SPEAKER_01 0:00

Welkom bij de podcast Wijn en Wijsheid. En die podcast wordt gemaakt door Marcel Adens, daar ben ik. En Marek Keijst. En Marek Geijs, daar ben jij. En hebben we nog een technische man die is op de achtergrond, en dat is Mees Adens. En is inderdaad mijn zoon. Hallo Mees. Die gaat over de techniek. Goed, wij gaan beginnen met een podcast. En de podcast gaat natuurlijk over wijn, wijn en wijsheid. Eerst zal ik vertellen, eerst wel uitleggen wie ik ben en hoe het zover is gekomen. Marek komt daarna natuurlijk met en dan gaan we daarna uitleggen wat we met de podcast allemaal gaan doen, wat de bedoeling is, etc. Maar ik zal eerst over mezelf beginnen. Zoals gezegd, ik ben Marcel Arenders. Jullie zullen alvast wel gehoord hebben met de achterhoekse tongval, dat ik inderdaad uit de Metrool Zilfolde afkomstig ben. Niet te missen, we kenden niet de Metrool Zilfolde. Daar kom ik van aan, dan ben ik geboren in 1958. En dat is niet zo'n heel best wijnjaar, alleen in de Piemonte Barollo in 1958 crème de crème. Maar ik zal vertellen hoe ik aan wijn kom. Want in mijn jeugd, ik kom met een gros cultuur, gros voor, gros na, in de achterhoeken. Toen stond de Brouwerij nog zoals het hoorde in Roenlo. En niet bij de vijand in Enscheren. Maar goed, ik dronk een wijn, maar ik op bier en ik leerde een meisje kennen in de achterhoeken, een heel leuk meisje en ik kwam bij die mensen over de vloer. En daar was mij al opgevallen dat die ouders vaak wijn dronken. Wij dronken dan bier, maar die ouders dronken wijn. En ik liep daar al een enige tijd rond en na een paar maanden of zo, zei de dame des huis op een gegeven moment een keer tegen mij: Hoh, Marcel, kun je voor mij even naar de kelder gaan en een fles wijn pakken. En dan kunnen we een fles wijn open.

SPEAKER_00 1:53

En dan doe je dat natuurlijk.

SPEAKER_01 1:55

Ik deed dat natuurlijk. Dus ik huppel de trap af, ik gooi de kelder er open en ik kijk rond en ik denk, wat is dit? Dat was een kelder van schat 5,5 meter. Ram vol met wijn? Je wist niet wat je zag.

SPEAKER_00 2:11

Duizenden flessen.

SPEAKER_01 2:12

Ja, duizenden flessen, echt waar, duizenden flessen. Dozen en kisten allemaal opgestapeld en van die gemetselde nissen en zo. Allemaal flessen in lagen opgestapeld en weet ik veel wat. En ik loop daar rond en ik wist echt helemaal niks van wijn. En ik kijk en denk: Jezus Christus, hoe pak ik hier nou iets zinnigs uit?

SPEAKER_00 2:30

Dat is dan de vraag natuurlijk.

SPEAKER_01 2:32

Dat is dan de vraag natuurlijk. Dus ik dacht, weet je wat ik ga doen? Ik pak een fles waar ze er veel van hebben, daar pak ik. En dat kan niet goud gaan.

SPEAKER_00 2:40

Goede techniek.

SPEAKER_01 2:41

Goede techniek. Dus ik pak die fles en die kom er met boven. En de dame zei ze, goede keus Marcel. Dat was echt puur mazoel. Ja, dat vertel ik zo meteen. Want die fles werd opengemaakt. Er kwamen toen al van die grote wijnkelken voorbij. Ik denk, was dat er voor nodig? Want het was een heel groot glas. De wijn werd ingeschonken en iedereen pakte een glas wijn, of iedereen waren met z'n vier's, mijn vriendinetje en die twee ouders en ik. En die pakken hem bij de stil. Ik had een glas gepakt als een glas bier natuurlijk. Dus ik denk, bij de stil. En wat deden die lijkt? Die rooken eerst aan de wijn. Dus ik ruik. Ik denk. Wat is dat dan? Ik rook, weet je wat, ik rook. Ik weet het nog precies, om een net Fries gebrand nog steeds. Ik rook natentuig, want we hadden thuis rijparen. En als je die dan aftuig, en die paden waren dan zweet, dan ruik je dat natte leerzaal. Dat vind ik een heel lekker rijker dan. En ik rook ook, als je in het bos loopt, we hebben natuurlijk veel bos bij ons, en je loopt dan door het bos en je schopt tegen een hoop bladeren aan. En die bladeren zijn dan nat en daaronder liggen wat gefermenteerd en zo. Dat Hume-sachtige en zo. Dat rook ik. Ik rok zwart-fruit, bramen en bessen. En toen dacht ik ook, ik ruik Plaisters en Jodium. Maar dan wist ik niet dat dat truffel was, waar had ik nog nooit van gehoord. Dat hadden ze niet in achtereek. En daar hadden ze niet in achterhoek. En dus en ik denk, in één glas ruik je zoveel verschillende dingen. Ik vond het fascinerend gewoon. En toen nam ik een slok en dat waar ik rook, dat proefde ik ook. En het hield minutenlang aan. Want een pultje, mslog het is weg. Maar dit, ik nam een slok en een paar minuten later proefde ik het nog. Ik vond het zo intrigerend. Ik vond het echt helemaal flabbergaster gewoon of dat dat in één zo'n glas zat. En weet je wat voor wijn dat was? Bijje wel 1961. Met de neus in de boot gevallen. Een topwijn uit een topjaar in het Bordeaux. En er lagen geweldige dingen naar. 1966 talbo. En van die bijisje veld geloofde ik wel 20 flessen op heb of zo hadden ze zoveel van. Er waren wel 60 flessen van die wijn.

SPEAKER_00 5:04

Dat kan iedereen zeggen.

SPEAKER_01 5:06

En Muci 1962 van Ruan of zo. En wat ik ook geweldig lekker vond, ze hadden van Hugel gewistramine, Verandet Tadieven 1971. Dan ben je 17. En dan krijg je zo'n gewistramine, dat vind je natuurlijk super lekker. Het ging helemaal in mijn dak. En die mensen hadden ook wijnboeken en zo, van Hubrek Duker en zo, dat soort dingen. En dat lag ik altijd in te bladeren als ik daar was. Op een gegeven moment had ik meer belangstelling voor wijn dan voor een vriendin van gehad. Daarom is waarschijnlijk ook uitgegaan, ik zal er niets mee te maken hebben. Maar goed, vervolgens ging ik studeren. Dus ik ging in Nijmegen wijn studeren, of niet wijn, die is gek. Geschiedenis gestudeerd, in leraaropleiding, en ben ook afgestudeerd in 1984. Maar tijdens mijn studietijd was ik altijd al denderend geïnteresseerd in wijn.

SPEAKER_00 5:58

Door dat vriendinnetje.

SPEAKER_01 6:01

Ja de ouders van de vriendin, ouders van eigenlijk meer de moeder dan. Maar die was als echt totaal helemaal echt geïnteresseerd in wijn. En dan ging ik bij de boekhandel had ik wijnboeken en zo. En die dingen van Hubrek Duiken allemaal, weet je nog, de grote wijnen van Bordeaux en de kleine wijnen van de kleine Chateaus en de Loire en over de Elsas en de Ronne. En al die boeken van Hubert Duiken, die kocht ik dan. En daar zat ik altijd in de bladeren. En dan ging ik naar de supermarkt. En dan ging ik af en toe wel naar een wijnwinkel, maar dat was al duur natuurlijk, maar de supermarkt. En kocht ik die wijnen van de Kaaf Coöperatief van Buzet. En die waren al 6, 7, 8 gulden 95. Dat was toen best veel geld over een fleswijn. En dat kocht ik dan. En ik was ook gewoon altijd al geïnteresseerd in lekker eten. Want ik woonde dan in zo'n huis met studenten en dan ga je één keer de week koken, weet je wel. En dan was dat meteen na het eten. Ja, precies na het eten ging je dan hogelijk meteen omslaan, werd dat meteen verrekend. Dus dan betaalde je drie gulden 35 of drie gulden 60. Of misschien vier gulden 10. Maar als ze aardig ging koken, dan hadden ze een hekel aan. En dan ging op het begin altijd al naar Albert Heijn en naar de slager en alle bakken. Dus dat was al te duur. En dan moesten ze bij mij 8 gulden 50 kwijt. Dat vonden ze altijd even leuk, wat ze wel leuk vonden, dat er altijd goed spul op tafel kwam. Bij mij was het ray en dan meteen zo'n fles Marbuzette bij ofzo, weet je wel. Dus dat was natuurlijk wel leuk. En daar is het eindelijk al begonnen en doorgegaan. En het leuke is dat vertel ik zo meteen. Maar op een gegeven moment, ik kwam ook een keer thuis en op de fiets. En dan had ik een kistwijn achterop. Dus ik kom in mijn studentenhuis.

SPEAKER_00 7:50

Je had geen auto?

SPEAKER_01 7:51

Nee, geen auto. Ja, ik heb wel een auto trouwens, maar ik was het fiets. In ieder geval, ik stop met de fiets. En dan komen ze de student zei: Ademens Jongen, je hebt een andere weer gekocht. Ja, Kistwijn. Kistwijn. En wat kost het dan? Ze had 19 gulden 95. 1995. Ja, per fles. Ik heb 10% korting gekregen dat ik een volle kist nam. Dus nu 17,95. Weet je wat dat was? Chasple 1982.

SPEAKER_00 8:24

Als je dat nou kan kopen voor dat geld.

SPEAKER_01 8:28

En dat soort dingen. Die studenten van mij, die werden helemaal gek van. Maar genoot er wel weer mee van die lekker, die genoot altijd wel lekker mee. Dus dat was al scoren altijd. Het leuke is ook dat ik ken nog steeds mensen uit mijn studententijden en zo. En die komen toch op de dag van vandaag de wijn bij mij kopen in de wijnhandel. Dat is natuurlijk wel leuk gedaan. En zij zijn leraar geworden. Ik ben Wijnandelaar geworden. Daar komt eigenlijk op neer.

SPEAKER_00 8:51

Iedere zijn ding.

SPEAKER_01 8:52

Dus op een gegeven moment studeerde ik af in 1984, maar er was geen werk. Er was een crisis trouwens, een flinke crisis in Nederland. En was in onderwijs gewoon geen werk. Dus je kon wel werken, maar dan was daar een leraar zie ik. Gooi zes uur in de week doen. En daar was dan wel weer een vacature voor vier uur in de week. En dat schoon eigenlijk gewoon niet op. Dat was al één ding. En ten tweede, ja, goed, ik was gek op wijn. En ik wilde wat met wijn doen eigenlijk. En toen kwam ik in Nijmegen een restaurant, het restaurant Savarijn. En de eigenaar was Niek van Lokven. En die was ook wijngek. En in dat restaurant werd ook wel wat met wijn gedaan. En Nieke was ook dol van wijn en met Nieke ben ik toen samen een aantal jaren opgetrokken, gingen we naar wijnproeverijen en we weten veel, we waren gewoon bezig met wijn en veel proeven. In 1987 hebben we samen naar de wijnacademie gegaan. En daar hebben we ook de bul op gehaald in een jaar tijd en waren we vinoloog. Het was 1985. En toen kwam er bij ons altijd zo'n vertegenwoordiger die wijn verkocht van de firma Bart. Ik vroeg aan hem, ik wil eigenlijk een keer een wijnoogst doen, ergens bij een wijnboer.

SPEAKER_00 10:14

En die hadden wat voor jou.

SPEAKER_01 10:15

En die zei, ja, inderdaad, ik zei, nou, weet je wat, ik weet wel wat. Een paar dagen later, toen kwam hij langs in Marsel, ik heb een adresje voor je geregeld in een bonje. Ja, top bogonje. En dan? En domein Hubert Lamy in Saint Albert.

SPEAKER_00 10:30

Niet de minste.

SPEAKER_01 10:31

Dat was toen ook al een hele goede wijnmaker als Hubert Lamy, vader. Inmiddels is het Olivier Lamy, dat is echt en een grote naam, inmiddels in een bonje. En toen ging ik daar werken, en 1985 eerst met de Oost, maar ik ging ook tussendoor namelijk vakantie op van het Savarijn, en ging ik daar werken, en die dus ook het hele jaar door in de wijngaar en in de kelder, en weet ik veel wat. Vaten bij vullen, en weet ik veel. In de wijn gaat snoeien en weet ik veel. Allemaal werkjes, weet je wel. En dan sliep ik bij hem thuis en hij betaalde me uit in wijn. En ik had toen een Reno 5. En als ik dan daar gewerkt had, een paar weken, dan ging dat ding.

SPEAKER_00 11:17

Dan ging niet op de grond.

SPEAKER_01 11:18

Met aard op de grond. En allemaal dozen wijn in de achterbank en dan ging aan terug naar Nederland. En ja, terug naar Nederland. En dan verkocht ik een deel van die wijn. En ik deed ook voor mezelf, een wijnkelder, maar nogbouw, weet je wel, die had ik al wel een beetje natuurlijk. En op een gegeven moment, dat heb ik vijf jaar gedaan, van 1985 tot 1990. Maar in 1988 ging ik ook weg bij het Savarijn naar de Kubus gegaan, restaurant de Kubus van Rob Beering. En daar gebeurde veel meer met wijn. En dan kon ik ook de wijn inkopen gaan doen. En spullen van Ramonet en van Jacet Giles en prachtige mooie soetains hadden we daar. Ja, mooikaart. Moo wijnkaart. En dan mocht ik de wijn inkopen doen. En ik kreeg ook de mogelijkheid. En omdat ik steeds meer mensen om me heen kreeg die wijnadvies wilden. En ook uit de bronje. Dan zeiden ze van hé, Marsel, waar we naar het bronje? In een halve week of drie ging. Oké, als ik jou nou een paar honderd gulden meegeven, kun je dan één of twee doodje van meenemen. Toen doe ik wel even, weet je wel, dan deed ik dat. En in het begin deed ik dat voor niks. Maar op een gegeven moment denk ik, ik loop altijd te schouwen. Toen ging ik er wat winst tussen zetten.

SPEAKER_00 12:29

Voor niks gaat de zon op.

SPEAKER_01 12:30

Voor niks gaat de zon op. En toen begon het al een beetje zo'n beetje om een handeltje te lijken. Of dan zeiden mensen tegen mij van: goh, Marcel. Bordon en primeur kopen. Ik weet nog precies, 1986, die jaarang, Bordo. En primeur, maar wat moeten we kopen dan? We weten eigenlijk niet wat we moeten kopen. Ze weet ik wel. Dus ik verdiepte er een beetje in. En dan belde ik een importeur, bijvoorbeeld kersens of zo, of de weinig van verbund, verbund van grote Bordonimpteur doen. En dan belde ik ze op en dan zei ik van goh, weet je, ooit maar buzin. Wat kost dat? Ja, kost 25 gulden, oké. En als ik tien kisten doe, dat is interessant. Toen kregen ze een prijsdrop. Natuurlijk gingen ze prijs naar beneden doen. Dan ging ik terug naar de klant en dan zei ik van ja, het kost 25 gulden. Oké, dan doe maar een kist, weet je wel. En zo ben ik gewoon op een gegeven moment had ik een kaartenbakje, zo'n oude wedstrijd van A tot Z, weet je wel, met die bij die rond kon draaien. Ja, precies. En daar had ik allemaal namen op staan van A tot Z met telefoonnummers erbij en weet ik wat. En dan schreef ik op de achterkant ook wat ze kochten, waar ze geïnteresseerd waren en weet ik veel wat. Dat schreef ik dan op. En zo ben ik eigenlijk de wijnhandel ingerold. En op een gegeven moment. Ik kon ook in de Kubus op een gegeven moment ging ik werktijd afbouwen om een handel op te bouwen, de uren. Dus op een gegeven moment werkte ik daar nog alleen maar vrijdag en zaterdag, omdat het drugs was. En toen dacht ik, weet je wat ik ga doen, ik ga het gewoon proberen. Ik ga me inschrijven in de Kamer van Koophandel. Ik zag dat de wijnconsumptie in Nederland was toen 11 liter per hoofdbevolking, terwijl die in Zuid-Europa over de 100 zat. En zelfs in zo'n land als Zwitserland zat je op 40 liter per hoogbevolking, etc. En België was hoger en Duitsland was hoger en alles was hoger, maar Nederland niet. 11 liter per hoogbevolking. Toen dacht ik, van nou, en mensen raken steeds, ik had het gevoel dat mensen ook steeds meer geïnteresseerd raakten in wijn. En toen dacht ik, weet je wat, ik probeer het gewoon. Ik ga drie jaar. Stoute schoenen aan. Ik ga gewoon proberen. Ik schrijm in de Kamer van Koophandel. Ik ga een wijnhandel beginnen, wijnhandel, Marsalaris. En dan geef ik mezelf drie jaar de tijd om het op te bouwen. Wordt niks, kan ik altijd nog leraar worden of weer terug in de orka, waarver. En dan ga ik een wijnhandel beginnen. Dus in augustus 1990 heb ik mij ingeschreven in de Kamer van Koophandel. Toen ben ik ook gestopt in de kubus. Van op een gegeven moment was het niet meer te combineren allemaal. En toen ben ik gewoon vanuit huis, vanuit de schoolstraat in Botendaal, ben ik toen begonnen met mijn wijnhandel. De hele tentstel vol met dozen en kisten en zo. En al die studenten natuurlijk hartstikke blij. Ik was helemaal het mannetje vonden geweldig. En ik ga wijnkussen. Daar bleven altijd flessen over. Dus ze konden ze wel lekker doorproeven en zo. Ja, drinken, zeg maar rustig. Of proefflessen die ik kreeg van importeurs of van wijnboeren of whatever. En toen ben ik in 1999 begonnen. En op een gegeven moment liep het helemaal met klauwen daar. Ik kon gewoon het spul niet meer kwijt. En toen heb ik een loods gehuurd. Zo'n klein loodje van 5 bij 7 meter, weet je wel, bij zo'n bedrijven ding. En toen heb ik daar wat gehuurd. Met twee jaar was het ook weer uitgegroeid, konden mensen op zaterdag ook wijnen afhalen en zo. En dan was ik de zaterdags bijvoorbeeld van 12 tot 5 komen om wijn af te halen. Dat was natuurlijk hartstikke illegaal. Wer zat geen winkelfunctie op die loods of zo. Andere tijden. Geen slapen wakken maken, niks van hand. En toen ben ik daarna naar de Croyestraat gegaan, daar had ik een veel grotere loods. Daar had ik een kantoor bij en een proeflokaal van mijn cursus, heel veel cursus hebben altijd altijd gedaan. En daar ben ik toen echt veel groter gegroeid. En toen ging ik een horeca erbij doen, et cetera. En na twee jaar was ik daar ook alweer klaar mee. En toen kom ik in de stad en dat was in de Hertogstraat, dan waren ze een winkelpan aan het verbouwen. En ik denk, hey, hier kunnen ze met auto's komen autoparkeerplekken. En het pad zag er goed uit, het was groot genoeg, was een 80, vierkante meter of zo in die richting. Kelder eronder, ja, helemaal een kelder. Dus ik loop er naar binnen en ik zeg, goh, ja, winkelpand. En wie gaat huren dan? Dan had volgens mij zijn ze nog geen huren, maar dan moet je vragen die eigenaar. En ik zei van je, oké, wie is je eigenaar? Nou, die ken ik toevallig was Fons van Bugum. En ik nam toen en heb ik dat pad gehuurd. En toen ben ik een winkel begonnen. En dat was in 1997. En dat ben ik aangesloten bij de Gouden Ton Groep. Dat deed toen ook Wijnkoperij de Gouden Ton. En er waren een stuk of tien winkels in Nederland. En die zaten allemaal in de Randstad, ik was de eerste buiten de Randstad. En toen heb ik daar 15 jaar lang de wijnkoperij de Gouden Ton gedraaid. Dus dat heb ik eerst gedaan. En toen ben ik in 2012 uit de Gouden Ton groep gestapt, dat is na 15 jaar. En dan heb ik mij aangesloten bij General groep. En die zijn inkomen communimentair vereldschap. Daar ben je mede-eigenaar van. En dat was voor mij veel gunstiger financieel. Dus toen ben ik me daarop aangesloten. Toen heette het ook weer Wijnhandel Marcel Arendt, daar had ik mijn oude naam eigenlijk weer terug. En toen had ik inmiddels een Paltenaast ook bijgekocht. Dus dan was de winkel weer twee keer zo groot. En inmiddels had ik vier man personeel rondlopen. En 2018 kreeg ik de wijnbar erbij. Panda naast weer. De wijnbouw, wijn bij Arends. Da is in 2018 mee begonnen. En in 2020 werd dat zelfs ook de beste wijnbad van Nederland.

SPEAKER_00 18:20

Dat kun je toch iets goed waarschijnlijk.

SPEAKER_01 18:22

Dat werd ook echt goed. We hadden 500 wijnen op de lijst staan, prachtige wijnkaart. En 30 wijnen per glas, ook onder de korven en hapjes erbij. Dat was echt genieten. Dat was echt een leuke tent. Maar inmiddels was iemand bij mij komen werken, heet Nathan van de Brand. En dat is een ambitieuze jongeman. Hij is een halve Fransoos. En zijn moeder is Fransaes. Hij komt uit de Oort Savoie. En Nathan is een slimme jongen, dat is heel zelfsteld van wijn. En die spreek vloeiend Frans. Dat is ook fijn in onze handel wel. En op een gegeven moment vanaf 1985 tot nu, weet je, dat is toch wel een flinke tijd. Op een gegeven moment was ik al 38 jaar ondernemer, druk in de weer. En op een gegeven moment dacht ik van nou, we hebben een beetje rustig aan gaan doen, eigenlijk even wat een beetje gas terugnemen. En heb ik dat Dan gevraagd of hij de winkel overdeemen. Nou, dat wilde hij wel heel graag. Stond de popelen. Ja, natuurlijk. Want die winkel loopt als een speer. Dus dat gaat helemaal prima. Dus dat hebben we gedaan. Dat in 1990 of nu 2020, nu, 2025 zitten we. 1 januari heeft N de winkel overgenomen. Dus ben ik met pensioen wijnbaar had ik al verkocht in augustus. Ook kan iemand anders weer. Dus ik ben nu helemaal klaar.

SPEAKER_00 19:43

Nu heb je heel veel tijd aan je handen.

SPEAKER_01 19:45

Jij. Ja, en nou tijd zat. Maar nu mag jij eens even aan het woord, Marek.

SPEAKER_00 19:51

Zeker. Ik vind het wel leuk om te horen, Marcel, dat we eigenlijk op het begin een beetje hetzelfde hebben gehad. Ik ben ook tijdens mijn studententijd in Nijmegen verzot geraakt op wijn. En dat is eigenlijk gekomen door als je student bent, dan ga je natuurlijk etentjes met vrienden en af en toe date en dan wil je wat indruk maken met wat eten en een flesje wijn.

SPEAKER_01 20:12

En je maakt ook al indruk met jouw uiterlijk en ook met jouw financiën en zo. Je bent heel bemiddeld, toch?

SPEAKER_00 20:18

Ik doe mijn best. Maar ik ging altijd gewoon heel simpel weg naar de supermarkt voor een flesje wijn. En ik dacht, ja, maar ik zit hier een anderhalf uur in de keuken mezelf uit te sloven. Maar ik zoek een wijn uit binnen vijf minuten en ik kijk niet eens wat het is. En ik dacht, dit klopt niet. En ik had gelukkig bij de wielranvereniging hier in Nijmegen dan ook een vriend. En die werkte toevallig bij jou. Dus op die manier kwam ik ook, ja, Pieter, kwam ik op die manier ook bij jou terecht. En ik ging ook programma's kijken over wijn en wat boeken lezen. En toen kreeg ik eigenlijk ook steeds meer affiniteit met wijn en met mensen daaromheen. En ik zag ook dat ik, als ik bij jullie binnenkwam in de winkel, dat ik niet alleen advies kreeg, maar dat ik ook mensen leerde kennen met dezelfde hobby. En ja, dat is helemaal geëscaleerd. En ik wou ook mijn eigen wijnkelder op gaan bouwen. En dat ben ik ook maar aan het proberen te doen.

SPEAKER_01 21:08

Dus jij, daar een dure hobby kan er nog wel bij.

SPEAKER_00 21:10

Ja, dat proberen we maar. We komen nog net rond.

SPEAKER_01 21:13

Ja, je kunt ook pas in sparen, toch niet?

SPEAKER_00 21:16

Ja, ieder zijn ding. En ik moet zeggen, ja, dat ik op een begin wel heel altijd huiverig was. Om ik dacht van ja, je moet altijd veel kennis hebben over wijn, want heel veel terminologie die ik allemaal niet kende. En ik was heel bang om fouten te maken. Maar inmiddels heb ik al gezien dat ja, je mag gewoon alles zeggen, en anders word je wel gecorrigeerd of je leert van elkaar. Ja, dat vind ik dus ook wel leuk aan dit gezelschap, dat we op die manier samenzetten.

SPEAKER_01 21:40

Ja, dat klopt. Ik ben leuk dat je erbij bent, hartstikke goed. Mijn vaste sidekick. Dus we zullen het zien. Maar weet je, op een gegeven moment, toen afgelopen, wanneer was het, in oktober of zo, toen werd ik gevraagd door de Club Divin. Ja, dat klopt dus soms even. Ja, Club de Sommer, met Nadine en Jan Jaap. Die vroegen of ik een podcast wilde inspreken over Duitse wijn.

SPEAKER_00 22:08

En dat weet je natuurlijk niet.

SPEAKER_01 22:09

En daar vroegen ze mij natuurlijk, denk ik. En toen hebben we er twee gedaan en één ging over Rusling en een podcast over de boerende soorten. En dat vond ik ontzettend leuk om te doen. Ik had eigenlijk nooit, ik luister eigenlijk nooit podcasts of zo. Maar dat vond ik hartstikke leuk om te doen. En toen ging ik met pensioen dus 1 januari en toen dacht ik bij mezelf, weet je, ik zit al 40 jaar in deze handel. Ik ken ontzettend veel mensen. Ik lees heel veel, ik proef heel veel. Ik denk dat ik wel wat te melden heb, volgens mij. En toen dacht ik, weet je, die podcast die toen deed, dat vond ik eigenlijk best wel leuk. En als ik nu met pensioen ben en ik ga thuis in de tuin werken. En over drie jaar dan is je kennis vervaagd, dan zijn je connecties vervaagd. Dan kun je niet meer naar Wijnboeren toe of zo. Het is niet in Wijnboerwijk te komen. Want iedereen weet, die Wijnboer weet ook allemaal dat ik met pensioen ging. En ik had Nelaatste drie jaar mee op sleeptouw genomen. En weet je wat ik wel leuk vind van die Wijnboeren, zeggen ze, hé Marcel, als je met pensioen bent, dan kom je er nog wel langs. Want altijd wel leuk. Ik kun je altijd nieuwe dingen proeven, nieuwe jagingen proeven en weet ik veel wat. En kijk, als ik dat allemaal laat lopen na ongeveer jaar of zo, dan is het klaar.

SPEAKER_00 23:30

Ja, dan komen ze aan van hé, Marcel, wie ben je?

SPEAKER_01 23:32

Ja, precies. En dan heeft ze inmiddels een zoon of een dochter overgenomen en dan weten ze helemaal niet meer wie ik ben. En dat zou ik zonde vinden. Je koopt geen boeken meer, of ik heb ook op een website toestel allemaal en blogs wat ik volg. En ik haal mijn huiswerk heel goed bij. En ik vind het zonde als dat teloor zou gaan, als dat niet meer is. En dan vandaar de dag: weet je wat, ik ga een podcast beginnen. Dat ga ik doen.

SPEAKER_00 24:04

Wel op niveau?

SPEAKER_01 24:05

Wel op niveau. Het wordt echt een beetje wel niveau. Het is al WC3-4 wat ik wil gaan doen, finologen niveau. En ik vertelde dan aan jou, want je bent goed bevriend met zo'n mees. En toen kwam je hier om een hapje te eten en een glas wijn te drinken, dan vertelde ik het dat. Toen zei: Ja, maar ik weet wel wat voor computers af en zo. Ik weet hoe ik dat moet doen. Ik zei pingo. Wat dat wist ik natuurlijk niet. Want ik weet niks. Ik weet alleen maar wijn. En alles eromheen weet ik allemaal niet.

SPEAKER_00 24:33

En zo leren we van elkaar.

SPEAKER_01 24:34

En zo leren we van elkaar. Dus vandaar dat jij erbij kwam en je vond het ook super leuk om te doen, dus hadden we gelijk een match. Dus dan denk ik van nou, dat gaan we doen. Dus we gaan gewoon beginnen met een podcast. Dat gaat heten wijn en wijsheid. Want wijsheid, dat moet niet te belerend gaan worden. Dat zal misschien af en toe wel een beetje gaan gebeuren. Het moet wel een beetje verteerbaar zijn. Het moet niet I'll drink to that. Dat is een Amerikaanse podcast die ik volg nou, dan moet je een behoorlijk een nerd zijn, wie je dat leuk vinden. Dus dan moet je echt je hoofd bij houden. War dan gaan we het hebben over gistingstechnieken en over uitgestelde of versnelde malactische omzettingen en dat soort dingen. Dus dan moet je echt een fiek zijn, wil je dat doen, dat gaan we niet doen. Het zal af en toe wel te sprake komen. Maar het gaat wel een beetje op niveau, WC3, vier finologen niveau. Dan gaan we wel worden, denk ik.

SPEAKER_00 25:28

En hoe ziet die formant er dan uit uiteindelijk?

SPEAKER_01 25:31

Nou, uiteindelijk we gaan mensen uitnodigen. Proberen elke podcast hoeft niet. Soms zal het niet zijn, maar af en toe, meestal wel, hebben we een gast aan tafel. En die gaan we dan hebben over zijn of haar bedrijf. O dat kan van alles zijn. En ook over de wijn. De wijn is natuurlijk de insteek, dus waar gaan we het over hebben. We gaan een horeca doen, we gaan horecamensen benaderen. Wat met wijn gebeurt. In Nijmegen beginnen, dan gaan we bijvoorbeeld bij de Bistro Rent. En ook bij Wijnbaar Buskens vragen. En die hebben al toegezegd trouwens, je hebben al ingeplands. Wijnhandelarend. Bij Nathan beginnen we. En bij andere wijnhandels gaan we doen. Ook moet wel wijnal toe doen. Dus bijvoorbeeld Erik de Bruin heeft ook gezegd. Dat vond ik super leuk. Zeg dat ga ik doen. Ik doe mee. Hartstikke tof. Dat soort mensen gaan we doen. Dan gaan we belangrijke wijnmensen doen, specialisten in Nederland. Dus bijvoorbeeld Master of Wijn Frank Smulden komt. En dan gaat het over Spanje, de nieuwe Spaanse wijnen. Want in Spanje gebeurt ontzettend veel. En ze is helemaal in ontwikkeling. De laatste tien jaar is daar enorm veel nieuwe dingen bij gekomen, Galicië en over dat ding. En Frank Maasterwijn is gespecialiseerd in Spanje. Dus die gaan ons van alles over vertellen. En we gaan ook naar Wijnboeren toe. Dus ik heb uiteraard mijn vriend Ernie Loosen gevraagd. Wie kent hem niet? Wie kent hem niet? Dus Ernie zei gelijk van en ik luister Marcel, ik vind het superleuk idee. En ik heb al wel een paar podcasts gedaan natuurlijk. En mij vond het hartstikke leuk om te doen. Dus we gaan een podcast doen. En dan moet je denken aan Helmo Deunhoff en zo. En Gahoe nog vragen, weet je wel. Echt wel, wijnboeren die echt wel wat te melden hebben. Dus dat is eigenlijk het idee. En elke met een frequentie van ongeveer drie à vier weken een podcast. Zulke al 15 zes podcast per jaar. Da moet je ongeveer aan denken.

SPEAKER_00 27:37

Leuk? Gaan we doen? En jij? Ja, zeker. En daar proberen we samen aan te werken. En ik denk dat we heel veel luisteraars samen met mij ook kunnen gaan leren. En eventueel gaan luisteren naar verschillende mensen die we nu nog te vertellen hebben over de wijn.

SPEAKER_01 27:52

Ja, superleuk. Ik heb ontzettend veel zin in.

SPEAKER_00 27:55

Ik ook.

SPEAKER_01 27:55

En we gaan proberen gewoon echt een leuke podcast van te maken.

SPEAKER_00 27:59

Ik denk dat mensen heel benieuwd zijn naar de volgende aflevering.

SPEAKER_01 28:01

Dit was podcast nummer 0. Dat was eigenlijk het voorstellen van ons drie, eigenlijk. En podcast nummer 1, dat gaat over wijnhandelarens. En met een nieuwe eigenaar, Nartoon van der Brand. Oké, tot dan.

SPEAKER_00 28:16

Tot dan.