werd er weer een Sherry-programma opgestart. En ik zeg altijd, ik had het met Nadine over van Club Salmer. Ik zeg maar, om de vijf jaar moet Sherry weer gereanimeerd worden, zei ik toen. En dat vind ik wel zo zonde. Want ik vind het ook een geweldig product. Maar ik moet ook eerlijk zeggen, als ik op vakantie ben in Andalousje, en ik ben er nou een keer of vier geweest of zo, dan vind ik het heerlijk om inderdaad een Fles Vino te bestellen. In die restaurantjes op straat, in Cadiz of zo, waar ik een geweldig leuk stadje vind. Heel lief stadje. Dan heb je allemaal die dingen op straat kun je zitten. Dan bestel je een Fles Vino voor 18 euro of zo.
SPEAKER_03Kost niks.
SPEAKER_00En dan bestel je gewoon wat plateautjes met granalen en met die paprika's, met die gegrilde, die groene. Hoort ook alweer.
SPEAKER_01Padronpepers.
SPEAKER_00En dan zet je je tafeltje vol met allemaal die hapjes. Flesje Vino erbij. Heerlijk.
SPEAKER_02En dan smaakt die Vino daar ook heel lekker.
SPEAKER_00Ja, maar ik moet eerlijk toegeven, Adrian, ik hoop niet dat je boos wordt. Als ik dan in Nederland kom, kom het er niet meer van.
SPEAKER_01Ik ben niet de eerste of de laatste om te zeggen, daar moeten we verandering in maken. Iedereen moet doen wat hij zelf wil. De Miabra's. Midabras is zelfs daarin een oude wijn gaat in 1972. Puur fermentatie. Sorry, Asoleo. Asoleo, dus het heeft na het plukken, heel licht in de zon, anderhalf twee uur, een klein beetje indroging. Suikerstijgen uiteraard. En dan de fermentatie. Op kerst, en dan later.
SPEAKER_00Dat wordt dan eerst geperst, denk ik. Is het whole bunch fermentation?
SPEAKER_01Nee, nee, nee.
SPEAKER_00De persen is daar ook op whole bunch. Heel eerlijk, daar weet je nou niet in verdiept.
SPEAKER_01Maar in principe naar mijn weten worden alle sherry's volledig onstil. Dat zouden we terug moeten zoeken. Maar ze worden wel dus Volbunch eigenlijk gedroogd aan de zon anderhalf uur in matas en mooie rite. Maar nu zijn eigenlijk oude technieken van vroeger. Het meest bekende sherry van Barbarieus Solare. Wat niks meer te maken heeft met dat hij de bijna worden ingedroogd. En misschien prijs kwaliteit. Voor mij is Samelagita, de goedkoopste fantastische sherries, Mantanilla's. Ik ga geen supermarkt te noemen, maar het is heerlijk. Op kerst gefermenteerd en later op inox met een klein beetje vlog, weinig filtering, een soort bijna een rama. Rama betekent eigenlijk gewoon weinig filter, grof filters, geen hele fijne filters. Maar eigenlijk gaan we nu eigenlijk naar wat dan de Bino de Pasta zou zijn. Maar dan in dit geval dat niet versterkt te krijgen, misschien een andere associatie krijgen met geris. En ik denk dat het best goed is om ook al moeten we deze twee dingen los van elkaar zien. Maar wel iets om een klein beetje een introductie te hebben in geris. Want ik denk dat een gast hier, of wat je net in de kelder zag, is Criwana van Loes Perez. Ik denk dat daarin kunnen we wel meer approachable bijna jura-achtige stijl wijnen krijgen.
SPEAKER_00Ja, precies. Ja, heel erg verassend ook. En het combineert natuurlijk denderend, dit soort wijnen. Geweldig.
SPEAKER_01Ik vind het echt fantastisch. Dan zeg ik ook tegen Stevens, tegen mijn hoofdsommer je, van oh, zullen we bij dit gericht in den doen, Jesus chef, maar ze zo doorgaan hebben vier chares en het wen arrangement. Misschien moeten we wel een sharie-arrangement gaan doen. Puur als eigenwijs ook al verkopen niet, of wel.
SPEAKER_02Ja, ik denk dat het wel interessant kan zijn, toch? Maar ze staan er wel voor open natuurlijk.
SPEAKER_01Ja, ik denk uiteindelijk wel. Ik weet nog dat ik een sherry schoon bij Francois in Rotterdam. En toen zei ik, het is geen oma drank, het is niets toffer. Dus eigenlijk kan een consument die weinig weet over sherry, alleen die twee. De eenzame moeder die thuis aan de sharry zet en zijn kinderen gedropt op schoolplein. Als je dat wegneemt bij de consument, is de rest alleen maar nieuwe informatie. Maar wetend nog steeds dat wij één van de grootste afnemers zijn van sherry van de wereld. Nog steeds één Nederland, twee Engeland, drie Spanje. Dus of iedereen zit stiekem aan de sherry. Marcel, of jij bent niet eerlijk net geweest dat als je terugkomt uit Andalousie.
SPEAKER_00Ik vertelde net aan Marek en toen ik terugkwam uit Spanje, maar ik had de Sevilja naar een restaurant, ben ik daarmee even kwijt. Die mensen kwam ook van Corocca af.
SPEAKER_01Wacht even, die heb ik net doorgestuurd aan. Dat is een restaurant.
SPEAKER_00Net buiten het centrum. Geweldig gegeten. Daar, prachtige wijnkaart. En daar kwam ik die wijn van Louis Perez tegen, die vin je de pasto. En daar dronken wij daar. Dat voel ik echt geweld. En toen ik terugkw in Nederland heeft zes flessen gekocht, moet je maar even doorsturen, Marzo. Sobre Tabla's? Of Canabot. Ik weet het echt niet meer. Het is twee jaar geleden.
SPEAKER_01Die jonge is Cataan. Dus die heeft in de service gewerkt bij de Goers Rokka, bij Pietou. En zij heeft echt een van mijn liefde gezien, waar ben je al twee keer geweest.
SPEAKER_00Een vriend van mij die ging volledig jaar op vakantie naar Sevillaanweekje. En die zei: Heb je, weet je, wat leuke tips? Heb ik onderhand die tip gegeven, en hij was er geweest, vond helemaal geweldig. Top. Echt topent. En toen hadden we dat, die Louis Pierres, heb ik daar gedronken.
SPEAKER_01Ja, die doet die Palmas. Eén Palma, twee Palmas, drie Palmas, Solar. We zijn ook geweest met het clubje met Terres en met Sindy en dit loop. Maar we gaan het door, want we zijn we hebben nou drie sheries. Misschien even gewoon van links naar rechts even proeven, kijk wat je ervaart, wat je vindt.
SPEAKER_00Dit zijn allemaal verschillende sheries, wat we nu voor een neus hebben. Dit is al veel meer dan nodig, ongelooflijk. Of een neus went eraan of ik vind die eerst het mensen nodig. Not die laatste ook al, dat is veel meer.
SPEAKER_02Het is wel drie keer iets anders. Maar van mijn favoriet in ieder geval de middelste is niet van de middelste, omdat hij de meeste lengte heeft, denk ik, dat is denk ik ook het elegantste.
SPEAKER_00Die andere twee, die glas 1 en 3, die hebben heel veel krachtige notachtige tonen. Inmiddels is dat wat minder, maar ik denk wel dat hij het verfijnste is.
SPEAKER_01En dat je nu een slokje van twee neemt en dan pak ik er naar de drie, dan van die twee van je professional. Hetzelfde drifzelfde persil. Het enige verschil tussen 1, 2 en 3, is 1, is een vintage.
SPEAKER_00Jagang. Welke jaargang is dat? 20. 22, ja.
SPEAKER_01En dus dat is eigenlijk het enige verschil met die drie, dus dat dit een vintage is. En die andere twee is precies dezelfde wijn. Zou ik terug moeten kijken, want je van 14, 15.000 flessen bij elkaar geboteld. Dus stel voor die 12.13.000 liter, zijn we verdeeld over die bottas. En eentje tussen dezelfde wijn. Dit is dezelfde wijn. Alleen eentje is levante. En de andere Poniente. Dus eentje meer facing to the sea. En de andere minder facing to the sea. Dat is het enige verschil. Dus toen het in de botta ging, was het dezelfde wijn. Er zit 150 meter tussen tussen de ene. Bizarre dat je dat zo gebeurt. En dan deze zit in het midden. Dus deze zit zeg maar aan de kant van de zee. Deze zit die rijdt in het midden. En deze rijpt aan de andere kant van de Borrega. Dus dit kunnen we zeggen, inderdaad, dat is verschil nou vintage. Dus dat is geen Solera. En dan in mijn hoofd is het iets van vijf en een half jaar, vijf, zes jaar, Soleda.
SPEAKER_00Solera is drie hoog, denk ik.
SPEAKER_01Ja, Criadera's. Ik zou terug moeten kijken, want iedere bodega gebruikt het echt anders, zeg maar. Maar in ieder geval, als het ligt allemaal eens te wisselen, maar vaak volgens mij moeten een jaar een kerst rijpen. Maar als we echt over die regeltjes, heel eerlijk, ik ben een genieter. Ik probeer er af en toe iets over te vertellen. Ik denk dat goed in de wijs bij.
SPEAKER_00Ja, maar wij onze luisteraars zijn, er zitten freaks bij de minuten.
SPEAKER_01www.coppa geres. Dat doe je mee. Ik zit in de jury, by the way. Dus we zoeken wel echt nog echt toppetjes die we kunnen vertelen. Dat Nederland kunnen vertrouwen in geres. Daar ben ik heel trots op dat ik het onderdeel ben van de jury. We komen nog niet helemaal uit of datum om te jureren. Maar wacht even vertel, wat is dit? Koppa geres. Dus dat doet Nederland echt al heel lang. En we hebben een prachtige jury samengesteld. We proberen dus de beste wijnspijsgerecht, dus drie en een voor hoofdna. Met Vino's uit gerest, mogen geen niet versterkte wijnen voorkomen. Dus we moeten altijd ja, we proberen uit een fino Mansanilla, maar in principe, als je het voorgerecht en Vino doet en met het hoofdgrecht en manzanilla, ben je het al gedekt. Zelf ben ik een voorstander van dat je een fino of een manzanilla gebruikt. Een gerechte, of bij mij ook niet bij het voorgerecht of het hoofdgerecht, daarna een Amontiado Amontiado Olrosso Palo Cortado. En daarna een Moscatel of een Pedro Gimenez.
SPEAKER_00En daar moet je een heel menu mee opbouwen in drie geluid. Is dat niet de samenwerking met proefschrift of zo was dat, of?
SPEAKER_01Het was vroeger Jan van Lissem. Nee, dat is nu vier, vijf jaar die door echt door inditekt wordt verzorgd. Alleen die is weer verhuis naar Spanje. Dus we zijn weer iets meer in contact nog gekomen met Geres. En misschien dat iedere jaar komt wel een afgevaarlijk. Maar jij hebt ook een keer gewonnen. Ja, nou ik heb niet. Ik heb Nederland gewonnen, inderdaad. Mocht ik door naar finale, en toen wonden wij de beste bij een spijs, hoofdgerecht, voorgerecht en beste chef won ik. Dus helaas.
SPEAKER_00Wereldwijd.
SPEAKER_01Maar ik won hem niet. Het was wel een politiek spelletje, maar dat mag ik natuurlijk nou niet. Nee, dat mag je niet zeggen. Maar je zit nu in de jury. Ik steed nu in de jury. Als een van de jongens wil meedoen, dan treed ik ook af van de jury. Die vind ik het wel prima. Ze doen al genoeg bij Spijs met Jerry. Maar hoe eigenlijk wat we nog voor ons neus hebben, Palominofino,zelfde wijngaart, hetzelfde aging, zelfs stokken, één persing van gemaakt.
SPEAKER_00En allemaal die kallergronden natuurlijk. Want ter waardverschil, de grondverschil zal er niet in zitten, denk ik bijna.
SPEAKER_01In dit geval, niet per glas. De grondverschil zit in gerees, uiteraard. Maar als we gaan kijken wat we nu in het glas hebben, los van een vintage. Die andere twee is precies alleen anders gerept. En niet gebland. Normaal gesproken wordt het gebland, maar ook hoe groot Barbadilla was, want het is volgens mij een van de allergrote borega's, miljoenen liter flessen, ook supermarkt shit. Die doen alles. Maar ook gewoon 100 punten, Parker wijnen met hun reliquia's. En van de week proefde ik een vermoed die ze daar gevonden hebben. Die expo manager vertelde mij van als je bij Barbadio gaat werken, bij je veertien, dan ga je met pensioen, met je 67. Bewijs van dat het een goede familiebedrijf is. En toen vroeg een expo manager daar stait uit Engeland van. Wat zijn deze bottas? Ja, dat is vergeet de vermoed, dat was de mode. Want in Madrid of in Barcelona, dan ga je naar een vermoed drinken. Met een rollijfje, dingen, etc. En uiteraard is er een biertje zo, maar voornamelijk vermoed. Die raadje was weg in Andalusia of in Gerez en Sevilla. Maar al die bodega's bleven dus met die vermoed. Die hebben ze op vat laten staan. Dus die vermoed lag al daar sinds de jaren 70. En toen ging ze dat proeven. Fantastisch. Ik heb hem echt net een uur geleden voor het eerst geproefd. Dus ze verkopen ook de originele Solera, maar nu lengen ze hem aan, zeg maar, met een basisherry. En die brengen ze naar de markt. Ja, dat is echt fantastisch. Ik proefde met Steven en Som. En die zei echt van Jezuschef, hij wilde niet vaak zag in zijn ogen van ik ben vandaag vrij makkelijk flesje mee. Maar dit is al één type, Jerry waar we over kunnen praten.
SPEAKER_00Ja, prachtig, prachtig. En het combineert, ik vind ook de combinaties en dat waar je mee kan doen, is echt super. Zullen we daar al iets mee doen? Zal ik een paar hapjes neeksen? Ja, we zijn er toch. We zijn er weer. Oké, kort nu met eten. We hebben er een hapje bij gekregen van Adrian.
SPEAKER_01Het ziet er eigenlijk bijna als een tapaszak uit met een beetje patanekra, een goede olif en een bokkeron laten noemen een beetje antrovers. Maar ja, ik denk dat ik daar iets meer aan ding kan uit. Tussen eten en drinken. En ik denk dat de wenspijs, als je dit ziet, ja, het is eigenlijk een hele. Hoe zou ik het zeggen, misschien een hele bij de hand liggende combinatie. Maar ja, ik zou zeggen, pak een lijf, pak een antrovers, proef het lekker.
SPEAKER_00Het is alsof ik een kadise op straat. Ja, eigenlijk wel heel. Even tussendoor, want we proeven gewoon door. Maar je hebt meerdere bedrijven.
SPEAKER_01Ja, klopt.
SPEAKER_00Je hebt een restaurant Zarzo. Maar ik is bij jou in Café Barollo geweest. Waarom noem je dat café Barollo met alle respect? Wel een beetje Spaanse roots. Een Barollo ligt volgens mij toch ergens anders. Ja, waar ligt er dan? Moet je Job Surreden.
SPEAKER_01Dat moet je even aan Job Zurgen vragen. Na COVID? Mijn tweede restaurante A Sarzo bij Valencia. Valentia met een set. Een klein beetje refereren naar Anzarzo. Mediteration, was geen Fusion keuken, was Mediterranse keuken en Aziatische keuken. Die kon je alle twee bestellen. Die kon hierbij ook een loopje bestellen, bij wijze van. Na COVID begon bij mij weer. Dan kriegen we natuurlijk. We stonden stil dingen, we hadden allemaal altijd alles gehad. En toen dachten we van ja, we misten gewoon nog een goede Italian en Eindhoven, die zijn inmiddels wel bijgekomen. En toen dachten we ja, dan gaan we Barlo lanceren. Zonder te weten eigenlijk dat het personeel ook een beetje verdunt was. Ze gingen natuurlijk nieuwe uitdagingen en dat geven ze ongelijk. Ze zaten gewoon stil bij mij, terwijl ze eigenlijk gewoon niet doorpakking. Maar van de andere kant hebben we ook altijd heel trouw geweest dat wie de mensen ook anderhalf twee jaar door hebben betaald. We hadden het ook anders kunnen doen, wat destijds die wetgeving mocht. Maar ook dat hoop ik dat dat ooit meegenomen wordt dat we dat netjes hebben gedaan. Maar toen begon ik samen met compagnon Barollo. Ook daar kwam een einde aan aan de relatie met mijn compagnon. Die ging anderweg op dan ik. Destijds kreeg ik ook mijn transplantatie met mijn nier ben ik wel een jaren nierpatiënt. En toen dacht ik, oké, ja twee zaken denk ik te handelen, maar drie zaken worden te veel. En toen besloot ik om ey te houden en Baron af te stoten. Restaurant Baron was het.
SPEAKER_00Restaurant Barolla.
SPEAKER_01Maar alles hadden we al klaarstaan, het logo, dingen, et cetera. En toen kwam mijn idee eigenlijk mijn wens al heel lang. Om een wijnbaar te openen in Eindhoven. Digchtbij het centrum, niet hier. Want ik kan makkelijk ruimte opgeven hier op bij Zuid om. We hadden ook Bodega na Zuid hadden makkelijk doen. Maar ik wilde echt iets meer in het centrum. En toen kwam iets vrij, via de moeder van mijn kindje. Ik kreeg te horen dat dat pand vrij kwam en dat daar ook horecabestemming op zat. En toen ben ik me gaan uitzoeken. En uiteindelijk was van een bloemist, wat jarenlang een bloemist is geweest, het moest omgebouwd tot de horecapand. En het zit echt midden in het centrum, heel dicht bij de bergen, dus heel dicht bij. Hoe heet het? De bergen is het gebied. Nee, nee.
SPEAKER_00Hoe heette de zaak?
SPEAKER_01Ja, je had Barollo. Laten we langsteren. Ja, prachtig pje, mooi met die klim op. En die parkeerplaats, parkeerplaats, als het goed is gaat werken. Dus ik heb het terraste bij in de toekomst. En dus die naam had ik al. En het klinkt lekker Barollo. Ja, moest ik dan geogha doen, of Bar Goan, heb ik nog nagedacht. En toen dacht ik, weet je, het zit al erin bij het logo een beetje vervormd en een eigen invulling aan gegeven. Ik wilde het Bar Barollo noemen. Alleen die naam was al bescherd. Er zit een restaurant in Amsterdam die Bar Barollo heet. Om in te trainen, ik had geen zin in een juridische strijd. En toen dacht ik, dan noem ik een lekker café Barollo. Ik heb een café Barollot, een van mijn lievelingszakjes in Amsterdam. Dus waarom zou ik allemaal zo moeten maken? Maar ook mijn lievelingssommilaire.
SPEAKER_00Ja, ze gaat verder dan met Job Seur over gaat trouwens. Nee, maar over de kindjes van de klippel. Oh, wat leuk. Vanaf de klippel, was eigenlijk de eerste zaak die zo in Amsterdam eenvoudig eten. Bistro-achtig met geweldige wijn. Als je ziet hoeveel spin-off daarvan is.
SPEAKER_01Ik denk dat ook dat gewoon bijna een euro award moet krijgen, puur om te laten zien dat het allemaal niet. Het klinkt heel makkelijk om te zijn dat het niet moeilijk is. Ik weet nog dat ik daar ging eten. En ik had een fantastische teriem vooraf. En toen kwam ze bij het vier gangen besteld. Dus toen was die terem vooraf. Dus kreeg ik me kobel je hoofd. En dat was de seraf kaars. Ik zeg: wilt u kaars op de serie? Doe maar terem. Waanzinnige klassieke terem. Gevogelt en geen vark. En die wijn is gewoon echt. Ik kom er iets minder dan vroeger, omdat er nog veel meer zaken zijn in Amsterdam. Maar stiekem ben ik heel trouw aan de klelepel, aan mago, en zoldering. Nou ja, eigenlijk die vier zaken met mijn zaakjes.
SPEAKER_00Zoals iedereen wel weet, inmiddels kom ik heel vaak in Amsterdam. Ja, ik kom heel vaak in Amsterdam. Mijn schoonzus heeft een appartement op de Prinsengracht. Dus om de hoek van te klepel. Het klelepels 100 meter. Kruipelenhuis. Voor jij altijd een plekje. Voor mij, ik heb altijd plek. Altijd. We hebben een sleutel. Dat is geen grapje, zeg je. Dat is ideaal. Nee, we hebben geweldig. We gaan verder over jou, want we zijn tenslotte in Eindhoven. Ja, we hebben er wat hapjes bij. En want ja, Spaans is toch altijd hapjes. Wat ik zo leuk vind van Spanje is ook: je gaat een café in, of gaat op het terras zitten, je bestelt als het warmer is, overdag, zo'n biertje. Of zo'n biertje die half bitter lemon is en half bier.
SPEAKER_01Ja, Vanta Lemon is het. Of met zeven up. Una clara, una clara line.
SPEAKER_00Maar als het 35 graden is.
SPEAKER_01Heerlijk, ik drink geen bier. Ik drink twee keer per jaar bier, dat weten de jongens ook. En dan heb ik heel hard gewerkt in de keuken. Dan is het echt of Ember Zuid staat dan. Maar dat is heerlijk.
SPEAKER_00Maar je krijgt er altijd wat eten bij. Ook al eens maar een paar lijfjes of een beetje chips voor mij pad. Je krijgt altijd eten. Geweldig.
SPEAKER_01Ja, kunnen wij nog iets van leren. Inclusief mezelf.
SPEAKER_00Wie heb jij de nieuwe wijn ingeschonken?
SPEAKER_01Nu gaan we dus wel naar Onfino. Dus nu gaan we uiteraard naar Geret. Wat ik niet wist, trouwens, dat is wel heel bijzonder wat ik afgelopen weekend heb geleerd, is als ik een bodega ben in Gerez, en ik heb één vat, en die voed ik op in Zalukar, dan mag ik het Manzania noemen. Maar ik wist dus niet dat alle Mansaniërs, ook zijn ze opgevoed in Saluar, mogen ook Vino heten. En die regel, die stand, is dat ook in een kort zeggen, Rollador, die ook steeds ook iets makkelijker omgeturund wordt en die ook meer die binnen's de paarstoffen, die stele wijnen meer integreren en ook meer aandacht geven, dat het we ook niet moeten laten. Ook al is verstoffen niet het juiste woord, want ik vind die historie, maar uiteraard de markt wel bepaalt wel. Want uiteindelijk is een commerciële handel. En we kunnen wel zeggen, we blijven allemaal hetzelfde doen, maar als dat niet evolueert, dat de mensen niet gaan drinken, daar moeten we wel over na denken. En uiteraard toen Jerry al het hot is geweest en iedereen verkocht en vino Mansania, et cetera. Ja, maar nu de bodega's in Gerees die zeggen, ja, ho. Dus wij moeten die, als wij Mansanilla moeten maken, willen maken, willen we niet. Want we zijn Geretano's, willen we daar naartoe. Maar andere markt die een bodega vraag, ja, leuk, maar ik wil een Vino de Mansania van jullie, zegt Saloa, zeggen ze ja, prima. Want die kent dezelfde wijn, mag Vino heet of Mansania. Dus daar gaat denk ik wel een regel in komen, dat straks Mansanias geen Vino's meer mogen heten. We gaan nu naar het project waar ik denk dat toch heel veel bodega's misschien gehaald gaan worden in Geres, Equipo Naratos. Een prachtig project van twee vrienden die uiteindelijk Eduardo Rogera. Volgens mij was hij geen directeur van Groep Sten, dus van Walde Spino en La Gita. Dus van grappig. Misschien moeten we er over uitknippen en straks even terug gaan kijken, wat precies zijn functie was. Maar die hebben uiteindelijk gewoon vaten geselecteerd. Uiteindelijk ja, of je nou honderd vaten mengt of duizend vaten. En daar komt dan Walde Spino uit, of La Gita, of ik haal één vaatje eruit, wat geen invloed doet naar de rest. Maar de ene specifiek val die zo bijzonder is. Om juist die apart te laten bortelen. Maar die grote bodega's. Daar helemaal geen markt voor zagen. Of misschien zelfs niet. Ja, wilde zien. Heel hoop gedoe voor één of twee vader. Dat denk ik eerder. En hun dachten, we hebben wel iets speciaals. En ik denk dat hun wel iets hebben gedaan. Waardoor echt deze sherry's in de absolute top van de Gasolomie komt. Top of niet top. In de zin van top is bij mij niet per se drie sterren. Top Gasolomie is ook gewoon een handmetje een bokkerom van goede kwaliteit. Goede service en goede gelooflijn. En ik denk dat. Ik heb hem heel even uitgepred, maar het staat even niet in mijn oog, maar we gaan nu. Dit is in augustus 2022 geboteld. Dus we praten natuurlijk over drieënhalf jaar flesrijping van een fino. Dus nu komt natuurlijk weer het verhaal. Moet het allemaal zo vers zijn, moet het allemaal. Zeggen ze wel, hè, krakend vers. Maar kraakend vers heeft ook te maken met die filtering. Dus een rama. Het bottelen met een hele grove zef, wat te bij wijze van een vliegje eruit haalt en nog oude segmenten van de flor. Die wel zorgen uiteindelijk dat je een gefilterde sherry hebt, maar niet zo'n membraan. Vroeger waren ze bijna wit. Dus als je pakt een eenvoudig, hele fijne bazen, doorjugelen.
SPEAKER_00Maar je juekelt, je filter dan ook alles eruit.
SPEAKER_01Alles kleur en smaak. En dan is het krakend helder zonder smaak. En daar zie je dus dat heel anders in opgaan, we hebben denk ik niet eens zo'n sherry in het glas gehad, en ik zei niet dat het niet lekker kan zijn, maar wat je nu echt ziet, is wat doet dit op flesrijping. Daar heb straks nog toevallig twee voorbeelden over, toeval ontstaan van morgen, en dat we zien aan een project die uiteindelijk de markt heeft gaan benaderen, vanuit andere instinct, dan alleen maar veel sherry, honderdduizenden flessen, lessen, en dan toch iets anders met zijn nummers en labotefino.
SPEAKER_00Het is een heel beperkt oplager dit.
SPEAKER_01Ja, dit is wat zij, waar heeft hij hier? Want daarna gaan we nog een kleine oplage, heeft hij een oplage van.
SPEAKER_00Een kleine oplage, houd het daar maar op, is goed zo van een lengte. Zit daar een gewone kurk op? Ja, een dopje.
SPEAKER_01Zo'n serie.
SPEAKER_00Weet jij, ik verzin het te plekken, weet jij eigenlijk het verschil in als je een fles hebt, of er een dopkurk op zit, of een natuurkurk, alleen maar de flesontwikkeling is. Goeie vraag.
SPEAKER_01Dat vind ik een hele goede vraag.
SPEAKER_00Ik zou het echt niet weten, weet je nog.
SPEAKER_01Want ik heb ook echt. Ik heb ook Jerry zitten de jaren 60, 70 met zo'n dopje. Die verliest natuurlijk iets meer volume. W die weerstand is anders helemaal echt een minuscule dopje. Het zou wel iets doen, denk ik.
SPEAKER_00Je kan het ook dezelfde vraag stellen bij port. Als je vaak een late bottle vintage hebt. Er zijn mensen die niet zo heel veel geld hebben, en die kopen gewoon Ledbottel vintage voor twee tientjes of zo. En die leggen dat dan ook tien jaar weg. En die zeggen, dan is het verschil met een vintage bord eigenlijk best niet groot meer.
SPEAKER_02Een LBV is toch eigenlijk ook gewoon minder kans hebben om te rijden. Dat is even een zijding.
SPEAKER_01Je zit volledig ook gefilterd, toch? Een lidborel vintage. Maar niet als je zijn.
SPEAKER_00LBW is wel gefilterd. Maar er zijn ook mensen die dat bewaren. En dan 10 jaar of zo. Ik denk dat het ook wel kan, want je hebt natuurlijk veel alcohol, 20%.
SPEAKER_02Dat kan. Ik word wel afgeraden ook vaak hoor. Het is niet voor gemaakt, LBV, om lang te bewaren.
SPEAKER_01Maar ja, ik denk dat als we naar sherries gaan kijken, en ook die sherries die uit de jaren 60 volledig gefilterd werden, wie zij toen wat er ging doen als ze 60 jaar later op de markt zou komen.
SPEAKER_00Hoeveel procent alcohol heeft dit?
SPEAKER_01Dit zit op 15.
SPEAKER_0015. Dus er is denk ik iets alcohol toegevoegd dan denk ik. 15 natuurlijk, denk je? Nee, nee, dat is versterkt.
SPEAKER_01Dat is absoluut versterkt.
SPEAKER_00Maar niet veel. Gewoon 2% of zo.
SPEAKER_01Ik vind het wel lekker hoor. De versterking komt al bij 9 of 10 alcohol bij geres. Dus ik denk dat of straks krijgen we mailtjes binnen, dat allemaal niet zo klopt. Zel dat in de comments. Maar ook als we dus die wijn, in Soleo, waar we hadden om die drives te suikers horen krijgen, kun je een hoger alcohol krijgen. Je zult pas 15% natuurlijke alcohol kunnen krijgen. Ja, natuurlijk, dat kan zeker. Dus volgens mij hebben we hun één wijn die wel zo gehaald is. Maar dit is versterkt.
SPEAKER_00Maar de meeste gerestwijnen worden dus ingehaald op rondom de 9,50% zeg je. Volgens mij is dat. Dus ook al heb je een share. Ja, dan wordt hij dus 5% opgekalifaden met alcohol toevoeging. Wat voor alcohol is dat?
SPEAKER_01Ik weet niet, in Frankrijk is volgens mij bij de staat bepaald uit. In Frankrijk niet moet je als wijndinger moet je ook niet verplicht ook al je mos en alles weer inleveren naar de staat als een soort accijn of zo.
SPEAKER_00Ja, maar het is wel wijnalcool natuurlijk wat toegevoegd wordt.
SPEAKER_02Daar zijn we bepaalde richtlijnen voor, inderdaad.
SPEAKER_00Het moet van wijn zijn.
SPEAKER_01Je moet me wel voorbereiden hoor. Dat is een moeilijke vraag. Ik dacht, die weet wel.
SPEAKER_00Ja, maar ik heb van tevoren gezegd, Aadia, het is echt vinologen, weer zit vier niveaus, dan krijg dit soort spraken.
SPEAKER_01Maar ik heb niet eens 3 gehaald. Ik denk dat weinig luisteren gaan krijgen.
SPEAKER_00Oké, goed. Ik vind het ook heerlijk gedaan. En als je nu. je staat nu open. Hoe lang kan je dit nu ophouden?
SPEAKER_01Ik vind echt dat dit ook om 5-6 maanden kan houden. Geopend. Wij werken wel met Argongas. Kun je hier geen naald in prikken met de corrave. Je zou het kunnen vervangen met de corrave. Dopje en dan. Maar wij hebben gewoon onze eigen Argongasbusjes, maar heel eerlijk, zou ik daar echt iedereen aan adviseren: gewoon een busje in huis.
SPEAKER_00Het kost 15 euro. 9 euro 95 bij Bob.com en ik even zeggen, hallo bij wijnhandel van de Gineu, die hebben dat ook aan. 15 euro of 15.
SPEAKER_01En dan is dit die wineoxie of oxie. Dat is fantastisch. 1500 fles meedoen. Maakt hij weer reclame? Ja, volgens mij wel. En jij ook bij Bol.com. Het is geen goede reclame voor hun. Want dan een halve fles weggooien is niet. Maar wij zijn echt grote voorstanders om die flessen, vooral bij duurdere wijnen die we op de glas schenken, uiteraard aan bij de Korava. Maar ik ben echt de emotie om een kurk open te trekken, geeft wel meer kastje aan tafel.
SPEAKER_00En dus betekent dat wijnen met een krroonkurk? Of nee, nog erger, met een schroefdop bij jou niet? Maar dan is ook open aan tafel.
SPEAKER_01Zelfs daar heb ik van Raymond van der Kerk ook nog een mooi ding dat je mengever dan via de mouse wil laten rollen en dan toch even nog een slag van sommelier gewoon aan tafel doet.
SPEAKER_00Ik ben helemaal geen tegenstander van kroonkurken.
SPEAKER_01Ja, maar ook glazen doppen dingen. Ik krijg toe met die. Ik weet niet hoe ze heten. Maar lekker net dan poms die Routenhuizen gebruiken, ze zijn als pons zo en zo gebruik ze ook als een. En ze zijn zo moeilijk uit te krijgen. En ik weet begon niet hoe lang die wijn dan wel. Kijk, ik snap dat je kunt zeggen, die wijn, na tien jaar proeft hij net als twee jaar. Maar wil ik eigenlijk een wijn, die ik weet dat hij tien jaar grijpd heeft. Nee.
SPEAKER_00Je wilt toch ontwikkeling in een wijn? Daarom bewaren je hem toch? Laat je hem ouderen in je kelder.
SPEAKER_01Mits dat je gaat zeggen dat een late release is. Ik heb nu, nu haal ik een klein behalve naar het begonje, maar ik heb begrepen dat de grote wijnmakende Begonje gewoon een oogst gaat opsplitsen, bottelen in kurk en de helft bottelen. Sorry, in glas. En na tien jaar gaat hij die pas bottelen. Waardoor die wijn eigenlijk tien jaar stil heeft gestaan, als het ware. Ik vind dat best bijzonder. Maar is dat de bedoeling wat ik. We hebben heel veel chateaus en ik ben ook een koop dat ook. Die dan zeggen late release, later release, later release. Maar uiteindelijk als ik een Lucias in 1989 late release heb met de flessen 89 die niet late release is. Ja die wijn is totaal anders. Maar die wijn heeft niet gereisd.
SPEAKER_00Dat ben ik helemaal met je eens. Ja, nee, maar als jij zegt van het ligt op een grote glazen flessen te rijpen. En daarna wordt het pas gebotteld, dan koop je dus een wijn uit 1989, die proeft als een wijn van drie jaar oud. Dat is wat ik niet zoek. Ik snap wel dat er releases komen dat een wijn die je jarenlang grijpt hebt op je toe. Gewoon in de kelder, met kurk en alles. Dat die eventueel nog herkurkt worden, kan ik me dan nog vinden. Maar ik wil wel een wijn, als ik een wijn koop van 30 jaar oud, dan wil ik ook dat hij smaakt na 30 jaar. Ja, want dat zoek je dan ook na, toch?
SPEAKER_01Dat wil niet zeggen dat het interessant is. Het kan heel interessant zijn. We doen zo meteen ook even een ander ding van dezelfde wijn. Twee momenten van ook hetzelfde. Uiteraard zit natuurlijk een Solera verhaal. Maar dat twee verschillende bottelingen zijn, met twee of drie jaar ertussen. Hoe interessant is dat bij een baasserja? Dus dat wil ik ook laten zien. Ik wil ook een beetje af van dat. Ik had het mooi woord in mijn hoofd, maar dan is het maar geen mooi woord. Van dat idee af van dat we niet kunnen rijpen op fles. Dit kunnen we laten rijpen op fles, omdat het een hele bijzondere sherry is een aparte val, zeg maar. Als we terug gaan kijken, en dat is heel mooi van een bepaalde border zijn lotnummer kunnen we zien. Lot 21. Nou, weten we dat 2021 is, en dan doen ze, weet ik veel, 365. En dat is 365 dagen of zo, of 362 dagen. Dat is dan echt heel heel uniek dat je kunt aflezen wanneer het gebotteld is. En daardoor konden wij terugzien dat we straks een Sherry met anderhalf of tweeënhalf jaar ertussen hebben zitten van dezelfde Criadera's als het ware. Zolera.
SPEAKER_00Ik vind het echt lekker, ditje. Heerlijk. Maar dit is van die nieuwe een proeverij gehad.
SPEAKER_01Nee, dit is Ipo Now's. Ik zou moeten opzoeken bij hun. Dit kan denken. Ik denk dat dit Balespino is. En hun zijn ook heel makkelijk, trouwens, in de papierwerk, maar staat gewoon op de etiket. Zaca vergos de Ventios. Dus eigenlijk uit het vat gehaald of geboteld in 22. Dus dan praten we over bijna in augustus worden het vier jaar.
SPEAKER_00Ja, ja. Oké, grappig. Leuk. Top.
SPEAKER_01Banne. Ik weet niet, doet het iets een anchauvisje in je mond?
SPEAKER_00Ja, ja, want ik heb net de anchovis gedaan. Die wijn om te beginnen, blijft hier keurig overeind. Maar ook dat die wijn. Alsof die nog ziltiger wordt of zo. Maar dat komt natuurlijk door die andere vis ook. Het sluit perfect en het blijft gewoon. Ik vind het echt hartstikke leuk.
SPEAKER_01Wat ik heel bijzonder vind, we kunnen denk ik best zeggen dat sherry ziltig is, maar dat sherry niet per se zuur heeft, tuurlijk. Toch? Een sherry heeft natuurlijk een alcohol, een flor. Maar zuur in een sherry. Vind ik moeilijk om dat te zeggen als ze hoge zuren. Zouden we natuurlijk technisch moeten nakijken bij het PH. Zo'n ingemaakt anchovetje. Dat dat duurt aan hoge zururen, wat die bijna die alcohol verlaagd eigenlijk in het palet. En dan dat bijna dat kamillenachtige wat die overhoudt. De ziltigheid, die wordt versterkt, natuurlijk ook de ziltigheid van de anchauf is. En dan is toch een prachtig wijsspijt. Eat en drink en ruiker even niet naar als je niet van gerry houdt.
SPEAKER_00En dan 15% alcohol haal je ook niet.
SPEAKER_01Het is heel mooi. Ik ben nooit bang voor alcohol. Af en toe drinken we wel wijnen van 1617 alcohol uit Ventura of uit Californië of weet ik veel. Ik zoek daar ook niet in een wijn. En ik vind dat temperatuur een hoofdrol speelt. Ik vind port gekoeld ook veel lekkerder dan kamertemperatuur. Ik vind dat vind ik echt een ding hoor. Temperatuur is echt.
SPEAKER_00Temperatuur en glaswerk. Maar wat ik in de intro al zei, dat is hier ook perfect op orde.
SPEAKER_01Dat willen we ook echt. En ik heb liever dat mijn wijn te koud serveren. Als een gast tegen mij zegt, ik ga niet tegen mijn gast zeggen van ja, u wil er pas 10 minuten voor uw hoofd krijgt de wijnkaart inzien, terwijl ik al twee keer heb gezegd. Maar prima, dat is fijn, maar als je vergeet om de wijnkaart in te zien, betekent dat je het heel gezellig hebt bij mij. Dus helemaal prima, dan moeten wij voor jou na gaan denken. Maar die wijnen zijn geclimatiseerd op 16 graden. Ik kan niet natuurlijk grote Bordeaux of grote wijnheid, spanje op 18. En ik vind 16 ideaale temperatuur en als een gast hem te koud vindt, dan komt hij vanzelf wel helemaal. Tientje later toen ik minuten. Dus als je 10 minuten laat staan, en anders doe je hem even wals of even een paletje.
SPEAKER_00Nu begrijpen mensen dat meer, maar vroeger helemaal niet. Ik ben ook ooit somelje geweest in Nijmegen aan het restaurant. Ja, dat zou ik niet zeggen. Nee, eigenlijk uit de hoorde goed. En toen was het een keer 35 graden, was echt bloody hot. Ik had een wijdarrangement gemaakt. En had in de hoofd gerecht, heb ik een Bogole maar gewoon koelkers koud. Ik heb een waardeloze avond gehad, ik kreeg overal commentaar op. Ik zeg: wat wil je dan? Het is 35 graden. Het is hier binnen ook echt warm.
SPEAKER_01Geen Eco denk in die tijd.
SPEAKER_00Toen geen Eco in die tijd. Het was echt bloed. Iedereen zou met de parels zweden op het voorhoofd te eten. En ik gooi er nog een Koelde Borgelais in.
SPEAKER_02Lekker hoor.
SPEAKER_00Nou, dat heb ik echt wel. Ik heb echt, ik denk wel vijf, zes tafels op mijn vlekken gehad. Van de zeven. Maar dat kon echt niet. Ik zei, waarom kan dat dan niet? Ja, Zuid-Frankrijk, Zuid-Frankrijk, het is je nou Zuid-Frankrijk?
SPEAKER_01Maar moet je je voorstellen, daar was je toen al pionier. Dat is toch fantastisch. Maar gekoeld, ik weet nog dat we een keer bij de Librien in Spanje, gekoelde riogcha die je bij het voorgekregen met iets met ineleverd, nou, dat was toch wel even een ding hoor. Dat krijg je echt de hoofd. Van hun? Nee, van de mensen die aan tafel zaten.
SPEAKER_02Journalisten en dingen allemaal. Ja, maar je gebied ziet ook wel gewoon steeds vaker hoor. Maar dat het kan in ieder geval.
SPEAKER_01Die vonden wij Spijs een beetje passe. En ik denk inmiddels dat we daar in Nederland. Ik ben een contradictie van mezelf, maar ik ben een grote voorstander van goede wijn met eten. Maar af en toe slaan ik een klein beetje door. En dat is heel fijn, maar het is heel grappig. We willen allemaal menus, we willen allemaal wijnarrangementen. Tenminste, in de rest van Fine Dining. Maar als wij uit eten willen, waar willen we dan alle kart en geen bijspijst.
SPEAKER_00Ja, dit is wel zo. Ja, maar weet je, als ik uit ga eten bij mijn vrouw, bijvoorbeeld. Je moet altijd terugrijden waarschijnlijk. Of we willen eigenlijk überhaupt, ik wil niet meer zoveel drink als vroeger. Twee fles of een avond met z'n tweeën. Nou, daar gaat er bijna niet meer in. Ik bestel gewoon liever één hele goede fles. Waar ik vier gangen mee doe, en pas het even niet bij het eten, dan drink ik dan niks. Dan eer ik dan gewoon mijn bordje leeg en drink daarna weer verder. Zo doe ik dat.
SPEAKER_01Wat ik vaak zeg in de rest van ik kies mijn wijn uit. Als ik in Spanje kom, dan zeg ik graag we zijn net terug bij Kanokka geweest. Met een leuke gezelschap en met de rest en erbij vrienden van mij. Super tof. Dan zeg ik, we gaan een paar flessen kiezen. Maar doe maar alsjeblieft twee of drie hele mooie sherries en wijnspijs. Adder maak je niet ongerust, dat weten we wel van je. En we doen het al. Dus we beginnen dan met de sherry al van de geboorte van een restaurant uit 1986. En dat is bijzonder. Maar ook in Nederland zeg ik, doe jou twee, voor jou jouw twee beste wijnspijs. En dan doen we één of twee fles van de kaart. Dat vind ik wel echt goed. Maar dan laat je de Sommeer wel spreken. En als je zegt, oké, ik zit te denken aan deze producent. En vooral bij desserbens. Dan ga je toch in de desserven nemen en je wilt toch je rode wijn of je weten. Doe een half glas van jouw beste wijnspijs, of jouw mooiste zoete wijn bij. Dat is heel goede.
SPEAKER_00Daar ga ik onthouden.
SPEAKER_01En dan laat je hem spreken. Ja, heel goed. Ga ik onthouden. Nou ja, we hebben Msaniers en video's gehad. Ik zal drie drie podcast hebben nodig voor hoe zit het ook geuris. En ik denk, als we nog een professional die wel al die feitjes en dingen weet. Zullen we nog twee Masaniers doen met twee verschillende bottelingen, als je het leuk vindt. En daarna doen we oxulatieve stijl, sherry.
SPEAKER_00Adrian heeft weer twee winierde gerest, je houdt niet op. Het heeft geen sherry, toch? Dit winjordige geres, toch?
SPEAKER_01Ja, binau de gered.
SPEAKER_00Jij zegt het veel mooier dan dit. Bino de Geret. Ik zal hem op mijn tong bijten. Ja, als je slist, dan gaat het beter ook niet.
SPEAKER_01Dat zou mooi zijn, hè? Misschien wel introduceren hebben het vlikken geklopt. Sherry, vlikken.
SPEAKER_00We hebben twee sherries. Laat maar gewoon sherry blijven noemen. Ik zie rechts een iets donkerder kleur. Rechts of links? Rechts. Ik rechts. Jij niet. Je hebt ze zeker door elkaar gezegd. Ja, ik heb niks meer links. Er is al wel wat iets oxidatiever stijl, rechts? Ja, rechts is wel wat iets oxidatiever dan links. En ook in zijn geur is ook echt wat donkerder.
SPEAKER_01Dus eigenlijk een klein beetje terug over flesrijping. Mantania Pastora Pastora van Barbadillo van rama. Min mogelijk filtering.
SPEAKER_00A Rama is dat het echt heel lichte filtering is.
SPEAKER_01Ik heb nu gevraagd: is Rama Rama betekent onrama, schrijven ze dan op. In rama, een rama is ook een dak. Stinkbedar vroeger dan met takken gefilterd, dacht ik bij mezelf. Dat is misschien tak op elkaar leggen en dan in rama gefilterd. Nou, daar kon ze me niet echt een uitleg over geven. Wel dat die term al heel lang is. Maar je hoort nooit fino en rama eigenlijk. Nee, wel fino een rama van Gutierrocia. Want we hadden het een klein beetje over bepaalde termen. Als we bijvoorbeeld een fino Questa montia, een fin die heel lang opvalt en op een gegeven moment de vloor verdwijnt. Die gaat karakter krijgen van Amonchiado. Maar het is nog steeds geen Amontiado, want de alcohol klopt niet. Dat kunnen we straks nog hebben. Maar eigenlijk is dit al zo uitgebreid, we gaan drie dingetjes doen, zometeen vier misschien. En dan laten we vertellen waarom ik niet echt over Palo Cortado wil praten. Of daar kunnen we over praten waar het heel moeilijk gaat worden. Maar dit zijn eigenlijk gewoon puur. Dus Agén, dezelfde wijngaat, hetzelfde drive, etc. Alleen twee momenten van botelen. En dan kunnen we eigenlijk gaan uitzoeken. We hebben het voor ons alle drie blind gedaan. Hun doen heel mooi opschrijven welke botteling is. Wat zeiden we? De linker vonden wij de meest donker, hè?
SPEAKER_00Nee, de rechter.
SPEAKER_01Rechter vonden we meest donker, sorry. L18, dus 2018. Dat denk ik, ja? Dag nummer 131. En die andere is L21. Dus 2021. Dag nummer 356. Dus eind 21 en begin 18. Link is ouder. Zeg je dat goed? Dus het meest donkere, is het jongste. Nee, het meest donkere is dit 2018.
SPEAKER_02Oké, dat klopt ook wel. Want ja, met die aroma's maak je dat wel mee hoor.
SPEAKER_01Maar hoe bijzonder het dan is, dus eigenlijk om te zeggen, rakelvers. Eigenlijk is die ene al oud, hè. 2021, en dan is het begin 2018. En op halfjes ook nog. Snel ontwikkeling, een klein keurikje. Hele andere manier van wat we net proefden. Ja, heel ander van die van Shour die ook dat nooit hebben, we zeiden, nooit een robe weer de eerste, waar praten we nu dan over.
SPEAKER_00Ja, zeker. Dat was steeds meer noodachtig. Ja, ongelooflijk. Maar wel weer een mooie producten hoor, echt wel mooie wijn. En alcohol ook allemaal 15. Ja, oké. 50% alcohol. Want het was een show, overigens. Nee, totaal niet, al weer niet.
SPEAKER_01Ik denk ook wel, op een gegeven moment is je palet ook gewend aan alcohol.
SPEAKER_02En ook een hapjezelp natuurlijk ook.
SPEAKER_01Tuurlijk, tuurlijk, tuurlijk. Rontvullend vettigheid en dat allemaal met palet.
SPEAKER_02Totaal niet storend. Soms is het heel storend, die alcohol, maar totaal niet.
SPEAKER_01Aan het einde van het palet wordt hij een beetje wel vluchtig, maar ik vind het ook heel schonend. Af en toe wordt een beetje bij sommige wijnen eude-achtig. Dat heb ik van Roo Pelgrim die over alcohol. Af en toe eude werd in het palet. Vluchtige alcohols of vluchtige alcohols of losstaande alcohols, het is rijden. Het proeft gewoon verteerbaar.
SPEAKER_00Ja, zeker. Wat zou jij hier als wijnspijscombinatie doen?
SPEAKER_01Ik ga het neerzetten.
SPEAKER_00Eindelijk. Ik wacht even de rust af. Ja, ja, Rom.
SPEAKER_02Gaan we verder? Ja, we zijn terug weer. Ja, oké. We hebben weer wat nieuwe hapjes voor ons voor de mensen die natuurlijk niet mee kunnen kijken.
SPEAKER_01Ja, je had het over Wijnespijs. De eerste keer dat ik dit proefde, was bij mijn vriend Capico in Valencia, net buiten Valencia, waar ik echt iedereen aanraad. Ik heb het denk ik een half jaar voor mezelf gehouden. Dat ik niemand vertelde waar je naartoe moest. We hebben het net al voor Job gezegd, en Job zei: Ja, Al, wat moeten we nou in Valencia gaan eten? Want hij ging wat dingen schrijven voor Starwine Lest. Job Zeur, heb je het toch? Toen vertelde ik dit plekje, en inmiddels belde hij me op: van, je moet langskomen, ik moet je een flesje wij aanbieden. Deze weekend zijn al tien mensen van jou geweest. Heel bijzonder. En eigenlijk wil hij het helemaal niet, want hij wil gewoon een familierestaurant blijven, maar hij heeft een enorme hart voor Sherry en heeft een enorme hart voor de Bourgonje. Dus dan drink je nog Leukeprijzen, Roesso en Kacchard. Champagne, Serie Bouchard, noem ze hem allemaal op. Dus het is echt gewoon een toast met geitenboter en antje.
SPEAKER_00We hebben nog die eerste grijpte? Hoe raar toch? Maar dan geitenboter ook, dan maakt het nog net even wat.
SPEAKER_01Anders dan van een koe. Het is echt totaal anders. Je krijgt hier. Het voelt bijna edelig. Het is gewoon een edele boot. Heel zacht. Het verbindt, maar je proeft niet per se boter. Grappig, want in mijn gedachte ging het heel anders naartoe. Ik denk dat dat overpowert, denk ik, de sherry. Maar dan kunnen we ook gelijk door naar de vertelden, we hebben te weinig tijd uiteindelijk voor om helemaal geres uit te leggen. Nu gaan we naar de oxidieve rijping van geres, Amontiado Oro Rosso.
SPEAKER_00Nu gaan we naar Amon Tear.
SPEAKER_01Ik heb drie verschillende glas. Eigenlijk alle twee fors. Very Old Rare Sherry, minimaal 30 jaar oud. Wat we weten is eigenlijk dat ze bijna alle twee ouder zijn dan 30 jaar oud. Vooral bij tradition het rechter glas, zeg, maar dat is niet het spitse glas, dat is echt heel bijzonder, links Bodega's Poniente. Waanzinnige, maken hele mooie fino's, hele prachtige Palo Cortado's. Waarom wil ik niet praten van Palo Cortado? Om ik uiteindelijk niet kan definiëren wat Palo Cortado is. Het is altijd iets van het mooiste van de Bodega. Sommigen zeggen het heeft de geur van Al Rosso en het verfijning van A Monteado. Maar Palo Cortado, er is een hele mooie dook over gedaan. En met Pito Rocca en Eduardo Rojeda en meerdere kennis van Sherry. El Misterio del Palo Cortado, de mystery of de Palo Cortado. Want we weten bijna niet meer om te vertellen wat Palo Cortado is. Ik denk dat we hier team Palo Cortado's, ik denk dat je ook kunt manipuleren om richting Palo Cortado te gaan. Maar heel simpel, eigenlijk, Palo Cortado betekent een gebroken stokje. En wanneer ze in de bodega gingen definiëren met één streepje, welke wijn de occitieve kant opging en welke kant de oxidieve rijping en ondervlogrijping, die kreeg een stokje. En wanneer die wijn zich anders ging ontwikkelen, het vadje is anders. Dus dan werd er een streep, palo cortado.
SPEAKER_00En dan werd het een kortado.
SPEAKER_01Decortar. Ze snijden het stokje, een palo cortado. En daar uiteindelijk werd het anders, dat vaatje was anders. En uiteindelijk was je drie, vier vaatje, oh, die vaatjes lijken op elkaar, maar die flor was dun. Dus die kreeg al een eerder oxidatie. Dus ging dat vaatje onbewust, ging het ergens naartoe, waar ze niet wisten waar ze mee moeten en uiteindelijk werd het. Ik kan me voorstellen dat een Olo Rosso wordt gelijk versterkt, dus de sharie wordt versterkt, geen flor, geen oxidatieve rijping. Amontiado is uiteindelijk, zoals ik eerder aangaf, een fino Cesamoilla, een oude Vino of Manzania, die de Flor doorbreekt, wordt een geoxideerde fino of manzania. Dus daar hebben we nu eigenlijk in het glas links een fino, eigenlijk die geoxideerd is. Die uiteindelijk een Amonciado is geworden, en rechts een Olo Rosso, gelijke versterking, geen flor gehad.
SPEAKER_00Maar ik heb echt de indruk dat links meer oxidatieve tonen heeft dan rechts. Of ligt er aan mij?
SPEAKER_02Dat idee heb ik wel ook in de smaak.
SPEAKER_01Ik vind persoonlijk rechts bij het traditione Olo Rosso de alcohol iets meer naar boven gaan, meer.
SPEAKER_00Maar deze hebben ook meer alcohol, toch? En moet.
SPEAKER_01Ja, 20 en wat zouden de allemaal te jaren hebben? 20,5 of meer. Nee, nee, maar ik bedoel ten opzichte van de vorige. Nee, uiteraard. Sorry, sorry, zeker, zeker, zeker. Een Oroze is natuurlijk gelijk versterkt, waardoor de alcohol hoger is. Volgens mij was het een versterking tot 1819 en door vervlieging wordt die na 20, 20,5. En de Amontiado heeft na de oxidatieve wordt hij altijd. Dat is ook iets wat niet iedereen wil waarom weer alcohol toevoegen. Terwijl waarom mogen we geen Amonciado noemen als die 18,5, 19 heeft, waarom moet hij per se qua wetgeving dat hebben? Wat doet hij mond?
SPEAKER_00Ik vind hem rechts veel verfijner.
SPEAKER_02Al ben ik.
SPEAKER_00Nee, ik vind hem ook.
SPEAKER_02Mijn voorkeur is weer inderdaad rechtergelast, nu.
SPEAKER_00Ja, maar het zijn allebei natuurlijk prachtige producten, maar laat wel weten. Maar ik vind die rechtsen vind ik echt mooi, je hebt ook echt die verfijning daarin zitten.
SPEAKER_02Ja, maar dat is misschien die elegantie waar je naar zoekt. Ik net of er een beetje X nog in zit. Een klein zoetje.
SPEAKER_01Hij proef zoete aan dan.
SPEAKER_02Ja, dan maakt het misschien wat ronde dan.
SPEAKER_01Ja, ik weet niet of het erin zit hoor.
SPEAKER_00Zou kunnen. Ik sta ook te kijken van die zuurgraden. Jullie net 0,1 gram. Ja, dat was bij een andere charlie. Ik heb de technische cheets van deze. Ja, kijk, ik maakte voor de grap zo. Ik ben een Rusling man, dus ik schrik niet van 7 gram. 0,1. Dat is toch niks.
SPEAKER_02Al die suikeren zijn dan ook alweer opgegaan.
SPEAKER_01Even kijken. Die kleine moet ook afgelost worden, we lopen uit. Ik zou het moeten opzoeken qua suur. Maar het is wel zeiltigheid. Ik denk misschien met het toosje dat dat nog een Jans of het doen een stukje Antje.
SPEAKER_00Wat ik wel een beetje jammer vind, dat je niet in echt een ceryplaasje schenkt. Dat vind ik het ergste wat er is.
SPEAKER_01En jij waarschijnlijk ook. Misschien als we iets goedkoper series doen dan je glaasje, ik denk dat die nooit binnen kan komen.
SPEAKER_00Nee, maar dat is echt, weet je wel, dat mensen ook, dat vind ik weer port ook trouwens. Maar mensen echt in die kleine excuse moi met kleine kutglaasjes, waarin je niks proeft en niks ruikt en niks. En dit zijn echt fantastisch mooie glazen.
SPEAKER_01Terwijl als je kijkt, het is echt een heel klein glaasje, maar het doet wel wat. Dus dun, het mondgeblazen.
SPEAKER_00Het is een prachtige lekkere prachtige glazen, echt prachtig.
SPEAKER_01Voordat we nog meer gaan uitlopen, de laatste vandaag gaan we naar ook iets geselecteerd door Equipo Navasos. Hier zijn 500 flesjes, half flesjes van geboteld.
SPEAKER_00En hier raak ik duidelijk meer reszoet in.
SPEAKER_01Bij die laatste moet je echt een beetje nippen. Wier gaan we denk ik. Ik heb de fles hier te ver weggelegd.
SPEAKER_00Dit is je kleiner trouwens. Maar hier heb ik toch ook echt de indruk van, maar ik kan helemaal fout zeggen dat die zuurraad veel hoger is, of ook zo laag.
SPEAKER_01Ik ben benieuwd of dit ook vanuit het hout komt, we praten hier over. Hoe oud denk je dat is?
SPEAKER_00Ik denk dat hij zo 30, 40 jaar is ofzo.
SPEAKER_01Dus iets ouder dan we net hebben geproefd.
SPEAKER_00En dat is?
SPEAKER_01Nee, zoals jij zegt, het 30 40 jaar, de andere was 30, 3 jaar.
SPEAKER_00Ja, ik denk 30, 40 jaar. Dat denk ik wel. On en nabij.
SPEAKER_02Maar hij waard het wel. Ik snap waar je bedoel met die zuuren.
SPEAKER_00Ja, dat kan toch niet alleen maar mineraliteit zijn. Dat kan toch toch zijn. Een discussie voor de volgende keer. Ja, we komen terug. We komen terug.
SPEAKER_01Wat een straf. Zullen we echt gaan stiekem gaan kijken wat hij zegt, maar het is ouder dan.
SPEAKER_00Ouder dan jij en ik samen.
SPEAKER_01Dat ben ik niet meer per se. Maar ik ben heel slecht eens schatten, maar 90 plus.
SPEAKER_00Je denkt dat ik 90 plus ben. Nee, samen samen.
SPEAKER_01Ik ben 67. Jij bent 41? 24. Moeten we nog iemand erbij hebben? 27 keer erbij. Ik word 45 dit jaar. Dus nog jonger dan bij samen, maar 90 plus jaar.
SPEAKER_0090 plus jaar. Ik denk dat dit 40 jaar of zo.
SPEAKER_01Daar kun je ook geen glas van drinken. Dus dit materie, dus. Emoties, dat is een storie. Degene die dit gemaakt heeft, leeft niet meer, degene die dit destijds in die bot heeft gedaan. En dat denk ik. Uiteindelijk denk ik, ook vind ik, sorry, niet denk, dat gerens misschien een van de goedkoopste wijnen van de wereld zijn. Maar waar in de wereld, het moet minimaal drieënhalf jaar zijn voor het gecommercialiseerd mag worden. En we zien natuurlijk wel uiteraard château's die, nou ja, laten we als we een primeurkopen, is twee, tweeënhalf jaar, maar drieënhalf minimaal. En dat is een instap te relicia's en dit is natuurlijk gevonden vaatjes die ergens in een keltje laag, maar mogen het alsjeblieft hebben.
SPEAKER_00En dan toch, wijn hebben het zwaar, hebben het moeilijk. Ja, heel moeilijk. Niet van veel klappen. Altijd. Wet wat ik daar straks een keer zei, ik heb 35 jaar die wijnwinkel gehad. En elk vijf jaar komt er weer een onder het programma van de gereste Holanda, weet ik veel. Promotie van gerest wijnen om weer de handel te promoten, om het weer onder aandacht te brengen van horeca, om het derhalve weer onder aandacht te brengen van de mensen. En dan heb je die kwaliteit en ook inderdaad voor dat geld.
SPEAKER_01Je met je al snel over 800 over zo'n flesje. Maar laten we eerlijk weten, daar betalen we ook van een half flesje. Ic en betaal je 150 euro.
SPEAKER_00Maar als je dan gewoon kijkt naar die echt goed gemaakte Manzanilla's of. Wat ik zei, die is ook. We hadden het over Laagita, bijvoorbeeld. Kost 18 euro op de straat.
SPEAKER_01Bij de bekende supermarkt of bijwinkel, waar je dat kunt kopen, als de 52% is, dan koop je er gewoon 4,5, 5 euro voor een half jaar. Sorry. Dan zorg dat je het gewoon thuis hebt liggen. En als je het beu bent, dan maak er lekker saus van. Maar dat ijskoud met een feestje cadeautje.
SPEAKER_00Ja, gewoon een paar oezers erbij, iedereen blij. En ook dit met, je werkt veel met Anchevis. En ook dat zouten en zo erin. En dat gaat prima.
SPEAKER_01Maar die sherry zal zo van zichzelf. Dus ik denk, zelfs als we de Anjuvis weg zouden laten, dat we een toevoeging zo hebben.
SPEAKER_00Je hebt ons verrast. Ja, we hebben ons zeker verrast. En we vonden het echt hartstikke leuk. Laatste hapje dan nog. Laatste hapje nog? Ik vond dan toch die combi, vond ik echt het mooiste eigenlijk. Erg leuk. We hebben weer veel geleerd, Adrian.
SPEAKER_01Hartstikke leuk. Ik ook. Die aciditeit, daar ga ik dus nu weer opzoeken van hoe zit dat? Want misschien ben ik wel meer een chef die Sommer wilde worden. Het hele technische blijft bij mij. Ik denk dat bij één keer en helemaal in zo'n gebied blijft niet hangen. Het is wel een ding om op te gaan zoeken wat aciliteit of wat zure. Jij als grote Riesling liefhebber, hoe dat zit. We proeven het wel, maar is de technische significatie, als een technische sheet gaan kijken, ook wel zo.
SPEAKER_00En alles draait altijd om balans. Wijn is net een mens. Als je in balans bent, is goed. Wijn in balans is ook goed. Even disbalans. Ook in de mens, ook in de wijn, niet goed.
SPEAKER_01Zullen we een reis van rinkel in de balans?
SPEAKER_00We gaan ermee stoppen. Dankjewel. Dankjewel, Arrian. En we mogen nog een keer terugkomen, toch? Zeker voor de Palen Kortaro. Dankjewel.